Dood en opstanding

Ik vraag me vaak af hoe het komt dat de heidenen zo mooi geschreven hebben over de dood. De dood is toch wreed, afgrijselijk en lelijk. En zij wisten niet eens van het eeuwige leven. Hoe veel te meer moeten wij christenen de dood gering achten.

Toen Christus uit de dood opstond, trok Hij alles met zich mee, zodat alle mensen eenmaal zullen opstaan, ook de ongelovigen. En dat wij hier nu nog leven in deze wereld, is te vergelijken met een vader die op reis gaat en tegen zijn kinderen en personeel zegt: hier hebben jullie zolang een beetje geld om te gebruiken totdat ik terug kom.

De hele schepping is een beeld van de opstanding, want in het voorjaar gaat alles weer leven en groeien en bloeien. Dat kon je haast niet geloven in de winter toen alles dood was. Maar omdat je het vaak hebt meegemaakt, weet je het. Zo heeft Christus in zijn opstanding alles meegenomen, door de dood naar het nieuwe leven.

Uit: Luther, tafelgesprekken, bewerking Sipke V. d. Land, Kok, Kampen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen