Globaal bekeken

Onlangs overleed ds. B. A. van Donkersgoed, dienstbaar in de zending In Peru. In de Kontaktbrief van de GZB van april is iets weergegeven van het verslag, dat ds. Van Donkersgoed van zijn werk gaf in het blad van de Free Church of Scotland. Hier volgt het stuk.

Amazonas ligt in het noorden van Peru en grenst aan Equador. Wij (mijn vrouw, Ineke en ik) wonen in Pomacochas, een dorpje in de bergen op 2600 meter hoogte en met 2.000 inwoners. Er zijn een paar winkeltjes waar de meest noodzakelijke dingen te koop zijn. Het merendeel van de bevolking werkt in de landbouw. We hebben dit dorpje als woonplaats gekozen omdat het in zekere zin het centrum vormt van het gebied waar ik werk. Het zwaartepunt van mijn werk ligt op prediking, onderwijs en evangelisatie.

a. PREDIKING

Dit Is een uiterst belangrijke taak. De - meestal jonge - kerkleden moeten worden geleld, verdiept en gebouwd in hun geloof, zodat ze mogen opwassen in de genade en kennis van onze Heere en Zaligmaker, Jezus Christus.

Soms preek ik niet, maar luister alleen maar naar wat de ouderling zegt. Na de dienst spreken we over de preek. Ik denk dat dit ook belangrijk is. We bespreken dan onderwerpen als: Wat zegt deze tekst letterlijk? Wat betekent het voor de mensen persoonlijk en/of in hun verhouding tot anderen? Deed de preek recht aan het hele Woord van God? Welke aspecten moeten meer aandacht hebben in de preek? enz.
Na de dienst houden we ook gezamenlijke bijbelstudies. Hierbij beklemtonen we: Wat zegt God hier en hoe werkt dit Woord in ons dagelijks leven? Aan het eind krijgen ze tien vragen mee en thuis schrijven ze de antwoorden op, die ik later weer nakijk en korrigeer. Op deze manier zijn ze verplicht om ook thuis in de Bijbel te lezen.

b. ONDERWIJS

Over het algemeen Is de kennis van de ouderlingen niet groot. Bij het onderwijs gaan we in op onderwerpen als de Kerk: Wat zijn de kenmerken van de ware kerk; wat is de taak van de kerk naar de leden en naar de wereld; hoe werkt de tucht; wat is de verantwoordelijkheid van een ouderling; hoe moeten groepen buiten de kerk benaderd worden? enz. We hopen dat door deze kursussen het niveau van de ouderlingen hoger zal worden en dat ze een beter inzicht in hun verantwoordelijkheid zullen krijgen, zodat ze de plaatselijke gemeenten beter kunnen leiden.

Naast deze kursussen zijn er ook nog ontmoetingen van een dag of dne, vier, die we maandelijks houden. Hier spreken we over de leer van de kerk, maar ook over kommunisme, zondagsschoolwerk enz.

c. EVANGELISATIE

Bovengenoemde kursussen zijn overdag in de verschillende gemeenten, 's Avonds hebben we dan een evangelisatie-kampagne, om hen te bereiken, die leven zonder God en zonder hoop in de wereld.

Na een kort woord buiten, vragen we de luisteraars naar een plaats te komen waar we langer kunnen spreken. We brengen het Evangelie dan op een heel eenvoudige manier en delen vooraf een brochure uit. Misschien vraagt u naar het resultaat. Daar is moeilijk een antwoord op te geven. In Jazan kwamen verschillende gezinnen bij de kerk. In Pomacochas was er — voor zover wij kunnen zien — geen positief resultaat. Maar wie weet? God werkt vaak in het verborgene door Zijn Heilige Geest. Vaak worden de resultaten later pas zichtbaar. Het werk in Amazonas is niet gemakkelijk. De afstanden zijn groot. In de regentijd zijn de wegen geblokkeerd, soms wekenlang. Er is dan geen aanvoer van levensmiddelen en benzine. Ook vervoer naar een ziekenhuis is dan onmogelijk.

Een goede automonteur is pas in Chiclayo, 400 km verder te vinden. Werkschema's en tijdsplanning zijn dus moeilijk op te stellen, dat is frustrerend. Ondanks dit alles danken wij de Heere, dat Hij ons de gelegenheid geeft om in Amazonas te werken. God heeft ons hier geroepen om in dit deel van Zijn Wijngaard te werken. We behoeven niet allereerst naar de resultaten te kijken. Die zijn Zijn werk! We behoeven slechts - in gehoorzaamheid aan Hem - het zaad van het Woord te zaaien. Dankzij God en Zijn genade zien we vruchten en zegen, ondanks tegenstand van de Satan. Langzaam groeien de gemeenten. We zijn er de Heere dankbaar voor. Het is onze diepste wens dat door de prediking, de Heilige Geest hier op machtige wijze zal werken, zodat nog veel meer zielen voor de Heere gewonnen worden en toegevoegd aan de Kerk van Christus.'

***

De pas gereed gekomen Groot Nieuws Bijbel wordt allerwegen besproken en beoordeeld. We hopen binnenkort ook uitvoerig op deze uitgave in ons blad terug te komen. Diverse lezers stellen er vragen over. Eén lezer wees ons op een stukje in een artikel van dr. A. F. J. Klijn, opgenomen in 'Keur uit de kerkelijke pers, 1960 dat in dit verband actueel is. Het stukje draagt als opschrift 'Een goede vertaling is geen garantie voor begrijpelijkheid'. Men kan dit dunkt me ook omkeren: een begrijpelijke vertaling is geen garantie voor de betrouwbaarheid. Hier volgt het stukje:

'Als wij goed Nederlands geven in een vertaling, moet men niet denken dat daarmee ineens de Bijbel begrijpelijk zal worden voor iedereen. De Bijbel gaat in zijn mededeling van een aantal begrippen uit, die nu eenmaal niet adequaat door moderne begrippen zijn te vervangen ( denk aan "Woord", "verzoening", "rechtvaardiging"). We moeten niet vergeten, dat vrijwel alle geschriften van het N. T. geschreven zijn voor christenen en niet bedoeld zijn als evangelisatie-materiaal. Deze christenen waren vertrouwd met een zeker aantal ideeën, waarmee velen vandaag niet vertrouwd zijn. Men mag eisen van een vertaler, dat hij b.v. de brief aan de Romeinen in goed Nederlands vertaalt met behoud liefst van al zijn stijleigenaardigheden; men mag echter niet verwachten, dat hij een brief voor een zeer bepaalde groep mensen zó vertaalt, dat ineens iedereen de inhoud begrijpt. Hier komen we op een geheel ander gebied. Het op de laatste wijze vertalen is niet die van de bijbelvertaler, maar van de uitlegger.'

***

Wanneer men oude boeken ter hand neemt, waarin (toen-) nieuwe ontwikkelingen beschreven worden, moet men soms glimlachen. De tijd heeft intussen niet stil gestaan. Wat toen opmerkelijk was of opzienbarend, is nu gewoon, alledaags, bepalend voor het levenspatroon. In een boek van dr. C. te Lintum, getiteld 'Een eeuw van vooruitgang', wordt de periode 1813-1913 beschreven. Hier volgen enkele passages over de stoomtrein die in 1836 van start ging, van Amsterdam naar Haarlem:

De Rotterdamsche courant van 24 septemuer 1839 zegt: "Ten half twee (op 20 September) is een trein, bestaande uit negen verschillende rijtuigen, getrokken door twee stoomwagens, van Amsterdam op weg gegaan, na verloop van een half uur aan het station te Haarlem aangekomen en een weinig over drie ure naar Amsterdam teruggekeerd. De overheids-en andere aanzienlijke personen, welke tot deze togt waren uitgenoodigd, hebben de directie hunne bijzondere tevredenheid over het welslagen dezer belangrijke onderneming betuigd en de overgroote menigte, welke zoowel te Amsterdam als te Haarlem van dit buitengemeene schouwspel getuige was, heeft almede op verschillende wijzen van haren bijval doen blijken. Te Amsterdam teruggekeerd, zijn aan de genoodigde gasten op een verplichtende wijze verschillende ververschingen aangeboden. Aldaar zoowel als te Haarlem is de vreugde van het feest door de muzijk der stedelijke schutterijen verhoogd geworden, terwijl het corps hoornblazers der Amsterdamsche schutterij den togt in een der rijtuigen heeft meegedaan. De wagens en de stations waren met vlaggen versierd. Dit inwijdingsfeest is den volgende dag voor heeren deelhebbers in de onderneming herhaald geworden. De trein was met negen wagens vermeerderd en bestond dus uit achttien rijtuigen, terwijl men rekent, dat ongeveer 670 personen deel aan den togt namen. De weg van Amsterdam naar Haarlem werd in 32 minuten en de terugtogt in 28 minuten afgelegd".

Hieruit is te zien, dat de snelheid der eerste ritten op dezen slappen bodem gemiddeld reeds groeier geweest is dan die van de "Rocket" in 1830! Zelfs tegenwoordig rijdt een gewone trein tusschen Amsterdam en Haarlem nog bijna een half uur, maar de lijn is intusschen eenige Kilometers langer geworden. De aantrekkelijkheid der reis bleek grooter dan menigeen verwacht had: tot Oudejaarsavond van 1839 werden er reeds 77, 000 reizigers vervoerd en in 1840 bedroeg hun getal bijna 350, 000! Waarschijnlijk zijn er ook vele van de Zondagsmenschen meegegaan, die Hildebrand kort van tevoren zoo meesterlijk geschilderd had in zijn "Camera Obscura".

De prijs werd niet hoog gesteld en de dienst ging met de noodige plechtigheid, zeker om het genot van de reis te verhoogen. Viermaal daags liep er een trein van Amsterdam naar Haarlem en terug. De eerste vertrok van de Hoofdstad te 9 uur 's morgens. Kwart vóór negen begon dan reeds de klok van het station te luiden alsof er een kerkdienst zou gehouden worden; dit duurde vijf minuten. Twee minuten vóór negen ving het gelui opnieuw aan, in een sneller tempo. Daarna werden de buitendeuren der wachtkamers gesloten, de reizigers stapten in, de conducteur keek of alles in orde was en blies, op ouderwetsche postiljonsmanier, een fanfare op zijn trompet, waarop de trein zich langzaam in beweging stelde. (...)'

***

Enkele jaren geleden was er veel te doen over Rhodesië, het huidige Zimbabwe. Mugabe's streven naar een staat met een marxistisch éénpartij-stelsel werd geducht. Thans is Zimbabwe weer in het nieuws door de enorme interne conflicten. Mugabe legt intussen dunkt ons meer en meer de maskers af, na een wat geleidelijke start. Het 'Nederlands Dagblad' bracht een artikel met het opschrift 'Mugabe's ideale predikant is een kameraad dominee'. Uit dit artikel, waarin de marxistische kameraadschap duidelijk naar voren komt, het volgende:

'In een toespraak vorig jaar voor afgestudeerden aan het Epworth Theologische College zei president Banana (zelf een voormalig predikant), dat de Bijbel "revolutionair in plaats van reformerend van karakter en in haar eisen is". Hij zei verder dat dit betekent, dat men kan spreken van een "revolutionair christendom". Volgens de Zimbabweaanse president kan men de ideale predikant beschrijven als "kameraad dominee".

Enkele maanden tevoren had de president in een toespraak op een predikantenconferentie in Harare gezegd dat een "proletarische kerk" de taak heeft mee te werken in de strijd tegen het internationale kapitalisme.

Ook premier Mugabe deed kort geleden een beroep op de kerken in Zimbabwe aan het regeringsprogramma van socialisme "gebaseerd op marxistische-leninistische principes" mee te werken. Volgens Mugabe mogen de kerken hun woordverkondiging niet vereenzelvigen met de "hebzucht van het kapitalisme". Mugabe sloot de betrokken toespraak af met: "Sluit daarom aan bij ons socialisme en humanisme en dan bent u helemaal vrij om God en alles wat Hij voor u betekent, te verkondigen. Amen!'"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen