Hemelvaart

In Amanzimtoti, een zuidafrikaanse badplaats aan de kunst van de Indische Oceaan, las ik, staat een grote flat met vakantie-appartementen. De flat draagt de Zoeloenaam: Ezulwini. Dat betekent letterlijk: In de hemel. Toen wij het, in een kring soldaten, eens hadden over de hemel, zei één van hen: 'De hemel is het luilekkerland van de christenen'.

Yoeri Gagarin, de eerste russische astronaut, zei, toen hij terugkeerde van zijn tocht in de ruimte, dat hij de hemel niet was tegen gekomen.

Zo maar een gegeven, wat uitspraken. Maar ze zeggen, dat voor de meeste mensen de hemel in de droomwereld, de sprookjeswereld thuishoort. In deze tijd met zijn geweldig weten en kunnen niet meer iets om serieus op in te gaan.

En toch viert de kerk Hemelvaartsdag. Toch gelooft de kerk in de hemel. Omdat zij gelooft in de Bijbel. En de Bijbel van die hemel spreekt. Daarom is de hemel voor de kerk geen sprookjeswereld: Er was eens... En ook geen droomwereld. Eens zal... Maar werkelijkheid. De plaats van waaruit alles op aarde wordt bestuurd.

De Bijbel vertelt ons de geschiedenis van de hemel. Heel sober. Er was een begin: 'In den beginne schiep God de hemel en de aarde'. Er is beweging, spanning.

We lezen van revolutie in de hemel: Satan en zijn aanhangers doen een drieste greep naar de macht. Zij lijden de nederlaag en worden uit de hemel gebannen.

We lezen van een samengaan van hemel en aarde. Een blijde harmonie tussen God en Zijn schepsel.

Maar we lezen ook van heel donkere dingen. Van een satan, die, woedend, bondgenoten zoekt in zijn haat tegen God en alles wat van God is. En die, hoe is het mogelijk, een luisterend oor vindt bij de mens. En met een klap valt de poort van de hemel in het slot.

Voortaan lijken nu hemel en aarde apart te gaan. Wat hebben ze verder ook met elkaar uit te staan?

De hemel: Rein en heilig.

De aarde: Vuil en zondig.

Maar God dank! Het lijkt. De werkelijkheid is echter anders. De verbinding tussen hemel en aarde blijft. Daar is de lijn van de belofte, die van de hemel naar de aarde wordt gespannen. De reddingslijn.

Satan zet alles op alles om die lijn te breken. Zelfs tot in de hemel uit hij zijn felle aanklachten: 'Hoe kan een mens, die een zondaar is, met U, de Heilige omgaan?'

En eigenlijk heeft hij gelijk. Dat kan ook niet. Want een mens ligt hopeloos voor God verloren. Vuurgloed en vlammende heiligheid kunnen alleen maar verteren. Wij derven door onze zonde de heerlijkheid van God. De hemel zou potdicht moeten zijn. Maar toch is daar de opening. In het offer. In de belofte van Het Offer. De geschiedenis van de hemel gaat verder! God zij geloofd!

Dan gaat daar in de volheid des tijds de hemel open. Die hemel vol vuurgloed en vlammende heiligheid. En Hij, Gods Zoon daalt neer uit 's hemels zalen. Hij leeft ons leven. Hij sterft onze dood. En maakt zo de dunne lijn van de belofte tot een verse en levende weg in Zijn bloed. Een weg, die zo diep leidt, zo diep als een zondaar maar leven kan. Een weg, die zo hoog voert, zo hoog als de poort van de hemel maar zijn kan. Een wagenwijd open poort!

Want de eeuwige deuren moesten omhoog rijzen. Om de Koning te ontvangen. Een Vorst met zoveel macht bekleed, dat Hij dood en hel overwon. Daar komt Hij Zijn overwinning bekend maken! 'Rijs eeuwige deuren, rijs omhoog!' En de deuren zijn gerezen. En de poort is open blijven staan. Wijdopen. Want na die Vorst zijn Zijn onderdanen gekomen. Een eindeloze stoet. Zondaren, die in Zijn dood hun leven vonden. Zij mogen door de poort binnengaan.

Bunyan in zijn 'Christenreis' mag in zijn droom een blik slaan door die poort. En dan ziet hij daar de gouden straten. En hemelingen daarop wandelen. Met kronen op hun hoofd en palmtakken en gouden harpen in de hand om God te loven. En dan komt er in Bunyan' s hart 'een nameloos groot verlangen om ook daar te mogen zijn'.

Maar kunnen daar dan zondaren zijn? En de satan dan met zijn aanklachten?

In de hemel heeft een grote verandering plaats gevonden. De verklager der broederen heeft plaats moeten maken voor de biddende Hogepriester. De satan is moeten wijken. Zijn beschuldigingen hielden geen stand. Want 'wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen Gods? Christus is het, Die gestorven is, ja, wat meer is. Die ook opgewekt is. Die ook ter rechterhand Gods is, Die ook voor ons bidt'.

God ziet nu die van Jezus zijn aan, alsof zij zelf Jezus zijn. Zijn gerechtigheid bedekt volkomen hun ongerechtigheid.

Wij hoeven ons op aarde geen zorgen te maken. De hemel is met de aarde bewogen. Vanuit de hemel bestuurt en regeert Hij de Zijnen. Zorgt Hij voor hen. Beschermt Hij hem. De poorten van de hel zullen hen niet overweldigen.

En het gaat naar een heerlijke toekomst. Wij weten de dag niet, noch het uur. Maar eens zullen de tijden der wederoprichting aller dingen vol zijn. Dat betekent dan dat alles, wat God 'in den beginne' begonnen is tot zijn doel is gekomen.

Dan zijn de tijden vol geworden. Dan staan de voort wentelende eeuwen stil. Dan komt Hij. Dan is daar het gericht: De laatste sporen van satan's heerschappij worden vernietigd. Hijzelf en allen, die van hem zijn geworpen in de grote afgrond. Een vreselijke toekomst voor al diegenen, die de Zoon ongehoorzaam zijn. De toorn van God blijft op hen.

Maar voor allen, die in Hem geloven, zal het een blijde dag zijn. Want dan zullen ze Hem mogen zien. Die hun ziel liefheeft. Van aangezicht tot aangezicht. Eeuwig!

Dan zal hun blijdschap onbepaald, door het licht dat van Zijn aanzicht straalt, ten hoogste toppunt stijgen. Dan vallen hemel enaarde samen.

Dat is de toekomst!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen