J. A. Kruithof

Ter nagedachtenis

Zondagavond 6 juli 1941 ontmoette ik, als beginnend candidaat, ouderling Kruithof in de consistorie van Waarder na de preek. Hij vertelde dat hij juist de afgelopen week, of kort daarvoor, de acte godsdienstonderwijzer had verkregen. Wij leefden toen nog met de reglementenbundel. Terzelfdertijd begonnen wij onze weg door de kerk.

Het was de lente van vriend Kruithofs loopaan. Vanaf augustus van genoemd jaar diende hij de gemeente Waarder als ouderlingodsdienstonderwijzer tot 1950. Toen vertrok hij naar Monster. Het was een onvergetelijke tijd met wijlen ds. Japchen en eveneens uit Driebruggen wijlen ouderling Mulckhuyse. Vaak kwam die tijd ter sprake en merkwaardig genoeg heb ik van beide genoemden de begrafenis bijgewoond. In vele gemeenten had de heer Kruithof een goede ingang. Namens de classis Gouda maakte hij deel uit van de Generale Synode. Van zijn hand verscheen: 'Hervormde Gemeente Waarder'. Later schreef hij een serie artikelen over de 'Predikanten die de gemeente Monster gediend hebben'. Kerkgeschiedenis bijzonder de locale, ook geschiedenis van kunst en naast theologische lectuur ook andere op breder terrein trokken zijn aandacht.

Hij kwam voort uit een Linschotens geslacht, dat meeleefde met de Hervormde kerk en de gereformeerde belijdenis. In het gezin en de familie, waaruit hij stamde woonde, de vreze des Heeren.

In 1950 begon de lange zomer van zijn carrière. De hoofdarbeid lag in Monster en daarnaast werd nog geruime tijd het werk in de evangelisatie van Zoetermeer voortgezet. Van 1955-59 hadden wij wekelijks en soms dagelijks contacten. Er bestond een goede verstandhouding en via prediking, catechese en pastoraat en op breder terrein van vereniging en organisatie - b.v. 1951-66 voorzitterschap van de chr. school - gebeurde er toen evenals voor en na veel werk. Als in de zomer waren er natuurlijk hetere en killere dagen. Waren wij als in de politiek aan Romeinen 13 in het héle christelijke leven even sterk gehecht aan 1 Cor. 13. Daar gaat het over liefde, die niet verbitterd wordt en geen kwaad bedenkt, die zich in waarheid verblijdt, die vele zo niet alle dingen bedekt, gelooft hoopt en verdraagt. Standvastigheid in geloof kan pas en wel, wanneer wij in de liefde gegrond en geworteld zijn. In liefde gedenken wij onze vriend en medewerker.

Het voorgangerschap gedurende de zeventiger jaren in de deelgemeente Lekkerkerk was - de beeldspraak vasthoudend - een schone herfsttij. Zelfstandig in eigen kring. De loopbaan is afgelegd. Weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, die de Heere, de rechtvaardige Rechter, die dag geven zal. Trouwens aan allen die Zijn verschijning liefgehad hebben. Soms spraken we, dat wij niemand zagen dan Jezus alleen. Laat liefdegeur tot liefde nopen.

Mensen gedenken is moeilijk. Veel goeds valt niet te melden, als in ons, namelijk in ons vlees en veel meer zijn we niet, geen goed woont. Laten wij maar liever de Heere prijzen. 'Zij verheerlijkten God in mij', schrijft Paulus. Zo kan het wel, als daar reden voor is en goede grond.

Tenslotte wensen wij mevrouw Kruithof en de kinderen en verdere familie sterke troost van Hem, Die alleen overvloedig lege plaatsen kan vervullen. Ik denk dat ik zeggen mag dat zijn vrouw hem even dierbaar was als zijn tien zonen en zijn tien zonen even dierbaar als zijn beminde echtgenote.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen