De Dokkumer Wouden kerkelijk en geestelijk

Zagen wij de vorige maal de opwekking van 1878 te Wouterswoude onder de bediening van ds. P. J. Hopman, een 35 jaar later gebeurde iets dergelijks in Driesum. Dat was in de dagen van ds. C. B. Holland (1912-1915). Vóór hem was de gemeente eerst drie jaar gediend door ds. P. Gemser (1879-1882), door wie nu ook in Driesum de boodschap van zonde en genade door Christus' bloed alleen werd gepredikt. Ds. Gemser vertrok echter alweer spoedig naar Makkum. Zijn opvolger, ds. J. W. A. Woldringh (1883-1912), gekomen uit Sint-Johannesga-Delfstrahuizen (daar later o.a. opgevolgd door de bekende dr. Hugo Visscher), legde te Driesum een stempel van diepe ernst op de gemeente. Voor zichzelf leefde hij doorgaans sterk in de bekommernis en predikte dan ook veel uit het stuk der ellende. Onwillekeurig had deze gedruktheid haar invloed ook op het geestelijke leven in de gemeente.

Doorbraak

Maar in 1912 kwam dan ds. C. B. Holland, een echte Kohlbruggiaanse dominee, uit het grote Den Ham over naar het kleine Driesum. Slechts 2, 5 jaar zou hij er bijven, maar niet zonder grote zegen. Hij mocht wat verder komen dan de diep-geestelijke en ontdekkende prediking van zijn voorganger ds. Woldringh. De zegen van die prediking was geweest, dat zij vanuit de blootlegging van 's mensen diepe nood en ellende plaatsmaakte voor de rijkdommen van het Evangelie van Christus' genade. Voor het stuk der verlossing was plaatsgemaakt door de prediking van de ellende. Op dit fundament, door zijn voorganger gelegd, mocht ds. Holland bouwen (vergel. 1 Cor. 3 : 10). En toen werd het zoals hij het later zelf uitdrukte: 'Zoveel jaren hadden de men­sen geleefd onder de druk van de Wet. Toen het Evangelie kwam, barstte het leven naar buiten!'

En inderdaad, reeds binnen een half jaar na zijn komst braken wel 18 gemeenteleden door tot de ruimte van het geloof in Christus. Onder hen waren er verscheidene, die nog jarenlang mochten getuigen van de wonderen der genade, sommigen ook als ambtsdrager in het midden der gemeente.

Welke oudere Driesummer kent niet de naam van ouderling Jelle Hoekstra, die zo graag naar de kerk ging om te onderzoeken 'of daar in de prediking ook een Lam geslacht werd'. Hoe kon hij in de volheid rondgaan door de gemeente, zodat ds. Holland wel eens vroeg: 'Maar Hoekstra, hoe kom ik u toch zo overal tegen? ' 'Wel dominee!', luidde het antwoord, 'ik moet toch overal preken! Preken moet ik van dat grote heil!' Wie denkt niet aan de oude Sjoerd Meinderts Wiersma, krachtdadig gegrepen uit het zondeleven, die met de armen wijd voor de kerkdeur stond: 'Kom, ga met ons en doe als wij!' Of die met oprechte gedrevenheid klaagde over de oppervlakkige godsdienst: 'Allemaal gelovige mensen, maar God kan Zijn Christus niet kwijt!' Wie denkt niet aan Tabe de Vries, die na diepe duisternis tot het licht mocht komen en voortaan zo gaarne zong: 'Ik roem in God, ik prijs 't onfeilbare Woord, ik heb het zelf uit Zijnen mond gehoord!' Nog veel meer namen zouden te noemen zijn van een godvruchtige garde, van wie inmiddels de meesten zijn heengegaan.

Een kostelijke tijd mocht de gemeente toen beleven. De oude ds. M. Verwey, die de gemeente twee malen mocht dienen, dacht altijd met weemoed terug aan zijn Driesumer tijd. Moest men in vroeger dagen er op uit, brood mee, om elders in de omgeving de Waarheid te beluisteren, nu kwam men dan van heinde en verre naar Driesum om ds. Holland te horen: uit Murmerwoude, Zwaagwesteinde, Oostrum en Wetzens, ja uit heel de omgeving. De kerk was dan overvol. Zelfs buiten op het kerkhof kon men de machtige stem van ds. Holland wel horen. Wie zich in de kerk niet wilde laten zien, kon zich wel achter de haag van het kerkhof verbergen om de preek te horen. Ds. H. G. Abma, die in 1941 in Driesum begon, noemde later de gebeurtenissen in de tijd van ds. Holland 'een klein Réveil'. Ds. Doornenbal had gelijk, toen hij schreef over 'een zeer krachtige opwekking van geestelijk leven in vroeger dagen, onder de ernstige bediening van de leraren die er destijds stonden en die nog maar weinig jaren geleden zijn afgelost voor altijd' (zie ons eerste artikel).

Onderscheiden de beide dorpen Wouterswoude en Driesum zich door deze opwekkingen van 1878 resp. 1912 mogelijk van andere dorpen of streken in de omgeving, wat echter de prediking van de bevindelijke Waarheid betreft vormen zij tot hiertoe nog geen uitzondering bij veel andere plaatsen in Friesland, ook in de naaste omgeving. De nawerking van Nadere Reformatie en Réveil was er nog steeds. Een volgend maal willen we daar nog iets van zien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen