Globaal bekeken

'Het bier per trekschuit' heet een artikel in het blad Diakonia, orgaan van de hervormde generale Diakonale Raad. Het gaat over het driehonderd jarig bestaan van het Amsterdamse verpleeghuis 'Amstelhof'. Hier volgen enkele aardige bijzonderheden.

'Van besjeshuis tot verpleeghuis

Door een aanzienlijk legaat in 1680 kwam er schot in de plannen. Spoedig begon de bouw van het... "besjeshuys", zoals de volksmond het noemde. Later kwam er een mannenafdeling bij, een bestedelingenhuis (1801), een tehuis voor gehuwden (1870) en een mannenhuis (1885). Er kunnen dan 1000 personen worden ondergebracht! Door interne verbeteringen komen erin de loop der jaren minder plaatsen beschikbaar, terwijl de kosten enorm gaan stijgen. Tot tegen het midden van deze eeuw ("vader Drees") moesten alle tekorten uit de diakonie-kas worden betaald. (...)

Bengaals vuur

Ik kan me voorstellen dat men bij zo'n jubileum graag nog eens terugkijkt. Dat deed o.a. de heer J.C. Hardeman, in het jubileumnummer van Hofpraet, liet tiuisorgaan. Hij schrijft b.v.:

In 1860 kreeg Amstelhof-als een van de eerste gebouwen in Amsterdam - centrale verwarming. Stelt u zich eens voor dat van 1683 tot 1860 er totaal geen verwarming voor de bewoners aanwezig was. Als enige verwarming dienden stoven, waarvoor men in de winter 3x daags gestoofde kolen kon krijgen. Deze werden geleverd door de Diaconie Bakkerij. Behalve kolen bracht de Diaconie Bakkerij 2x per week per dekschuit vers brood naar Amstelhof. Ook het bier werd in grote aantallen liters door de Diaconie Brouwerij geleverd.

Dit bier, met een werkelijk zeer laag alcoholpercentage (nog niet 1 %), nam in die tijd de plaats van drinkwater in. Het water - uit de toen nog schone Vecht - dat alle Amsterdammers toen konden kopen, was voor de Diaconie te duur, vandaar het veel langer goed houdbare lichte bier, dat per dekschuit werd aangevoerd.'

***

Mij trof een stukje in het blad Daniël, orgaan van de Jeugdbond van de Gereformeerde Gemeenten, in een interview met ds. A. Elshout (Zoetermeer). Centraal in dat vraaggesprek staat het bijbelwoord 'Mijn volk is uitgeroeid omdat het geen kennis heeft'. Ds. Elshout maakt onder het kopje 'En wij? ' de volgende toepassing:

'Er heerst helaas ook grote onkunde onder onze mensen. De kennis van God en goddelijke zaken... de leer die naar de godzaligheid is en de praktijk van het ootmoedig wandelen met God... het ondervindelijk kennen van hetgeen tot zaligheid in dit en het toekomende leven gekend moet, kan, zal worden en door Gods ware volk gekend is en wordt... verdwijnt meer en meer bij jongeren en ouderen. Het onderzoeken van de veel geprezen maar weinig gelezen geschriften van onze voorouders die zo'n bijzonder goed hulpmiddel zijn tot het verstaan en beter verstaan van de Heilige Schrift, raakt steeds meer in onbruik. Zelfs het zich dagelijks met de Heilige Schrift beraden om door 's Heeren Geest onderwezen te worden tot kennis van de enige ware God en Jezus Christus die Hij gezonden heeft, wordt steeds meer nagelaten. Bij velen is diskussiëren "in", maar onderzoeken "uit".

Zonder biddend onderzoek van de Heilige Schrift en de belijdenisgeschriften zal het diskussiëren leiden tot vreemde, ongezonde opvattingen, leringen en praktijken... Het bevordert het "geen kennis hebben" dat zulke katastrofale gevolgen zal hebben voor eigen hart en leven, voor het gezinsleven, het verenigingsleven, het kerkelijk leven, het maatschappelijk leven... het eeuwige leven!! Onverschilligheid aan de ene kant en o zo gemakkelijk meegevoerd worden met leringen enpraktijken die niet op de Heilige Schrift in zijn geheel gebaseerd zijn, zijn er het gevolg van.

De Heere Jezus leerde ons in de eerste plaats te bidden om heilige, geheiligde kennis in het "Onze Vader". Laat ons dat tot lering zijn!'

Correctie

Het stukje in deze rubriek in het nummer van vorige week over de heruitgave van het oorspronkelijk Engelse boek 'De staat en genezing van een verlaten ziel', was voor de lezers niet te begrijpen omdat de afdruk van de titelpagina van de oorspronkelijke Nederlandse editie was weggelaten. Zou dit geplaatst geweest zijn dan zou zijn gebleken dat in de heruitgave 1983 de namen van Jacobus Koelman en Jozeph Simons zijn verwisseld.

'Kerknieuws van Scheps' - zo héét dit blad nu eenmaal In de volksmond - bestaat veertig jaar. Niek Scheps, zoon van de oprichter van het blad W. C. F. Scheps, diepte uit een enveloppe van zijn vader enkele nummers van Kerknieuws uit 1944 en 1945 op. Hier volgt een stuk van W. C. F. Scheps uit het nummer van 12 mei 1945, getiteld 'Herademing'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen