Globaal bekeken

Ruim drieduizend rondreizende evangelisten uit vele landen van de wereld zijn momenteel in Amsterdam bijeen op een 'Billy Graham'-congres, of liever een 'Internationale conferentie voor rondreizende evangelisten'. Van de vele persberichten, die we van de leiding van de conferentie toegezonden krijgen, nemen we een aantal berichten op in de rubriek Bonds-en Kerknieuws. Dat in de 'evangelische' wereld de aandacht voor de sociale vragen ook toeneemt - een zaak, die ook aan de orde geweest is op een recente bijeenkomst van de Evangelische Alliantie - wordt de laatste tijd allerwegen duidelijk. Hoe kan het anders! Wanneer de Bijbel open gaat kan men niet om de sociale vragen heen. Die zijn met de Schrift zelf ook gegeven.

Hier volgt het persbericht over de opening van de evangelistenconferentie, waar Billy Graham en de bekende prof. dr. J. Verkuyl het woord voerden:

'Zoals vaker in de geschiedenis, in tijden van spanning en onrust, is er nu een grote openheid voor het Evangelie. Maar juist nu verkeert de kerk in verwarring als het om Evangelisatie gaat.' Dit zei Billy Graham op de opening van de tiendaagse conferentie voor rondreizende Evangelisten die dinsdag in de Amsterdamse RAI van start ging. Vóór hem hield prof. dr. J. Verkuyl een rede, waarin hij zei dat verkondiging maar één van de vier aspecten van Evangelisatie is. De andere drie: dienstverlening, gemeenschap en streven naar gerechtigheid kunnen er niet van worden losgemaakt.

In zijn openingsrede kwam Graham op VerkuyI's woorden terug. De Evangelist zei dat ook hij in de loop der tijd was gaan inzien dat Evangelisatie meer inhield dan 'zieltjes winnen'. Hij onderschreef de vier genoemde aspecten, al was hij het niet in alle opzichten met de uitwerking eens. Graham zei de nadruk te willen leggen op de verkondiging. Beide sprekers herinnerden er aan dat de opwekking die aan het begin stond van de Evangelische beweging, ook maatschappelijke gevolgen had. Mannen als Wesley, Wilberforce, Livingstone en vele anderen waren ten diepste evangelisch en daarom ten diepste oecumenisch', aldus Verkuyl. Hij was blij de evangelische beweging terug te zien keren tot die wortels en constateerde grotere aandacht voor sociale verantwoordelijkheden. Ook Graham riep op tot terugkeer tot wortels. Hij zag graag de Wereldraad van Kerken terugkeren naar haar oorspronkelijke uitgangspunt: 'Bijbelse verkondiging van het Evangelie'. Over doel en belangrijkste motief van Evangelisatie waren beide sprekers het eens: herstel van de gemeenschap met God door Jezus Christus. 'Van God's liefde vertellen is het beste wat we ooit voor een ander kunnen doen', zei Graham.'

***

Via het blad de Reformatie, kerkelijk orgaan van de vrijgemaakt-gereformeerden, geven we hier het volgende, voor zich zelf sprekende stukje over uit een betoog van Dick Houwaart over feminisme in Hervormd Nederland:

'Ik ga mijn geachte lezers en lezeressen een vraag voorleggen. Dat doe ik niet zo vaak, want veeleer probeer ik al antwoorden te geven voor de vraag er is. Maar nu ben ik verslagen door het lezen van een artikel. In het kort de inhoud. Een jongedame wordt geïnterviewd over haar feminisme, haar carrière en nog wat bijkomende zaken. Ze vertelt in het verhaal hoe zij de carrière van haar vader heeft gadegeslagen. Een man van grote geleerdheid en bekwaamheid. Hij heeft het ver in de wereld geschopt. Maar, zo zegt ze, dat heeft hij vooral bereikt doordat mijn moeder zich geheel achter hem opstelde. Zonder mijn moeder zou hij dat allemaal niet bereikt hebben. Zij cijferde zich helemaal weg. Ze was als het ware in dienst van mijn vader. Men kent de verhalen wel: de vrouw verzorgt vader, kinderen en het gezin, opdat de man het ver in de wereld kan schoppen. Tot zover is het verhaal wel herkenbaar. Het gebeurt duizend malen en het zal nog wel even doorgaan. De positie van de dochter is weliswaar nog niet helemaal duidelijk maar één ding weet ze zeker: zó zal zij haar leven niet "weggooien". Niets geen dienstbaarheid aan man, kinderen of gezin. Dat is je leven weggooien. De dochter ziet een eigen maatschappelijke carrière voor zich. Ze geeft zin aan haar leven. Het wordt waardevol, ja, het zal straks misschien grote betekenis hebben voor de samenleving. Wellicht zullen generaties haar naam zich nog herinneren. Die vrouw heeft wat van haar leven gemaakt. Prachtig, mooi. Maar, toch even terug naar dat weggooien van het leven. Is dat eigenlijk niet een harteloze, grove en beledigende uitlating? Is de dienstbaarheid van de moeder aan vader, kinderen en gezin niet óók ten goede gekomen aan de dochter, die nu zo'n carrière kan gaan maken? Is haar houding niet een vorm van egoïsme of vergis ik me? Zou het niet zó kunnen zijn dat de geleerde vader en de vrouw met haar dienstbaarheid een rijker leven samen hebben gehad dan de dochter maar in de verste verte veronderstelt? Wat weet ze er eigenlijk van anders dan dat zij wat anders wil. Althans haar leven anders inrichten. Wie geeft haar het recht vrouwen en moeders op deze wijze te beledigen door te zeggen, dat wie niet doet als zij hun leven "weggooien"? Als ik met mijn bejaarde moeder praat, krijg ik het gevoel dat zij mij veel rijkdom heeft geschonken en dat ook zó heeft willen doen door haar leven in te richten als de moeder van die dochter. Een weggegooid leven? Ze moest zich schamen. Helaas, nu gaf ik toch zelf het antwoord al.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen