De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

8 minuten leestijd

Waarom de berg Sinaï werd gekozen. Dat is het opschrift van een stukje in het Centraal Weekblad, overgenomen uit 'Levend Joods Geloof'. Een stukje dat van toepassing is op het leven van de mens.

'Terwijl de volkeren weigerden de Tora te aanvaarden, vochten de bergen om de eer gekozen te worden als de plaats van waar de Tora zou worden gegeven. Zij spraken: De berg Ararat zei tot de berg Herman: "Op mij zal de Sjechina rusten. In de dagen van Noach overstroomde het water de hele aarde en zelfs de bergen die onder de hemel waren, stonden onder water. Alleen ik stak er boven uit, en de ark rustte op mijn top: Daarom ben ik geroepen om de Sjechina te dragen".

De berg Hermon antwoordde de berg Ararat: "Op mij zal de Sjechina rusten, want toen Israël door de Rode Zee wilde gaan stelde ik hen daartoe in staat. Ik stelde mij op tussen de twee kusten van de zee en door mijn hulp trokken zij van de ene kant naar de andere zonder dat zelfs hun sandalen nat werden".

Intussen plaatste zich de berg Carmel aan de kust van de zee, denkende: "Als de Sjechina op zee moet rusten, kan zij op mij rusten en wil zij op het vaste land zijn, dan kan zij ook op mij rusten".

Maar de berg Sinaï, de grote berg, eiste geen eer voor zich en probeerde niet zijn plaats te veranderen opdat de Sjechina op zijn toppen zou rusten, want de berg Sinaï sprak met grote bescheidenheid tot zichzelf: "Wie ben ik? Zelfs de lieflijkste van alle bergen is te laag en te nederig om de Sjechina te dragen". . Toen sprak een Stem: "Het is niet Gods wil dat de Sjechina zal rusten op één van de hoge bergen die met minachting neerkijkt op een ander. Zij zal rusten op een berg die nederig is in zijn hart".'

***

In het Centraal Weekblad troffen we ook een 'Hongaarse reactie op overlijden ds. Overduin' van de hand van Hatvani Lajos in Kecskemet. Hier volgt het stukje:

'Tot mijn spijt kreeg ik van mevr. Overduin het bericht dat haar man is gestorven. Het is ook een verlies voor ons Hongaren, die als studenten in de dertiger jaren naar ds. J. Overduin in Kampen mochten luisteren en later zijn prachtige boeken lezen.

Van harte condoleren wij zijn familie, maar ook de Hollandse gereformeerde broeders en zusters. Hij kreeg grote bekendheid, niet alleen in Holland, ook in andere landen.

Ik persoonlijk ben zeer dankbaar voor deze waardevolle collega. Door hem mocht ik zo 'n grote geestelijke schat ontvangen. Toen ik in Kampen studeerde, kon ik zijn preken het beste begrijpen en later heb ik door zijn boeken veel inspiratie ontvangen. Hij stuurde mij zijn boek "Hel en hemel van Dachau". Eén nacht moest ik doorlezen, zo opwindend was dit boek! Ik zag wat voor groot, vreselijk examen ds. Overduin in het concentratiekamp Dachau moest doen, zijn echte geloof en zijn moed! Ook hoe sterk hij was in elke huiverige omstandigheid, door zijn lieve en machtige Heer, Jezus Christus.

Wij correspondeerden met elkaar. Als emerituspredikant kreeg ik in het jaar 1978 een brief van ds. Overduin. "Ik zou graag één keer naar Hongarije gaan en met u de eenheid van heiligen willen oefenen". Hij was nooit eerder in ons land geweest. Wat was ik blij dat ik hem kon schrijven dat hij welkom was. Ik vertaalde zijn preek, een gedeelte uit "Hel en hemel van Dachau". Na tientallen jaren konden we met elkaar in familiekring praten over het kerkelijk leven in Holland en Hongarije. Hij was zeer moe en zei: "Ik denk niet dat ik nog eens naar uw land kan komen". Maar we geloven vast dat ds. Overduin naar het hemelse vaderland ging, waar geen zonde is, geen lichamelijk en geestelijk lijden, maar eeuwige zaligheid.

Ook wij, Hongaarse gereformeerde mensen, zijn dankbaar voor het leven, voorbeeld en de geweldige werken van ds. Overduin. Ik persoonlijk bijzonder!"

***

Voor postzegelliefhebbers! In de DDR wordt allerwegen aandacht gegeven aan het 500e geboortejaar van Luther. Er is ook een serie postzegels uitgegeven, waarvan de afbeeldingen hieronder zijn geplaatst. De eerste (10 Pf.) toont het stadszegel van Eisleben, de geboorteplaats van Luther. De tweede (20 Pf.) toont Luther als Jonker Jörg, het pseudoniem, waaronder de Reformator zich van mei 1521 tot februari 1522 op de Wartburg ophield (afbeelding van Lucas Cranach). De derde (35 Pf.) toont het stadszegel van Wittenberg omstreeks 1500, de stad waar Luther zijn 95 stellingen aan de deur van de slotkapel sloeg. De laatste (85 Pf.) is 'één van de geliefdste Luther afbeeldingen', gemaakt door Lucas Cranach.

***

Een uitspraak van mr. Abel J. Herzberg, de bejaarde joodse jurist, gedaan in een uitvoerig vraaggesprek voor de radio: 'Ik ben vaak woedend maar wordt bijna nooit kwaad'.

***

Tenslotte nog een bericht over Shadrach Maloka, de Zuid-Afrikaanse zwarte evangelist, die verschillende malen in Nederland was. De stichting 'In zijn opdracht', Gazelielaan 8 te Huizen, geeft van tijd tot tijd een nieuwsbrief over zijn werk in Zuid-Afrika. Hier volgt de brief van juli 1983.

'De tweede rondzendbrief in 1983 is door allerlei oorzaak wat vertraagd. Het is ons evenwel een vreugde te kunnen melden, dat het onze broeder en zijn gemeenten van de Evangelische Broederkerk in Zuid-Afrika, Malawi en Swaziland naar omstandigheden goed gaat en het werk wordt gezegend. Daarbij zijn we extra dankbaar dat onze broeder Maloka op wonderlijke wijze is gespaard toen onlangs in Pretoria een zware bomaanslag werd gepleegd. Er vielen tientallen doden en gewonden. Nog geen minuut nadat br. Maloka, die een gerepareerde accordeon had opgehaald in de straat waar de aanslag werd gepleegd, in zijn auto was gestapt, ontplofte het projektiel. Naar de mens gesproken had ook onze broeder onder de slachtoffers kunnen zijn. Deze ervaring tekent opnieuw de gruwelijkheid van methoden, die revolutionaire krachten gebruiken in Zuid-Afrika. Tegenover dat geweld stellen onze broeders en zijn groeiend aantal medewerkers de onoverwinnelijke kracht van het Evangelie van verzoening in Jezus Christus. Tegen de revolutie, het Evangelie!

Tentcampagnes

De organiatie van evangelisatie-tentcampagnes wordt met kracht voortgezet. Bijzonder fijn, dat een aantal gemeenten positief heeft gereageerd op het verzoek de kosten van één zo'n drie weken durende tentcampagne voor hun rekening te nemen (f 2500, — ). Eén zo'n campagne was in april in Transkei, een van de onafhankelijke staten in Zuid-Afrika. De tentcampagne vond plaats op uitnodiging van de plaatselijke Nederduits Gereformeerde Kerk. Alles verliep zeer zegenrijk ook al was er de schrik, dat de tent tijdens noodweer gedurende de nacht (slagregens en zware storm) in elkaar stortte. Zonder persoonlijke ongelukken gelukkig. Bijzonder bemoedigend was het voor br. Maloka, dat onvenvachte weerzien met de in Transkei werkende Nederlandse zendingsarts Harry Maarsingh uit Stadskanaal. Hij woonde één van de diensten bij met zijn kinderen.

De campagne in Soweto is in juni op het laatste moment niet doorgegaan, omdat het districtshoofd geen toestemming gaf de grote tent op te slaan en avonddiensten te houden. Dit uit angst voor mogelijke rellen in verband met de herdenking van de grote Sowetoopstandinjuni 1976. In allerijl is er toen een campagne gehouden in Mamelodi in de buurt van Pretoria. Voor de komende weken staan er campagnes op stapel in Swaziland en nog een tweetal elders in Zuid-Afrika.

Groei

Het is bijzonder bemoedigend te vernemen, dat in de laatste twee jaar op maar liefst zeven plaatsen nieuwe EBK-gemeenten zijn gesticht. Voor het overgrote deel op het platteland, waar naar mededelingen van br. Maloka onbegrijpelijkenA/ijs nog geen christelijke gemeenten waren of mensen ook maar Iets wisten van het Evangelie van Jezus Christus. Uit het jaarrapport van de secretaris-generaal van de Evangelische Broederkerk, ds. Sibya, blijkt, dat de verbreiding van het Evangelie met zegen wordt bekroond. Ook in Malawi, waar de EBK sterk aan leden en invloed wint. Onder leiding van een viertal predikanten en drie evangelisten wordt er enorm hard gewerkt aan enerzijds de uitbouw van de gemeente en anderzijds — en dat wordt minstens zo belangrijk geacht — het Bijbels en kerkelijk onderricht om jonge lidmaten tot verdieping van kennis en geloof te brengen en hen ook in het dagelijks leven te leren handelen naar Bijbelse normen.

Gelet op de grote nood op dat gebiied is er vanuit de EBK in Malawi aktie ondernomen om een kraamkliniek te bouwen. De sterfte onder pasgeboren kinderen is door gebrek aan voldoende hygiëne alsmede een tekort aan verzorging enorm groot. Ook voor dit project worden eigenhandig stenen gebakken en hopelijk komt er enige financiële steun voor de inrichting vanuit Nederlands ontwikkelingsgeld. Medisch personeel, met name verpleegsters, is beschikbaar.

Jeugd

Bijzondere aandacht krijgt de jeugd in de EBK. Besloten is eens per kwartaal regionale jeugdmeetings te houden en eenmaal per jaar een landelijke bijeenkomst met als doel: bijbelstudie, training en bemoediging. Uiterst belangrijke aktiviteiten nu jongeren worden rijp gemaakt voor revolutionaire opvattingen. (...)'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 augustus 1983

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 augustus 1983

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's