Globaal bekeken

In het blad 'Ter Herkenning', orgaan voor het gesprek tussen kerk en Israël, stond een bijdrage van I. B. H. Abram over 'Joden en permanent leren' ('leren van de wieg tot het graf). Hier volgen enige uitspraken uit de joodse wijsheidsgeschriften over het leren.

o 'Het is 'de plicht van de ouder zijn kind te onderwijzen. Wanneer moet hij hiermee beginnen? Zodra het kind begint te praten. Met vijf of zes jaar komt het kind onder de hoede van een onderwijzer (...). Elke jood is verplicht te leren, of hij nu arm is of rijk, gezond of ziek, in de kracht van zijn leven of erg oud en zwak. Onder de grote geleerden waren houthakkers en waterdragers. Enkele geleerden waren blind. Desondanks leerden zij dag en nacht (...). Tot wanneer moet een mens blijven leren? Tot de dag van zijn dood (...). Van alle gedragsregels die de Tora kent is er niet één zo belangrijk als leren. Sterker nog: leren is belangrijker dan alle andere gedragsregels tezamen. Want leren voert tot actie. Daarom moet leren aan actief handelen voorafgaan (...). Maak leren tot een vaste gewoonte. Zeg niet: "Als ik vrije tijd heb, zal ik leren". Misschien zul je nooit vrije tijd hebben,

o ' 'Iemand die honderd keer herhaalt is niet te vergelijken met iemand die honderd en één keer herhaalt",

o '' Wie leert om te onderwijzen zal de kracht gegeven worden om te leren én te onderwijzen. Wie leert om tot daden te komen, zal de kracht gegeven worden om te leren, te onderwijzen én te doen."

o "Veel heb ik van mijn leraren geleerd, meer nog dan van mijn leraar heb ik van mijn leerlingen geleerd". '

***

De diverse kerkgenootschappen binnen de Gereformeerde Gezindte geven elk jaar een jaarboekje uit, waarin het wel en wee staat vermeld uit kerk en gemeente. Het Reformatorisch Dagblad berichtte over het jaarboekje 1983 van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland, de kerkgemeenschap van wijlen dr. C. Steenblok. In dit boekje spreekt ds. F. Mallan over het 'kennelijke verwijt' dat hen gemaakt wordt over 'kerkistisch-zijn'. Hier volgt het citaat, zoals het RD dat overnam:

'Men kan ons wel kerkistisch vinden, maar men vergis zich daarin toch. Allereerst zijn er geen redenen om onze borst in zelfverheffing vooruit te steken, als we zien op de tekenen van verval die zich ook bij ons openbaren, zoals de hedendaagse problemen, die ook aan ons kerkelijk leven niet voorbijgaan.

Daarbij geloven we ook altijd nog, dat er ook buiten ons een levende kerk is. De Heere heeft er van Zijn volk nog, ook in andere kerkelijke richtingen. Toch zijn we in ons eigen kerkelijk isolement nog het meest op ons gemak, daar we buiten ons veel zien waar we toch echt geen vereniging mee gevoelen.'

Niemand wil 'kennelijk' het verwijt krijgen kerkistisch te zijn. Maar men kan de grenzen van de ware kerk intussen wèl zó verengen, dat er buiten eigen kring weinig meer over blijft dat nog echt tot de kerk behoort. Men leeft dan het liefst in het 'eigen kerkelijk isolement'. Men is dan echt nog wel oecumenisch maar alleen binnen die grenzen, die men zelf stelt, en waarin men zelf in ieder geval het centrum van overtuiging en beginsel vormt. Dit gevaar bedreigt niet alleen de kerkgemeenschap van ds. Mallan. Het raakt elke kerk. Want de liefde tot eigen kerk 'is ieder aangeboren'.

***

Hierboven ging het over het begrip kerkistisch. Er is ook een ander begrip, namelijk nationalistisch. Dat begrip heeft te maken met ras-bloed-en bodem. Het stond in het vaandel van het nationaal-socialisme. Nationalisme heeft zo alles te maken met fascisme (men zie het artikel daarover in de Waarheidsvriend van 25 augustus). Nu viel het mij op dat in 'Afdruk', de 'nieuwsbrief van antifascisme groepen' (zie art. 25 aug.), het Nederlandsch Dagblad wordt genoemd als 'orgaan van het fascistisch zwarte front'. Het gaat dan om een blad uit de oorlogsjaren, waarvan chef-redacteur was M. A. Cageling ('een regelmatige Stavastschrijver'; Stavast is het blad van P. J. Ego, v. d. G.).

Zoals bekend is het Nederlands Dagblad thans een gerenommeerde krant, voortkomend uit de kring van de Vrijgemaakt-Gereformeerden. Deze krant heeft niets met nationalisme te maken. Wèl denkt men daar nationaal, in de zin van onze landshistorie, die door de gereformeerde Reformatie gestempeld is. Mij is gebleken dat het N.D. nog wel eens de smaad van het oorlogse Nederlandsch Dagblad heeft moeten dragen. Laat het voldoende zijn te stellen dat nationaal en nationalistisch bepaald niet vereenzelvigd kunnen worden. Zo ook het N.D. en genoemd blad uit de oorlogsjaren niet.

***

In de vredeskrant Shalom, die dezer dagen verschenen is (zie het Persbericht onder kerknieuws) staat het volgende gedicht van de Ermelose hervormde predikant ds. A. F. Troost:

'Heer
vandaag bid ik U om vrede
laat er vrede zijn tussen de mensen
vrede onder de volkeren op aarde
en vrede bij ons in de straat
in mijn klas en op mijn werk
vrede.Vergeef ons de oorlog, Heer
ook de koude oorlog
de oorlog in woorden en gebaren
vermoordende blikken
de wijsvinger naar mijn hoofd.
Vergeef mij dat ik zo vaak vergeet
dat de vrede ook van mij afhangt
dat het niet altijd de anderen zijn die vechten
dat het veel vaker mogelijk is dan ik denk
om vrede te stichten en vrede te bewaren
dat het veel vaker van mij afhangt
veel vaker dan ik weten wil.
Geef mij vandaag een hart vol liefde
een groot verlangen naar vrede
met de mensen
met alle mensen
een groot verlangen naar Uw rijk
waarin vrede wonen zal
sjaloom
door Jezus die onze Koning is.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen