Van overzee

Fernando rijdt doelloos door de straten van Iquitos, een grote stad in de Selva (het oerwoud) van Peru, z'n schoenenpoetsdoos voorop. 'n Beetje jaloers kijkt hij naar een stelletje jongens die in schooluniforms met boeken onder de arm over de stoep slenteren. 'Die hoeven nooit schoenen te poetsen om geld te verdienen', denkt hij dof; 'die hebben geld genoeg voor boeken en kleren en straks krijgen ze een echte baan!' Ineens hoort hij een auto dichtbij gierend remmen. In een flits ziet hij een kwaad gezicht achter een vuile autoruit. Bom, daar ligt hij op de straat temidden van al zijn doosjes en borstels. Scheldend komen er wat mannen op hem af: 'kun je niet lezen, sufferd! Zie je niet dat dit bord "verboden in te rijden" zegt?' Fernando krimpt in elkaar.

Een maand geleden is hij uit het Yaguadorp Urco Mirano naar Iquitos gekomen en hij voelt zich zo onwennig en klein in deze drukke jungle-stad waar spaans de voertaal is en zoveel dingen met letters aangegeven worden en die hij niet kan lezen. Een politieagent grijpt hem bij de arm en trekt hem omhoog. 'O, het is een indiaan', zegt hij verachtelijk, 'die kunnen niet lezen', en hij laat er grijnzend op volgen: 'daar zijn ze te stom voor'.

Iets balt zich samen in Fernando's hart. Stom? Hij? In zijn dorp was hij een van de behendigste vissers en geacht door zijn dorpsgenoten... De politieagent duwt hem een papier onder zijn neus en een pen in zijn hand. 'Zet hier een kruisje.' Maar Fernando weet niet goed hoe een pen vast te houden... Hij hoort een verachtelijk lachje en de agent zet een kruisje voor hem. Wat zou dat betekenen?

Fernando is een van de ruim 2000 Yaguas die nooit de kans hebben gekregen in hun dorp om te leren lezen en schrijven. In zijn geïsoleerde jungle-samenleving baart dat niet zoveel problemen, ook al profiteren de rivierhandelaars van de situatie door ze te bedriegen in de verkoop van stoffen en kleren. Meer en meer Yaguas drijven handel in de stad, omdat ze geld nodig hebben. Ze verkopen yuca (een aardappelachtig product) en jute (voor touwbereiding) in de stad en vertrouwen ten onrechte op de handelaren. De noodzaak om geld te hebben wordt steeds groter omdat de Peruanen neerzien op de traditionele klederdracht van de Yaguas en ze kleren moeten kopen. Zout, suiker en batterijen zijn luxe producten die, nadat ze die hebben leren kennen een behoefte gecreëerd hebben en gekocht moeten worden. Zo groeit de noodzaak voor elke Yagua om contact te hebben met de vijandige buitenwereld waarin ze niet kunnen functioneren, omdat ze niet hebben geleerd om te lezen en te rekenen. Zo groeit ook hun wantrouwen tegen iedereen die van buitenaf komt. Maar wie helpt hen over de barrière heen van het niet lezen, schrijven noch rekenen? Wie daalt af naar hun wereld zoals Jezus dat naar de onze deed? Wie begrijpt hun angst voor de stad maar tegelijkertijd hun noodzaak om daar handel te drijven?

Naast het bijbelvertaalwerk kent de Wycliffe-organisatie ook het alfabetisatiewerk om Fernando te leren lezen en schrijven in zijn eigen taal, zodat de grote wereld om hem heen wat minder onbekend wordt en vooral opdat hij het Woord van God kan leren kennen, dat hem ook aan zijn diepste nood ontdekt.

Lezen en schrijven is een kunst. Wie wijdt hem in in die kunst? Welke Nederlandse jongere met een talenknobbel laat zich opleiden tot alfabetisatiewerker? Wonend in Nederland kan het geen kwaad dat u zich eens indenkt wat het betekent niet te kunnen lezen of schrijven. U zult dan beter begrijpen waarom het alfabetisatiewerk een belangrijk onderdeel van het zendingswerk is, wat uw gebed en steun verdient.

Ook zal de vraag u dan niet meer loslaten: Wie kan ik in Nederland helpen te leren lezen en schrijven? Denkt u eens aan al die Turkse en Marokkaanse vrouwen, die nooit de gelegenheid hebben gehad om te leren lezen en schrijven en zich daardoor buiten de Nederlandse samenleving voelen staan.

Als u hen gaat helpen zult u beter begrijpen hoe hulpeloos Fernando zich voelt in een maatschappij van kranten, borden en boeken. Als Fernando kan lezen en schrijven is er hoop. Zowel hoop op een beter bestaan als hoop op het echte leven, omdat hij de beloften van God kan leren kennen.

Corry Noordam Wycliffe medewerker in de Yagua dorpen van Peru uitgezonden vanuit de Herv. Gem. te Benthuizen via de Gereformeerde Zendingsbond

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen