De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Van overzee

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van overzee

Levend begraven

2 minuten leestijd

Yungay lag in een prachtig dal tussen twee bergketens van de Andes in Peru.

Yungay lag in een prachtig dal tussen twee bergketens van de Andes in Peru. De mensen genoten van het uitzicht op de ruim 6700 m. hoge Huascaran. Op zondagmiddag 31 mei 1970 gebeurde er iets verschrikkelijks. Een zeer heftige aardbeving teisterde het dal. Deze maakte zoveel krachten los dat één van de ijsspitsen van de Huascaran naar beneden kwam zetten en in een groot bergmeer terecht kwam. Vervolgens kwam met een vaart van 300 km. per uur stenen, ijs en modder naar beneden het dal in recht op Yungay af. Deze ogenblikken moeten verschrikkelijk geweest zijn voor de inwoners. Levend begraven worden...

Yungay bestaat niet meer. Van de kaart geveegd. Wat over is, is een kale vlakte met kruisen, vier palmbomen, resten van een kerk en een bus. Verder zie je niets. De oude begraafplaats, die op een heuvel lag, bleef gespaard. Op die heuvel staat nu een groot Christusbeeld, die zijn handen zegenend uitspreidt over het dode dorp. Dit is de 'tierra santa' van Yungay, staat er op het bord voor de bezoekers. Heilige grond? Het maakte een diepe en beklemmende indruk op me. Wat een leed voor de familieleden, die (net even) buiten het dorp waren. Wat een rouw-dal. Er vielen 80.000 doden in het de callejon van Huaylas. Wat voor geestelijke, psychische en materiële gevolgen zal deze aarbeving hebben tot op heden en tot ver in de toekomst!

Wat in mijn geheugen blijft hangen is dat Christusbeeld, dat de heilige grond zegent. Heeft Christus met die ramp te maken? Zegenend voer hij ten hemel. Komt Hij ook zegenend terug als de 'hemelen', door vuur ontstoken zijnde, zullen vergaan en de elementen brandende zullen versmelten' (2 Petr. 3 vers 12)? Voor hen, die wakend Hem verwachten, heeft het rouw-dal niet het laatste woord. Hij staat toch boven de machten en de natuurkrachten. 'Wij verwachten, naar zijn beloften nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waarop gerechtigheid woont', (vs. 13).

Ergens bewonder ik de Roomskatholieke moed zo'n hoog zegenend Christusbeeld op te richten boven zo'n dodenakker, anderzijds heb ik er moeite mee.

In het ten dele gereformeerde Zeeland ben ik zo'n beeld niet tegengekomen na de ramp van 1 februari 1953. Te gemakkelijk alleen spreken over de oordelende God én te gemakkelijk de zegenende Christus erboven plaatsen, lijkt me beide onjuist.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 oktober 1983

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Van overzee

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 oktober 1983

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's