Wat staat ons in de toekomst te doen

Bijbelstudie

Laten wij in de toekomst niet ophouden de bijbelstudie centraal te stellen. Dit is geen nieuw punt. Toch wil ik het als eerste noemen, want het is het hart van de IFES. De IFES werd opgericht in de overtuiging dat één ding de christenstudenten bovenal nodig hebben. In de chaotische warwinkel van ideeën en stromingen hebben zij een kompas nodig om een rechte koers te varen. Dat kompas is de Bijbel.

Tijdens de studie vinden in ieders leven een groot aantal veranderingen plaats. De geest en het denken worden gevormd. De persoon wordt gevormd. Relaties worden ontwikkeld. Een basis wordt gelegd voor een verantwoordelijke positie in de maatschappij. Regelmatige bijbelstudie met konkrete toepassingen naar al deze gebieden is voor christenstudenten onontbeerlijk. Op gezet­ te tijden zullen wij elkaar aan die noodzaak van bijbelstudie moeten herinneren. Met het 'brood des levens' is het namelijk anders gesteld dan met het brood voor de maag. Hoe minder men er van krijgt, hoe minder de behoefte eraan wordt.

In de meeste IFES-groepen heeft bijbelstudie ook een belangrijke funktie in de evangeHsatie gekregen. In Oost-Azië merkte men dat de beste weg om niet-christenen met het Evangelie te bereiken de bijbelstudie is. Met praten en argumenteren komt men meestal niet zo ver. Vooroordelen jegens het christelijk geloof tieren, net als bij ons, welig. Nodig ze uit om zelf eens de Bijbel te lezen en met name de evangeliën. De enige voorwaarde is dat men bereid is te lezen wat er staat en te begrijpen wat er bedoeld wordt. Laat hen al lezend ontdekken wie de mens Jezus was, namelijk de Christus, de Zoon van God, Verlosser van alle mensen.

De niet-christen wordt uitgenodigd op een kring waar de christenstudenten in de minderheid zijn, opdat zij zich niet bedreigd hoeven te voelen door een meerderheid die vurig hun bekering wensen. Maar voelen de christenstudenten zich dan niet bedreigd? Geenszins, als zij er tenminste van overtuigd zijn dat de Bijbel het levende Woord van God is en dat de Heilige Geest present is. Keer op keer is gebleken dat deze methode bijzonder effectief is.

Eenheid

Laten wij in de toekomst niet ophouden naar eenheid te streven. Nooit heeft er in de Christenheid twijfel bestaan over het belang van eenheid. Het is alleen eenvoudiger gezegd dan gedaan. Wij willen, terecht, een eenheid in waarheid. En over die waarheid zijn we het niet zo gemakkelijk eens.

Echter, in moeilijke situaties, waar met christenen de draak wordt gestoken, waar ze worden gediskrimineerd of zelfs vervolgd ligt het anders. Daar hebben ze elkaar nodig en ze vinden elkaar op grond van de kernwaarheid van het geloof. Laten we voor het gemak hier maar even stellen dat ze elkaar vinden omdat ze die 'ene Weg' volgen. Sommigen zullen dan afvallen, maar voor velen, die elkaar om minder essentiële zaken hebben bestreden, is er dan het feest der herkenning. Dat gebeurt vooral op het zendingsveld.

Welnu, de situatie in Nederland begint hoe langer hoe meer op die van het zendingsveld te gelijken. Dat geldt dubbel en dwars voor de universitaire wereld. Wij kunnen het ons minder dan ooit permitteren om verdeeld te zijn.

Het is een goede zaak dat de Commissie Nederland IFES CNI er is als een samenwerkingsverband. Laat het echter geen eindpunt zijn, doch een startpunt. Konkreet betekent dat dat iedere groep zich bij iedere aktiviteit de vraag moet stellen: kan het misschien samen? God zij dank is dat gebeurd bij het HBO-werk. Als de samenwerking tussen jonge mensen in CNI-verband beter uit de verf komt in de komende jaren, zal dat tot heil ook van de kerken zijn.

Grondslag

Laten wij in de toekomst de grondslag aktueel houden. De grondslag is bedoeld om aan te geven welke geloofswaarheden van essentieel belang zijn. Vooral die waarheden die in deze tijd aangevochten worden. De grondslag is niet bedoeld om als een fraai historisch dokument in een archief te worden bewaard. De grondslag dient bestudeerd en toegepast te worden. De geschiedenis van de IFES heeft geleerd hoe vruchtbaar een aktief bezig zijn met de grondslag is. Groepen worden behoed voor een eindeloos meewaaien met de nieuwste mode. En juist studenten die geacht worden voorop te lopen zijn daar gevoelig voor. Men leert te onderscheiden tussen licht en duisternis.

De bestudering van de grondslag heeft nog een ander gevolg. Men wordt genoodzaakt die ander, die zich ook op die grondslag stelt, als broeder en zuster te aanvaarden.

Getuigen

Laten wij in de toekomst niet ophouden te getuigen. Natuurlijk zijn er 1001 exkuses te vinden om niet te getuigen en natuurlijk is de situatie in Nederland anders dan in Afrika, waar het christelijk geloof nog een nieuwtje is. Maar laten wij om ons heen kijken. Het heidendom in al zijn veelkleurigheid floreert in Nederland. Het wemelt van mensen die zoekende zijn, van mensen die de hoop op een zinvol leven hebben opgegeven. Het wemelt ook van mensen die zich hartstochtelijk in dienst van een meester met kwade bedoelingen hebben gesteld.

Moeten christenstudenten zich alleen met hun eigen vorming bezig houden? Wat vraagt de Heere van ons, ook van jonge gelovigen, in deze situatie? Toch zeker dat wij bereid moeten zijn om verantwoording af te leggen van de hoop die in ons is! Hier iigt de grote zwakte van het studentenwerk in Nederland. Hier moeten wij onze aandacht in het bijzonder op richten. Het blijkt dat het kontakt met christenstudenten uit andere landen waar veel wordt geëvangeliseerd, een bron van inspiratie is. Men wordt bemoedigd, men doet nieuwe ideeën op. Die kontakten moeten wij dus bewust zoeken.

Voorwaarden voor evangelisatie zijn in ieder geval: kontakt met niet-christenen (Paulus ging altijd daaar heen waar veel mensen waren), bereidheid om te getuigen, een verlangen om over meer dan (wetenschappelijke) koetjes en kalfjes te praten, gebed, voorbeelden van mensen die ervaring hebben.

Buitenlandse kontakten

Gelukkig zijn er in het verleden al velen van ons naar het buitenland geweest voor een konferentie van de IFES of om geloofsgenoten in andere landen, met name in Oost-Europa, te bezoeken. Daar moeten wij mee doorgaan. De kerk is wereldwijd en niet beperkt door nationale grenzen. Die wereldwijde dimensie moet beleefd worden en benut worden.

Het is mij dikwijls opgevallen dat internationale konferenties voor veel studenten het beginpunt zijn van een roeping om de zending in te gaan, of om zelf aktief in het siudentenwerk mee te gaan draaien, of om predikant te worden, of om regelmatig mede-christenen, in landen waar gelovigen vervolgd worden, te bezoeken. Een konferentie in een ander land bijwonen betekent in bijna alle gevallen een grote stimulans. Er zijn nog twee effekten. Men leert afstand te nemen van eigen traditie, in de goede zin van het woord. Men wordt zich bewust van het goede in eigen traditie en men krijgt oog voor eenzijdigheden. En bovenal kunnen wij leren van goede dingen uit andere tradities. Bijvoorbeeld het gezamenlijk besluiten van een dag met bijbellezen en bidden en nog kort even napraten zoals dat in veel Lutherse landen de gewoonte is, beschouw ik als een verrijking. Ten tweede, de wereld wordt verscheurd door haat en wantrouwen. De enige organisatie in deze wereld die dat wantrouwen kan doorbreken is de kerk. De wereldwijde kerk zou een model kunnen zijn voor liefde, zorg, begrip, gemeenschap. Van alles wat in de wereld ontbreekt. Studenten kunnen betrekkelijk eenvoudig reizen. Laten wij in Nederland gretig gebruik maken van de mogelijkheden die het internationale studentenwerk biedt.

Gerechtigheid

Laten wij in de toekomst met meer kreativiteit gerechtigheid betrachten. Dicht bij huis en ver van huis. Van studenten wordt vaak gezegd dat zij onpraktisch zijn en met hun hoofd in de wolken lopen. Onze opleiding is theoretisch. Het leven heeft echter ook een praktische kant. Een eenzijdig wetenschappelijke vorming is naar mijn vaste overtuiging funest voor een gezonde volwassen-wording. In Amsterdam heeft zich een traditie gevormd om als vrijwilligers mee te helpen met verschillende projekten voor opvang van verslaafden e.d. Toegegeven, de inzet is mondjesmaat, maar er gebéurt in ieder geval iets. Dat kan worden uitgebreid en ook in andere steden worden opgezet. De verkorting van de studieduur werkt uiteraard niet mee, maar waar een wil is is een weg.

Gerechtigheid naar andere landen toe. Ook hier biedt de internationale gemeenschap van studenten prachtige mogelijkheden. Variërend van zomerprojekten tot duurzame ontwikkelingssamenwerking. Soms kan via de IFES hulp worden geboden bij een plotsehnge ramp, zoals bij de aardbeving in Zuid-Italië, of bij de Angolese vluchtelingen in Portugal enkele jaren geleden. Spontaan organiseerde de Zwitserse IFES een grootscheepse hulpaktie in samenwerking met het Rode Kruis. Men kan ook denken aan geldelijke steun aan een literatuurprojekt. Laten we bedenken dat wij in Nederland rijk gezegend zijn met christelijke literatuur, terwijl er in talloze talen naast de Bijbel nauwelijks boeken bestaan die bijvoorbeeld studenten kunnen helpen bij hun intellektuele vorming. Laten wij besluiten om heel konkreet minstens 10% van ons literatuurbudget te reserveren voor literatuurprojekten in landen waar goede literatuur broodnodig is.

Wat kunnen de kerken doen?

Met die vraag willen wij besluiten.

Het antwoord is: déze 3 punten niet vergeten:

1. Voorbede voor het studentenwerk. Hier en in andere landen. Toegegeven, als zendingsveld spreekt de universitaire wereld niet zo aan als het oerwoud. Maar laten wij denken aan de invloed, die afgestudeerden hebben op het geestelijk leven in hun land. En laten wij vooral denken dat ook studenten gewone mensen zijn, die alleen door het geloof behouden kunnen worden.

2. Financieel helpen ondersteunen van bepaalde projekten. Al naar gelang een bepaalde gemeente zich bij zo'n projekt betrokken weet.

3. Zorgen dat in steden met studenten er minstens één wijkgemeente is die haar deuren wijd openzet voor de studenten. Zorgen dat er een ouderling is die zich speciaal met de dienst onder studenten bezig houdt. Of zelfs een predikant die een deel van zijn tijd aan het studentwerk kan wijden, zoals dat gebruikelijk is in landen als Engeland en Noorwegen. Dan denk ik uiteraard aan predikanten, die zich met het IFES-werk geestelijk verwant voelen.

Het christelijke studentenwerk mag nooit los van de kerk komen te staan. Laten de kerken zich inzetten voor de geestelijke vorming van studenten. Ongetwijfeld zullen de kerken zich tegelijkertijd kunnen verheugen in het aandeel dat studenten hebben in het werk van het Koninkrijk. Tot eer van Zijn Naam!

In de artikelenserie over het christelijk studentenwerk tenslotte de toekomst. De vorige weken zijn vele dingen besproken die wij ons in de toekomst ter harte zullen moeten nemen. Het is nu niet de bedoeling dat allemaal te repeteren. Deze maal willen we de aandacht op een klein aantal kernpunten richten. Het artikel wordt besloten met een concrete vraag: Wat kunnen de kerken doen voor het christelijk studentenwerk?

Drs. Brede Kristensen was in zijn studententijd lid van Ichthus-Amsterdam. Hij werkte 3 jaar voor het Internationaal Christelijk Studiecentrum (I.C.S.) en daarna 7 jaar als Europees sekretaris voor de I.F.E.S. Momenteel doceert hij politikologie aan de 'Vijverberg' te Ede (G.S.A.) en sociologie aan de Prot. Chr. VO te Zwolle. Hij is bestuurslid van de Stichting Nederland I.F.E.S. en tevens van het I.C.S. Hij is lid van de Ned. Herv. Kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen