Geven na leven (1)

Een briefkaart n.a.v. ’Welzijn’

Al weer enige tijd ligt op beantwoording te wachten een vraag, die betrekking heeft op het donor-codicil, naar aanleiding van het blad 'Welzijn'. Er zijn mensen in ons land die zich bereid verklaren om na hun leven hier op aarde organen of weefsels af te staan voor anderen. En de vraag van de lezeres, die daarover een vraag instuurde, is of aan deze beslissing ook ethische bezwaren kleven. Ik denk, dat ik aan deze vraag een tweetal artikeltjes mag wijden. Eerst dienen we te weten wat de bedoeling is van deze bereidheid bij velen.

Donorwerving

In de bijgesloten folder van de werkgroep donorwerving wordt medegedeeld, dat in ons land inmiddels een miljoen mensen een donorcodicil bij zich dragen. Daarmee verklaren zij officieel bereid te zijn voor transplantatie-doeleinden, delen van hun lichaam af te staan. Uit een gehouden enquête blijkt, dat bijkans 98% van de ondervraagden het-donor-worden een mooie gedachte vindt. Om na het leven op aarde anderen te kunnen helpen, zelfs te redden is een gedachte, die zeer aanspreekt. Bezwaren, die zijn geuit, hebben, voorzover ik begrijp, alleen betrekking op eventuele gevoelens van de nabestaanden. Zouden zij niet vrezen een zeer verminkt lichaam van hun geliefde ter aarde te bestellen, een lichaam waaruit zoveel verwijderd kan zijn?

Wie worden geholpen?

Uit de informatie blijkt, dat er vooral vier soorten gehandicapten zijn die geholpen kunnen worden. Allereerst mensen met ernstige brandwonden. We schrikken, als we lezen, dat er jaarlijks 2500 kinderen met deze verwondingen worden behandeld. Daarbij gaat het zoals u begrijpen zult, om overplanting van de huid, die zulke patiënten kan redden, dan wel het lijden van hen kan verzachten. Vervolgens wordt geattendeerd op kinderen met ernstige groeistoornissen, die te redden zijn met overbrenging van de hypofyse, een klein hersenaanhangsel, dat een groeihormoon bevat. Meer bekend zal ons zijn, dat er ook talrijke nierpatiënten zijn, die nu nog - 2000 in aantal! - afhankelijk zijn van een kunstnier. Ze moeten een paar keer per week 'gespoeld' worden. Mogelijk hebt u zulk een familielid of vriend(in) in uw naaste omgeving. Door niertransplantatie kunnen dezen een normaal leven gaan leiden. En dan zijn daar tenslotte ook nog de blinden. Hoornvlies is een kostbaar bezit voor hen, dat zij missen. Behalve voor niertransplantatie, waarvoor de leeftijdsgrens van 60 jaar geldt, is er verder geen leeftijdsgrens. Wat de blinden betreft, oudere mensen kunnen donor worden en ouderen kunnen ook geholpen worden.

Hoe gaat dat?

Om donor te worden moet men heel eenvoudig een codicil met eigen hand geschreven invullen. Minderjarige kinderen kunnen dat ook doen, mits met toestemming uiteraard van de ouders. Wel moet u altijd het codicil bij u hebben, want u kunt ook onderweg 'iets krijgen', onwel worden, een ongeluk kan u overkomen en dan moet men wel snel kunnen handelen. Besluit men ertoe donor te worden, dan lijkt het raadzaam uw omgeving, in elk geval uw huisarts ook ervan op de hoogte te stellen.

Welke vraag komt op?

Ik schreef reeds, dat velen het 'een mooie gedachte' zullen vinden om na hun leven iets voor anderen te kunnen doen. En als we mogen leven bij de Bijbel, kennen en vervullen we in beginsel dan niet het gebod van de liefde tot de naaste? Als we ons leven voor een ander over hebben, zullen we dan na ons leven niet anderen mogen helpen aan wat zij voor het leven niet kunnen missen? Maar het liefdesgebod wordt bepaald door het gebod van de hoogste liefde. We hebben de Heere God lief boven alles. En als we door genade de Heere Jezus met lichaam en ziel toebehoren, we door het geloof hem werden ingelijfd, dan zijn we toch niet meer van onszelf? Mogen we dan over 'ons' lichaam beschikken? En waar ligt de grens? Kan ons lichaam dan niet worden 'leeggesloopt?' Deze vragen spelen, als ik tussen de regels doorlees, bij de geachte briefschrijfster. Ik wil graag pogen in het tweede artikel daarop nader in te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen