Ambtsjubileum prof. dr. H. Jonker

Het was nog volop in de donkere tijd van de tweede wereldoorlog dat candidaat H. Jonker het beroep, door de Hervormde Gemeente te Molenaarsgraaf op hem uitgebracht, aanvaardde.

Middenin de winter betrok hij daar de grote dorpspastorie in het wijde en stille land van de Alblasserwaard en werd hij op zondag 9 januari 1944 in het ambt bevestigd. Wie kent zijn weg?

Hij heeft toen waarschijnlijk niet vermoed, dat hij, aanvankelijk opgeleid voor het onderwijs, maar betrekkelijk kort in de practijk van het ambt zou staan, om daarna gedurende een kwart eeuw de ambtelijke practijk te onderwijzen.

Slechts ruim twee jaren is hij in zijn eerste gemeente gebleven. Dat kon toen nog. Reeds in 1946 vertrok hij naar Bodegraven. Maar ook daar zou zijn verblijf niet van lange duur zijn.

De gemeente in de hoofdstad liet haar oog vallen op de jonge dominee van Bodegraven. Zo werd ds. Jonker predikant in Amsterdam, in de vacature van ds. J. H. F. Remme. Het was op 15 januari 1950 dat hij zijn werk in en rondom de Oranjekerk begon.

Bij de vele arbeid werd de studie niet vergeten, hetgeen in 1954 uitliep op zijn promotie op een dissertatie getiteld: 'Óver Jaspars - metamorphose der Bijbelsche Religie'. Zijn promotor was prof. dr. J. Severijn.

Toen door het vertrek van prof. dr. J. C. Hoekendijk een vacature was ontstaan aan de theologische faculteit van de Rijks Universiteit te Utrecht, benoemde de Generale Synode dr. Jonker met ingang van 1 januari 1959 tot diens opvolger, met als opdracht: het onderwijs in de practische theologie en wezen en geschiedenis van het apostolaat. De officiële aanvaarding van het ambt van hoogleraar geschiedde met een oratie over: 'Woord en Existentie als probleem der Praktische Theologie'.

Honderden studenten werden in de loop der jaren mede door professor Jonker gevormd. Vele publikaties van zijn hand, in de vorm van boeken en artikelen zijn verschenen. Het meest opvallend daaronder is wel zijn geschiedenis van de slag bij Verdun, een gebeuren dat hem geweldig heeft bezig gehouden, aan het denken en onderzoeken gezet.

Zijn omvangrijkste werk is wel het vorig jaar verschenen 'Theologische Praxis'.

Steeds worden zijn geschriften gekenmerkt door liefde voor de kerk, grote belezenheid én kennis van de achtergronden van deze tijd. Ook treft het hoe hij zijn bereisdheid dienstbaar weet te maken aan zijn studies. Professor Jonker is niet bevreesd voor zijn eigen standpunt uit te komen. Dat geldt, om een voorbeeld te noemen, zijn visie op Zuid-Afrika. Het geldt ook zijn mening omtrent de liturgie, waarin evenwel het merendeel van de Gereformeerde Bond hem niet is gevolgd.

Eigen wegen gaand heeft hij zich nooit vreemd gevoeld aan de gereformeerde vroomheid van zijn ouderlijk huis en voorgeslacht.

Nu prof. dr. H. Jonker deze dagen zijn 40-jarig ambtsjubileum viert én gedenkt, dat hij 25 jaar geleden zijn arbeid als hoogleraar aanving, bieden wij hem en de zijnen langs deze weg onze hartelijke gelukwensen aan, vergezeld van de bede, dat hij, binnenkort terugtredend als hoogleraar, gesterkt door Gods genade zijn weg mag vervolgen en in staat zal zijn nog menige studie in het licht te geven, waarmee kerk en hun theologie hun winst kunnen doen. Namens het hoofdbestuur van de Ger. Bond

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen