Globaal bekeken

In de Kontaktbrief van januari van de GZB wordt onder het rubriekje 'Gelezen' het volgende doorgegeven.

'"Prostituees zijn meestal niet het onderwerp van mijn brieven'', zo begint een Nieuwsbrief van ' 'Urban Missions Projekt". De situatietekening die dan volgt is zo wrang en zo schrijnend, dat er eigenlijk geen woorden meer voor zijn.

"Ze bieden hun diensten aan in elke grote stad van de wereld, van de eenzame straten van Calcutta tot de helverlichte straten van Hollywood. Voordat ik naar Amsterdam kwam dacht ik altijd dat deze meisjes verdorven waren, en hun werk doelbewust gekozen hadden. Ik vind nog steeds dat wat ze doen verschrikkelijk en mensonterend is, maar nu ik zelf in deze buurt woon zie ik ook de andere kant van de medaille en in wat voor hel ze leven. Velen zijn het slachtoffer van angst en misleiding. De meesten van hen zijn als kind zo verwond en misbruikt, dat de stap naar betaalde prostitutie niet erg groot meer was. Sommigen krijgen heroïne aangeboden, raken verslaafd en worden op die manier afhankelijk van de souteneur. Een prostituee vertelde Sally, dat ze haar souteneur er zelfs voor betaalde om bij haar te wonen, zodat ze tenminste iemand had met wie ze kon lachen en huilen.!"

Ook dit is een zendingsveld. Maar hier staan we voor iets waar we stil van worden, waar onze adem stokt.. Toch kwam Christus ook voor hen, toch schuwde Hij deze wereld van hoeren, tollenaren en zondaren niet. "Navolgen" is zo zwaar...'

***

Een lezer van ons blad, belast met het vragen van voorgangers voor de zondagse (evangelisatie)diensten, geeft de volgende cri de coeur aan ons door, met het verzoek er in deze rubriek aandacht aan te geven. Omdat het niet de eerste maal is dat over 'de preekbeurtenvoorziening' vragen komen, geven we zijn brief geheel door.

'De preekbeurtenvoorziening voor kerk of evangelisatie heeft zowel positieve als negatieve kanten. Als heel positief is onder andere te noemen de band die ontstaat met verschillende voorgangers of predikanten. Een schaduwzijde is echter, dat steeds vroeger in het jaar met de werving moet worden begonnen. Wat is namelijk het geval? Uit verschillende contacten de laatste dagen is mij gebleken dat veel vrije preekbeurten voor 1985 al in de eerste week van januari 1984 zijn of worden weggegeven. Om strijd wordt geprobeerd om veel gevraagde en gerenommeerde predikers op het preekrooster in te vullen. Dat betekent dat preekbeurtenvoorzieners die niet zo voortvarend zijn, steeds vaker "bezet" te horen krijgen.

In het Noorden is het zelfs zó dat weleens wordt gevraagd of predikanten uit het centrum wel in het Noorden voor willen gaan (ambtsdragersvergadering Noordhorn 11 november 1983). Alhoewel het antwoord bevestigend was, is de praktijk toch anders, vrije beurten zijn (te) vroeg weg! Een evenwichtiger verdeling van de beschikbare preekbeurten is wel aan te bevelen. Zou het daarom niet zinvol zijn dat over deze materie eens van gedachten wordt gewisseld? Bijvoorbeeld om af te spreken dat geen beurten meer worden afgegeven vóór 1 april voorafgaande aan het in te vullen jaar. Kan een dergelijke zaak eens niet op een predikantencontio aan de orde gesteld worden? De jacht die nu de eerste week van het nieuwe jaar begint, kan dan worden uitgesteld. Dat geeft meer rust aan de predikers, maar ook aan de preekbeurtvoorzieners - als tenminste tot goede afspraken gekomen kan worden.'

In dezelfde lijn ligt een verzoek van een andere lezer, kerkeraadslid in een gemeente waar men - de schaarste op de 'beroepingsmarkt' ten spijt - maar steeds bedankjes krijgt op uitgebrachte beroepen. Hij attendeert op een stuk in de Waarheidsvriend van 20 april 1967, geschreven door ds. G. Boer. Hoewel de situatie met betrekking tot het aantal vacatures wel drastisch veranderd Is, zit er in het betoog van ds. Boer toch genoeg dat ook vandaag ter harte genomen kan worden. Hier volgt het stuk gedeeltelijk.

'Juist deze gemeenten (..), die beroep op beroep uitbrengen, krijgen steeds bedankjes. Het noemen van namen is gevaarlijk, omdat ook andere gemeenten te vermelden zouden zijn.

De schrijver stelt de vraag: Waarom? Durft men de confrontatie met de wereld van vandaag niet meer aan en verschuilt men zich in het wat rustiger kerkelijke oosten?

Daar liggen de vragen! Wat daarop te zeggen? Wie zal daarover een rechtvaardig oordeel vellen? Niemand. Dat kan God alleen.

Intussen mag opgemerkt worden, dat er in ieder mens, dus ook in een dominee, een rustzoeker schuilt Wij begeren allen op zijn tijd een windstil plekje. Niemand van ons staat graag op de tocht Het bestaan van richtingen naast, soms tegenover elkander is geen aantrekkelijke zaak. Maar de ervaring leert, dat juist die plaatsen, waarin wij niet zonder meer in de gereformeerde traditie staan, bijzonder kunnen bijdragen tot onze geestelijke vorming. Wie zijn positie maar zwak in het Woord des Heeren heeft, kan in een homogene gemeente, waar alles zo in hetzelfde spoor gaat, een langere of kortere tijd vast gehouden worden, maar gaat onherroepelijk overstag of voorde bijl, wanneer hij In eenz.g. gemengde gemeente komt Wie echter op het Woord Gods alleen wordt teruggeworpen en daarin door Gods genade bevestigd wordt, zal rijk gezegend worden, wanneer hij met dit Woord in deze gemeenten werken mag.

Er was een collega, die bij een beroep altijd stelde: Waar ben ik het meest nodig? Dit is zeker één van de aspecten bij een beroep, dat in de overwegingen een voorname plaats mag innemen.

Gezien vanuit de gemeenten, die sterk in de bevolkingsaanwas staan, mag een dringend beroep op de dienaren worden gedaan. Het is beslist niet waar, dat hervormd gereformeerden alleen in het oosten of daar, waar een uitsluitend of een overwegend agrarisch levenspatroon is, op hun plaats zijn.

Nog altijd kampen wij met een aanzienlijk predikantentekort (dat is intussen achterhaald, V. d. G.). Meer dan ooit tevoren worden ook onze gemeenten o.a. in het westen van het land met grote veranderingen geconfronteerd. Dit betekent niet, dat er een andere boodschap moet worden gebracht. Ook in de randstand Holland is hetzelfde Woord nodig als elders in het land. Maar de confrontatie vraagt voortdurende bezinning om het oude Woord in een nieuwe tijd te brengen.

De diepste nood schuilt niet alleen bij de predikanten en ook niet alleen bij de gemeenten, maar bij ons allen. Het is de nood om de Heilige Geest, die alles heenslaat en ook moderne mensen doet "ophoren" bij het oude Evangelie, dat altijd nieuw is.'

***

Vorige week namen we in deze rubriek uit het blad De Hoeksteen, tijdsclirift voor vaderlandse kerkgeschiedenis, één van de 'Sorghvlietrijmen' (naer Jacob Cats) over in de vijftiger jaren geschreven door ds. R. Joh. de Boer (Noorddijk, later Veessen) In de Kerkbode naar aanleiding van ontboezemingen van ds. J. T. Doornenbal te Oene in de hervormde kerkbode van de classis Harderwijk. Hier volgen nog twee dergelijke rijmen.

• 'Zo zeurt het dan maar voort, heel de lange, warme, moeizame zomer door.'

Herv. Kerbode, zaterdag 13 juli 1957 onder Oene.

De Hittegolf

De hitte is en swaere last voor wïe er in moet wercken
Dat kan de dominee des Sondaghs in de kerck best mereken.
't En is soo heel ghemack'lijk niet, dat leeven van de boeren!
Sij hebben al den dagh ghewerckt, héél langh, op hooghe toeren.
Hoe heerlijck is hun dan de 'dagh der rust', waerop sij 't wercken,
dat ied're werckdagh hen weer roept, tot 't noodighst te bepercken.
Sij hebben heel de weeck gheswoeghdt in hooyland end' op acker.
Als men dan rust vindt in de kerck, wie blijft er dan nogh wacker!
Maar 't is verveelend voor de man, die soo van ghoeden wille
des middaghs voor hen preecken ghaet, die lecker slaepen... stille...
Kan men niet 'voor de ghoede saeck' de middaghdienst versetten
naer d'aevondt ende korten tijdt doen heerschen nieywe wetten? .
Waerom - sooals de pastor klaeght - het oude 'voort doen seuren? '
'k En wil, indien het baeten mocht, dit vraeghen uitentreuren.

• 'Maar ik kan dit Synodale bedrijf niet aanvaarden.' Hervormde Kerkbode, Classis Harderwijk, zaterdag 9 juli 1960, onder Oene.

Zin en onzin

Een sielepooterigh ghedoe deed Jacob Cats langh swijghen,
end' een exploosie van syn vrindt hem weer aen 't rijmen tijghen.
Wat sit dat Synoodael bedrijf hem dwars, dien Oener herder!
Het doominees-vier-jarenplan de vrouw ende soo verder.
Het stormde heevigh in sijn hart, toen hij als Ringh verghaerde.
Thuys schreef hij met een ghalle-pen in 't Blad, wat hem bezwaerde.
Sin ende onsin braeckt hij uyt Of 't oock daerbinnen koockte.
't Lijckt een profetisch visioen. Oh, Synoodael - bestoockte!
De herders naer de Moederschoot; de Kerck vol herderinnen.
Wat kan een diep-bezwaerde gheest toch al wat fraays versinnen.
Vrijsinnigh, Midden-orthodox, 't is alles weghghetooghen!
Bij die massaele exodus is oock de vrouw: ghevlooghen!
Soo wordt de waere Kerck weer vrij van Synoodael-verckeerden.
Wat ooverblijft is 't echte volck: Enckel Gereformeerden.

Nu magh men dencken, wat men wil van al dit raer ghepraet
Synode is gheen Parlement ende de Kerck gheen Staet.

V. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen