Zending in eigen straat

Oud en Nieuw (hier zeggen ze alleen 'ano nuevo') is i.t.t. Kerst meer voor de jongeren en volwassenen. Dan is het gewoonte om het jaar goed te beginnen en dat betekent hier goed feestvieren. Tot de morgen toe wordt er gedanst en ieder gaat dronken naar huis (er is nl. geen tussenweg tussen niet drinken en veel drinken. Ze kijken je heel gek aan als je zegt dat je nog nooit dronken geweest bent!). Deze gewoonte werd wreed verstoord dit jaar, omdat om precies 12 uur het licht uitviel in geheel Lima vanwege een aanslag van 'Sendero Luminoso'. In de rijke wijken was het na twee uur weer hersteld, in bijv. de onze na twaalf uur, zodat het feest hier niet doorging en we rustig zonder lawaaimuziek konden gaan slapen. Ook is men gewoon een met oude kleren aangeklede pop te verbranden. Het oude jaar wordt verbrand. Ook weggeschoten, hoewel hier natuurlijk niet 31 miljoen gulden beschikbaar was om vuurwerk te kopen. Evenals met Kerst moesten we bij onze benedenburen komen eten met traditiegetrouw de chocolademelk.

Oudjaarsavond bakten wij onze oliebollen, maar dan wel beneden op straat om te laten merken dat wij ook onze tradities hebben. Op de klompen deden we spelletjes met de kinderen (daar verbaast men zich over: dat doe je als volwassene niet. Vandaar dat zoveel kinderen zich vervelen!) en deelden de oliebollen uit in de buurt.

Zondag preekte ik over Col. 3 : 9b-10 over het sterven van de oude mens (dat is nog heel wat radicaler dan de oudejaarspop verbranden) en het aandoen van de nieuwe mens (dat gaat veel dieper dan nieuwe kleren aandoen).

In de eerste week van het nieuwe jaar vonden we tijd rijp om de buren uit te nodigen voor een avond waarop we zouden trachten duidelijk te maken wat die 'evangelicos' toch wel geloven. Een ex-priester (José Escobar) vertelde over de grote verandering in zijn leven. Ze luisterden goed en stelden zelf voor om met een bijbelkring te beginnen. We lezen samen de eerste brief van Johannes. Elke keer zet ik een bijbelstudie met een aantal vragen op stencil om telkens weer de buren uit te kunnen nodigen. Ze zijn het anders zo weer echt of zogenaamd vergeten. Bidt u met ons mee dat er een aantal blijven komen?

Ja, zending begint in je eigen straat. Is dat in Nederland nu echt niet mogelijk? Vooral als u ergens nieuw komt wonen zijn er kansen. Ze zeiden hier: 'dankjewel, buurman, want het is al weer een hele tijd geleden, dat we bij elkaar kwamen. Nu we water, riolering, electriciteit en een bestrating hebben is het samenwerken niet meer echt nodig en hangt de buurt als los zand aan elkaar'.

Ds. L. W. Smelt, Apartado 930

Lima 100, Peru

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen