Gemeentewerk in Kenya (vervolg)

De vorige keer schreven we over het gemeenteleven in Lusumu. Dit plaatsje maakt deel uit van een parish genaamd Turbo. De grootte van een parish kan variëren van drie tot twaalf locale gemeenten. ledere parish heeft haar eigen predikant. Tijdens de vorige synodevergadering is de predikant van Turbo-parish onder censuur gesteld. Dit vanwege vele malversaties en het niet uitoefenen van zijn ambtelijke bezigheden. Nu is tuchtoefening binnen de kerk hier een heel moeilijk punt. Vaak worden gemeenteleden onder censuur gesteld vanwege bijv. dronkenschap, polygami, diefstal en meer van dit soort gevallen. Maar wat nu censuur inhoudt, hoe iemand die onder censuur gesteld is te begeleiden, wel daar hebben ze geen pastoraal antwoord op. En meestal zie je dan, dat personen, die onder censuur staan uit de kerk verdwijnen. In het geval van bovengenoemde predikant is dit nu precies hetzelfde. Eigenlijk wilde men hem ontslaan. Maar dat is binnen de bestaande verhoudingen ook wat moeilijk. Dus je zet hem onder de tucht van de synode. Maar deze weet er geen weg mee en dus wordt de man naar huis gestuurd. Met behoud van tractement, want dat komt toch van overzee zo redeneert men hier. Het is dus de moeilijkheden voor je uitschuiven. De predikant in kwestie vindt het ook uitstekend geregeld op deze wijze. Hij gaat terug naar zijn woonplaats, inclusief tractement, maar wat wel heel gevoelig is, is nl. het feit, dat hij in zijn omgeving wel zijn gezicht verloren heeft. Een stuk prestigeverlies wat hier voor de mensen bijzonder gevoelig ligt. Van gemeentewerk was de afgelopen jaren in Turbo parish weinig terecht gekomen. Door een preekrooster op te stellen, huisbezoeken te regelen, ouderlingen-bijeenkomsten houden en d.m.v. de prediking hopen we, dat het gemeentewerk weer van de grond komt. Het Heilig Avondmaal was al meer dan een jaar geleden gevierd. Wat het dan ook eigenlijk is weet men nauwelijks. Iedere keer weer stuit je hier op het feit dat er zo ontstellend weinig kennis is. In één gemeente had ik al verschillende keren hierover gesproken en ook op de ouderlingenbijeenkomsten. Nadat er ruim van te voren een zondag was afgesproken waarop het Avondmaal bediend zou worden, dan kun je het meemaken, zoals in dit geval, dat de ouderiingen zeiden: 'Oh, is er Avondmaal?' Daar er toen heel weinig mensen waren en het eigenlijk helemaal niet weten dat het een Avondmaalszondag was, heb ik eerst geprobeerd in de preek nog eens uit te leggen wat zoiets nu wel betekent binnen de gemeente. Nu hebben we daar na enkele zondagen het Avondmaal bediend. De geringe kennis, die men bijna overal aantreft, wordt veroorzaakt door een aantal factoren. Onder veel ouderen is het analfabetisme erg groot. Dus zij moeten het alleen hebben van het horen. Verder is goede christelijke lectuur, vooral in afgelegen gebieden erg schaars. Bijna iedereen heeft wel een Bijbel, maar, en nu kom ik tot de m.i. belangrijkste factor van het feit dat er zo weinig kennis is; hoe zal men de Bijbel verstaan daar er geen uitlegger is! Tot mijn schrik heb ik geconstateerd, dat op een heel enkele uitzondering na, geen enkele predikant catechetisch onderwijs geeft en zelfs heel weinig preekt. Dit alles laat hij het liefst over aan de evangelist of aan een ouderling. En vooral de laatste moet zelf nog onderwezen worden! Per definitie is een predikant hier meer een manager dan een pastoraal ingesteld persoon. Ver weg van het herder en leraar zijn.

Dat het in vele gemeenten toch nog goed gaat en er zelfs groei is en een uitstraling naar buiten, dat komt vaak door het enthousiasme en het gegrepen-zijn door het Woord van God van verschillende leden der gemeente. Tijdens huisbezoeken (beter hutbezoeken) zijn er soms ontroerende momenten, wanneer je hoort hoe men tot het geloof in Christus is gekomen. Dan zie je ook, dat de Heere overal Zijn kinderen heeft en ze van Oost en West, Noord en Zuid Zijn Naam groot maken.

Op de zesde lijdenszondag preekte ik ergens honderd km. hier bij ons vandaan over Joh. 13 vers 1-3. Christus heeft de zijnen liefgehad tot het einde. En de Vader heeft Hem alle dingen in de handen gegeven. Een geweldig rijke inhoud. Ook in verband met het zendingswerk, dat nu alles, maar dan ook alles vastligt in Zijn doorboorde handen. En wij zingen:

De volken zullen U belijden, O God, U loven al te saam; De landen zullen zich verblijden. En juichen over Uwen naam. Volken zult Gij rechten, Hunne zaak beslechten, In rechtmatigheid; Volken op deez' aarde. Die Uw arm vergaarde, Die Gij veilig leidt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen