Het huwelijk en onze jongeren

Begrip gevraagd

Onze jongeren leven in een ontstellend moeilijke tijd. We moeten dat niet onderschatten! Laten ouderen nu niet zeggen dat het vroeger toen zij jong waren ook moeilijk was. Dat zal op zich best waar zijn. Maar 'toen' en-'nu' zijn nauwelijks met elkaar te vergelijken. Laten we alleen maar eens letten op - en wij beperken ons nu tot ons onderwerp - de enorme verschuiving in visie op de betekenis van het huwelijk. Veel jongeren zijn het slachtoffer van een echtscheiding. Samenwonen kwam vroeger niet voor, maar het is nu de 'gewoonste' zaak van de wereld. Jongeren weten haast niet beter of samenwonen is één van de mogelijkheden om een vaste relatie met iemand te beleven. En als we het dan over tweerelaties hebben, dan denken wij hierbij niet meer alleen aan de relatie man-vrouw maar ook steeds meer aan de relatie man-man en vrouw-vrouw.

Via het onderwijs, de media, bladen en contacten met klas- en leeftijdsgenoten worden onze jongeren aangemoedigd om zich buiten de grenzen van het Woord op te houden. In de ogen van velen ben je als 16-17 jarige stijf, preuts, en knar-ouderwets als je nog geen seksuele ervaring hebt opgedaan.

Laten wij toch begrip voor hen hebben en ons verdiepen in hun leefwereld. Ze hebben ons zo nodig! Laten wij openstaan voor hun vragen en hen vanuit het Woord begeleiden, toerusten en wapenen. Laten wij met bewogenheid onze armen om hen heenslaan en onze hemelse Vader vragen of Hij Zijn Vaderarmen vooral beschermend om hen heen wil leggen.

Voorbeeld

Wanneer wij het nu willen hebben over 'het huwelijk en onze jongeren', dan denken wij hierbij in de eerste plaats aan het huwelijk van de ouders zoals de kinderen hier tegenaan kijken. Want wat de waarde van het huwelijk is, kunnen onze jongeren - als zij hun beide ouders nog mogen hebben - toch allereerst thuis ervaren. Hierbij gaat het om vragen als (vanuit hét kind gezien): hoe is de verhouding tussen vader en moeder? Hoe gaan zij met elkaar om? Hebben zij elkaar lief? En hebben zij God lief? En mij? Hoe gaan zij met mij om?

We denken hierbij niet alleen aan het huwelijk van de eigen ouders, maar ook aan dat van de ouders van hun vrienden en vriendinnen, van andere huwelijken in de christelijke gemeente. Wat ervaren onze jongeren daarvan? Hoe kijken zij daar tegenaan? Wat is het beeld dat zij van het huwelijk krijgen? Is het een vóórbeeld?

Hoe jongeren het huwelijk van hun eigen ouders ervaren, is van niet te overschatten invloed op hen, op hun opvoeding, en ook op de wijze waarop zij gevormd worden t.a.v. hun denken over het huwelijk. Hoeveel jongeren zijn er niet die, als zij aan hun ouders denken, van het huwelijk zeggen: 'Mij niet gezien? ' Is het niet geweldig als wij andere jongeren het tegenovergestelde horen zeggen? Wat zeggen ónze jongeren?

Onderricht

Naast het voorbeeld hebben onze jongeren ook onderricht nodig in wat de Bijbel over het huwelijk zegt. Ik wil er vurig voor pleiten dit huwelijksonderricht geheel te integreren in het catechetisch onderwijs aan 16-jarigen en ouder. Het gaat er niet alleen om, dat zij die een partner vinden om te huwen in het huwelijk worden onderwezen, maar ook degenen die niet zullen huwen (wie weet dat van tevoren?). Zoals de formulieren - ook het huwelijksformulier - bedoeld zijn als onderricht aan de gemeente (en niet alleen aan de eerst betrokkenen - het onderricht van het huwelijksformulier wordt veelal versmald tot een summier gesprek met een bruidspaar), zo is de catechese bedoeld als onderricht aan de jongeren van de gemeente. Daar hoort het huwelijksonderricht als onderdeel van de bijbelse 'leer' helemaal bij! Voor jongeren is goed onderricht op dit punt vooral ook nodig om hen te leren alle relaties in het licht van de Bijbel te beoordelen. Er wordt vaak vergoelijkend over tweerelaties gesproken omdat men de bijbelse gegevens omtrent het huwelijk niet kent of verstaat. En als in de christelijke gemeente deze gegevens niet uiteengelegd worden om hun verband aan te tonen en ook het verband met onze tijd, opdat onze jongeren er inzicht in verkrijgen, waar raken zij er dan van op de hoogte? De vraag zou misschien zelfs gesteld kunnen worden of het huwelijksonderricht minder belangrijk is dan het onderricht in de betekenis van de doop (zeker gelet op de leer aangaande de gemeente zoals Paulus die in Ef. 5 in zijn huwelijksonderricht aan de orde stelt).

Huwelijksvoorbereiding

Catechetisch onderricht inzake het huwelijk als boven bedoeld, houdt gelijk een stuk huwelijksvoorbereiding in voor degenen die plannen in die richting hebben of later misschien nog zullen krijgen. Het betekent gelijk een stukje onderricht i.v.m. datgene wat de Bijbel zegt over de gemeente van Christus, en een stukje toerusting t.a.v. het denken over relaties. Daarnaast zal het wellicht wenselijk zijn - maar dat zal per situatie verschillen - om apart nog een aantal keren huwelijkscatechese te geven aan hen die hun plannen spoedig willen realiseren.

We schrijven deze dingen vanuit onze overtuiging, dat huwelijksvoorbereiding zeer noodzakelijk is. Niet alleen in materiële maar vooral ook in geestelijke zin. Bovendien: kan iemand die niet weet wat het christelijk huwelijk is, zo'n huwelijk wel aangaan?

Hedendaagse vragen

Het is van belang dat bij het catechetisch onderricht over het huwelijk niet alleen ingegaan wordt op de fundamentele vraag 'wat is het huwelijk?', maar ook op de hedendaagse vragen daar omheen. We denken hierbij aan verkering, omgaan met seksualiteit, seksuele geaardheid en tweerelaties. We denken hierbij ook aan de vragen van emancipatie en feminisme. Om hierbij een voorbeeld te geven: veel vrouwen kiezen er vandaag voor om in het huwelijk hun eigen naam te blijven dragen als uiting van hun verzelfstandigde positie t.o.v. hun mannen. Maar waarom is in landen waar het Woord van God het samenleven van mensen grondig bepaalde de traditie ontstaan dat de vrouw haar eigen naam prijsgaf en de naam van haar man ging dragen? Omdat de gemeente van Christus de Naam van haar Hoofd draagt en men vanuit het Evangelie de huwelijksverhouding tussen een man en zijn vrouw ging zien als een afspiegeling van de verhouding tussen Christus en Zijn gemeente! Is dit niet een geweldig gegeven? Maar in hoeverre is het onder ons een bekend gegeven?

Wat een kansen!

Het terrein van het jongerenpastoraat is een heel breed terrein. Wij hebben het in deze artikelen slechts over een heel klein stukje daarvan, en dat m.n. in verband met het huwelijk.

Als we nu stilstaan bij de verschillende facetten zoals die reeds naar voren zijn gekomen, dan zeggen we: wat een kansen hebben wij! Wat een mogelijkheden! En ook: wat een geweldige roeping komt er tot ons! Wij kunnen een mooi stuk jongerenpastoraat bedrijven door de wijze waarop wij, ouders en ouderen, ons eigen huwelijk beleven, of door de wijze waarop wij - en dan denken we ook aan de ongehuwden - ons uiten t.a.v. het huwelijk en andere relaties. Wat een mooi stuk jongerenpastoraat kunnen wij bedrijven door binnen de christelijke gemeente open en eerlijk vanuit het Woord in te gaan op de betekenis van het huwelijk en alle vragen die daarmee samenhangen.

Dit is niet alleen tot persoonlijke 'stichting' (d.w.z. opbouw) van onze jongeren, maar ook tot stichting van goede relaties, en zo tot stichting van de gemeente. Dat werkt ook door in de samenleving.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen