Vuur van de hemel!!??

Een jeugdpredikant van de snelstgroeiende protestantse kerk in Lima vertelde ons het volgende: daar wij veel enthousiaste jongeren hebben, die het Woord van God willen uitdragen rust(t)en wij teams uit om evangelisatiecampagnes te houden. Een tijd geleden ging er een team naar Ayacucho. (Nu kan dat niet meer vanwege de onveilige situatie daar: terroristen en de anti-terreur politie bestrijden elkaar en menig keer zijn onschuldige burgers mede slachtoffers van deze 'burgeroorlog'.) Vooral de pleinen gebruikten ze om te evangeliseren. Ze ondervonden veel weerstand vooral vanwege het feit dat de roomskatholieke bisschop van Ayacucho herhaalde malen door middel van de radio bekend maakte, dat dit team onenigheid was komen zaaien onder het volk. Het team begon vurig te bidden of God deze weerstand weg wilde nemen. Op die dag stierf de bisschop. Aan dit verhaal moet ik denken als ik Lucas 9 : 51-56 lees. Ik heb mijn twijfels vooral bij de nogal 'christelijk krachtpatserige' manier waarop hij het vertelde. Ik deel de ijver van de jongeren om medemensen in te winnen voor Christus. We zouden immers zo graag willen dat méér Peruanen écht gingen geloven. Het zou hun leven vulling en doel geven. Waarom prefereren zovelen een leeg oppervlakkig leventje, zich tevreden stellen met het feit dat ze een God(sdienst) aanhangen? Waarom willen ze zich niet écht geven aan Jezus Christus? Waarom willen ze Hem toch niet ontvangen? Was het maar om de reden die Luc. 9 : 53 noemt: de samaritaanse dorpsbewoners willen Jezus niet ontvangen omdat 'Zijn aangezicht was als reizende naar Jeruzalem'. Was de reactie van de Peruanen ook maar duidelijker het niet willen accepteren van de ergernis van het kruis! Zagen ze maar dat hun lauwheid en passiviteit ten diepste ook ergernis ten aanzien van Jezus is. Dan zouden ze de 'semana santa' (= de heilige week: vooral witte donderdag en goede vrijdag) ook anders vieren.

Waarom komen er niet meer die met ons willen praten? Waarom ontvangen ze ons niet? Een zekere verontwaardiging rijst er. Mag dat niet? Maar we zetten ons toch in voor Gods zaak? We ijveren uit warme liefde voor onze Meester. En: óns afwijzen is toch Jezus Christus afwijzen? Jezus zond boden uit (vs. 52) en daarna zegt vs. 53: 'zij ontvingen Hem niet'. De afgezanten verte­genwoordigden Jezus Zelf. Maar waarom bestraft Jezus dan niet het dorp, maar zijn discipelen? Waarom mogen de met heilige ijver bevangenen geen vuur van de hemel bidden? Omdat heilig vuur voor de Heere (soms bijna onbewust) over kan gaan in fanatisme, waaruit de échte liefde verdwenen is. De discipelen geven er blijk van hun Meester nog niet goed genoeg te kennen en daarom zichzelf ook niet. Het kan geen kwaad onszelf af en toe te vragen of we Jezus wel op de goede manier dienen en vertegenwoordigen. Misschien moeten ook wij wel meer lankmoedigheid leren en de nuchterheid van vs. 56: 'En zij gingen naar een ander vlek'. Is dit de weg van de minste weerstand? Nee, die van de meeste. Agressief en vurig van geest zijn kost ons minder moeite dan dat 'komen om te behouden'. Zélf rechtertje spelen is gemakkelijker dan ons in solidariteit met anderen onder de ene Rechter buigen. Anderen voor laks en lauw en ongelovig verslijten ligt ons beter dan écht te luisteren waarom iemand zich tegen Jezus verzet en onze evangelisatiemethoden te analyseren. Op het donker schelden is gemakkelijker dan zelf een licht te zijn.

Intussen is de vraag legitiem: Hoe kan God al dat ongeloof, die ongerechtigheid, die corruptie en die wetteloosheid nog langer toelaten? Als de geloofshouding, als de grondhouding er ons maar voor bewaart fanatiekelingen te worden. Van nature zit er heel wat agressie in ons. Saulus moet Paulus worden. Gods zaak maken we tot onze zaak, maar we laten het in handen van Christus die de Rechter en de Redder is. Niet allen de vuisten ballen, noch machteloos de handen wringen, maar de handen vouwen én uit de mouwen steken is onze taak. Niet te gauw verontwaardigd en teleurgesteld zijn, maar geloven dat er altijd wel weer een weg is naar mensen die wél willen luisteren in een andere straat, in een ander dorp of een andere stad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen