Gebed in de gemeente
Bidden heeft zin, al zien we soms geen verandering.
Het gebeurt maar al te vaak dat gevraagd wordt: gedenk dit of dat vooral in uw voorbede. Soms glijden folders in onze brievenbus, waarin geschreven staat dat men dankbaar is dat zóvelen met hun gebed achter de zaak staan, die onder onze aandacht wordt gebracht. Is het ook werkelijk zo? , is men dan soms geneigd te vragen. Wij kunnen eenvoudig niet die aandacht in onze gebeden geven aan alle noden, zorgen, vragen, die ons worden voorgelegd. We moeten ons óók in onze gebeden beperken en we beperken ons dan ook.
Laten we er niet te gemakkelijk van uit gaan dat er zo veel gebed voor onze zaak, onze activiteiten, zelfs onze noden is.
Opgebonden
Er schuilt veel waars in de uitdrukking dat het in het gebed ook gaan mag en moet om een 'opgebonden zaak'. Mensen gaan concreet bidden voor iets of iemand, waarmee ze écht bezig zijn; onophoudelijk, niet aflatend bidden. En er wordt soms ervaren dat de gebeden dóór dringen; dat er antwoord is, althans een horend Oor. Dat het gebed verder reikt dan tot aan het plafond van het bidvertrek. Een bidder kan een hemelbestormer worden en hij ervaart de ruimte van Gods onmetelijke nabijheid. Over één bepaalde zaak bidden, of het nu om geestelijke of materiële nood gaat, kan betekenen dat een mens Gods bevrijdende nabijheid ervaart. Een opgebonden zaak is een hoogst unieke.
Zo is het ook met de voorbede voor de dienaren van het Woord. 'Laat er gebed zijn voor de dienaren van het Woord', wordt vaak gezegd, vooral bij intredediensten. En ongetwijfeld zal er gebed zijn in de gemeenten voor de dienaren. Maar ook hier kan gelden dat bidden een opgebonden zaak wordt. Dat enkelen in de gemeente echte, niet aflatende bidders voor de Woordbediening zijn. Opdat er in de gemeente vrucht des Geestes zij; opdat de prediking kracht doet. Ik las eens van een rooms-katholiek, wiens broer in een klooster zat en tegen wie hij zei: jij hebt zoveel méér tijd dan anderen om te bidden. Zo kunnen er in de gemeente bidders zijn, die meer dan anderen met de prediking, de voortgang en de uitwerking ervan, in hun gebed bezig zijn. Soms ook woordeloos, want bidden kan ook zuchten zijn. En antwoorden kunnen soms ook woordeloos zijn, zó maar gegeven in een bepaalde situatie, in vruchten die gezien worden. Hóé de Heere antwoordt is Zijn zaak, in storm of onweer of in het suizen van een zacht stilte. Maar Hij antwoordt wel.
Een mens kan ook zwijgen, stil zijn tot God; bevindelijk zwijgen opdat en omdat God spreekt. Als iemand de kracht van het bidden hoe dan ook echter geleerd heeft - niet als een soort zelfprojectie maar als een spreken tot Iemand die hoort - dan weet hij ook van de kracht van het gebed voor één mens, voor één zaak.
Toch is er meer
Toch is er veel meer dat in onze gebeden een plaats zou moeten hebben dan wat we verwoorden kunnen. Zo is de ervaring. Het kan een gevoel van machteloosheid geven. We denken ook aan de voorbede in de gemeente, in de zondagse samenkomst. Mensen voelen zich vaak 'tekort' gedaan als hun situatie niet in de voorbede voor de gemeente komt.
De politicus, die het moeilijk heeft om te beslissen tussen ideaal en werkelijkheid.
De weduwnaar of weduwe, die er toch maar alleen voor staat.
De rechter, die niet meer weet hoe hij vandaag nog recht moet spreken.
De arts, die in het spanningsveld van de medische ethiek staat.
De huisvrouw, die of in de eentonigheid van haar werk of in de zwaarte van de zorg voor het gezin zich soms verloren voelt.
De soldaat - de legerpredikant ook - , die niet meer in tel is als hij óók niet pacifistisch gaat denken.
En dan zovele situaties en verbanden, waarvoor we zouden moeten bidden in de gemeente: het handelen van de overheid dichtbij en ver weg (en overheidspersonen zijn ook maar gewone mensen), het vraagstuk van de vrede, onderdrukking van mensen en volkeren, honger en onrecht, vervolging om het geloof, de verslaafden, kortom alle maatschappelijke noden en knelpunten die er zijn. En dit alles naast de 'geestelijke nooddruft' van velerlei aard.
Toch hebben onze gebeden een einde, ook de gebeden van dominees op de kansel.
Systematisch
Enige maanden geleden vertoefde ik in een kring van mensen - het was in Londen in een verband van studenten - die wekelijks een gebedssamenkomst hadden. Een groep van twaalf mensen om de tafel. Eén van hen had een lijst met onderwerpen bij zich - héél concreet - waarvoor voorbede nodig was. Alles stond op een rij. Er moest gebeden worden voor allerlei mensen en zaken. Ik dacht: hoe kan dat in één gebed! Maar toen het erop aan kwam werden al die zaken niet meer genoemd. Alles werd uit handen gegeven. Dat is óók bidden, alles uit handen geven in de Handen van Hem, Die al onze noden kent, beter dan wij Hem kunnen zeggen.
Onlangs las ik in een pastoraal boek, dat iemand de raad aan mensen gaf om dagelijks, vanaf het moment dat men opstaat, op te schrijven datgene wat hen beroert, om het daarna aan God voor te leggen. Is er in de Bijbel zelf niet sprake van dat brieven voor het Aangezicht des Heeren worden gelegd? (2 Kon. 19 : 14) Waarom zouden wij mensen vandaag het geschrevene ook niet voor Gods aangezicht mogen uitspreiden? Mogen we ook niet 'systematisch' bidden?
Verwachting
Van de gemeente mag alleen verdieping en verbreding verwacht worden wanneer zij een biddende gemeente is. Wanneer er mensen zijn, die concrete noden tot een opgebonden zaak krijgen, of mensen samen, die bidden voor de nood van kerk en wereld , of mensen die telkens herinneren, ook bij hun predikant, aan concrete diepe noden, waarvoor écht gebed nodig is. We mogen de oproep tot gebed niet veroppervlakkigen door maar al te gemakkelijk te zeggen: hier en daarom moet gebeden worden; of: duizenden staan met hun gebed achter ons.
Maar een gemeente die geen biddende gemeente is kan geen levende gemeente zijn, en zal op den duur een (uit)stervende gemeente zijn. God wil altijd nog door het huis van Jacob gebeden zijn over zaken, die Hij beter kent dan wij allen. Hij weet er ook Raad mee. Als we in Zijn Raad maar blijven geloven.
Bidden heeft zin, al zien we soms geen verandering.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 september 1984
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 september 1984
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's