'Gij zult niet doodslaan...'?!

Sinds ongeveer 2 weken is bij ons in Moyobamba een jongeman die een halfjaar geleden zijn studies aan het Theologisch Seminarium in Lima heeft afgerond. Hij is 24 jaar oud en is hier samen met zijn vrouw. Zij horen bij de Nationaal-Presbyteriaanse kerk. Er zijn in Peru 2 Presbyteriaanse kerken, de ene is ontstaan door het werk van Amerikaanse zendingwerkers, de andere ('de onze') door de inzet van Schotse zendingsarbeiders. Of beter uitgedrukt: beide kerken zijn door de Heilige Geest tot stand gekomen, waarbij mensen uit verschillende landen werden ingeschakeld! Onze I.E.P.P. heeft naast enkele gemeenten in Lima vooral kerken en groepen hier in het noorden. De I.P.N.P. daarentegen is meer in het zuiden van Peru werkzaam, vooral ook onder de mensen die de oorspronkelijke Indianentaal spreken. Er is een Commissie gevormd die de eenwording van beide kerken moet bevorderen. Het zou erg fijn zijn om met deze kerk 'samen op weg' te gaan. We hebben dezelfde belijdenis, de Catechismus van Westminster, we zijn beide praktisch de enige kerken in Peru die de kinderdoop voorstaan.

De broeder die bij ons op bezoek is, hoort dus bij de I.P.N.P. en is geboren in Ayacucho. Wie hier de naam 'Ayacucho' hoort, schrikt direkt: dat is het gebied waar terrorisme heerst en waar ontzettend veel mensen gedood zijn, men schat zo'n 4000. Vooral het laatste halfjaar is de 'violencia' (het geweld) toegenomen; bijna dagelijks vermeldt de krant: 15 doden, 20 mensen doodgeschoten onder wie kinderen etc. Er is hier de beweging 'Sendero Luminoso' (het lichtende pad), die koste wat het kost een radicale omwenteling wil bewerken. Het is een maoïstische guerilla-groepering, die een volksregering van boeren en arbeiders voorstaat. Men zegt: 'mejor es morir luchando, que morir de hambre', het is beter strijdend te sterven, dan van honger om te komen. Men beschikt over zeer moderne wapens, waarmee vooral de politie en andere vertegenwoordigers van de overheid worden bedreigd en gedood.

Onze broeder vertelde ons verschillende voorvallen, eerst van zichzelf. Na zijn oplei­ding in Lima, was hij teruggegaan naar zijn geboortestreek om God en Zijn gemeente te dienen in prediking en pastoraat. Maar dat was na 5 maanden niet meer mogelijk, want 3x was hij gewaarschuwd dat men het op zijn leven gemunt had. De gemeenteleden zelf zeiden: 'dominee, het is maar beter dat u weggaat, om uw leven te redden, en de Heere God elders in Peru nog te kunnen dienen, want u bent nog jong'. Daarom was hij gegaan, en is via Lima bij ons gekomen, in het noorden, waar het politiek nog betrekkelijk rustig is. Hij vertelde ons hoe 10 predikanten van de Pinkstergemeente gedood waren, en ook 6 broeders en zusters van de eigen Presbyteriaanse kerk die in bidstond bijeen waren. Eerst was het voor de Evangelischen nog min of meer mogelijk samenkomsten te houden, maar dat is nu - zeker 's avonds - uitgesloten. 'Sendero Luminoso' eist namelijk een keuze, eist medewerking aan hun beweging. Wie zich niet aanmeldt, wie na 2 waarschuwingen niet present is op een samenkomst, wordt doodgeschoten. En dan niet 1 gezinslid, maar hele families tegelijk! En 30 of 40 inwoners van een dorp, dat weigert zich aan te sluiten! Voor onze 'hermanos' (broeders en zusters) in de provincie Ayacucho is het extra moeilijk. Zij kennen het zesde gebod 'gij zult niet doodslaan', en hóe dan toe te geven en mee te werken aan een beweging die het doden toestaat? Maar het moet er maar op aan komen: zélf gedood worden of je maar aanmelden als lid van de beweging! (Om je leven te redden.)

Het is te begrijpen dat velen, onder wie onze broeders, proberen zo snel mogelijk weg te komen uit deze streek waar de dood heerst, om elders in Peru onderdak en werk te vinden.

Maar vraagt u wellicht: wat doet nu de regering om deze beweging te bestrijden, en om de mensen die bedreigd worden te beschermen? De regering heeft een deel van het leger naar Ayacucho gezonden. Maar het blijkt dat velen soms nog banger voor het leger zijn dan voor 'Sendero'. Het leger verdenkt al gauw de mensen ervan 'senderistas' te zijn en schiet er eveneens op los. Het schijnt dat de 6 Presbyteriaanse broeders over wie ik boven schreef niet door 'Sendero', maar door het léger gedood zijn! Iemand die wat tegen de Presbyterianen had, zei tegen de soldaten: 'zij die daar aan het bidden zijn in hun kerk, behoren bij "Sendero", en prompt werden ze gedood.

Zo is het haast een strijd zonder uitzicht. Ons treft het hoe de broeder die naar ons 'toegevlucht' is, er onder is; hij zegt ons: 'De Schrift moet vervuld worden, het is al eeuwen geleden voorzegd: 'gij zult door allen gehaat worden en zij zullen u doden' (rede van Christus over de laatste dingen, de grote verdrukking). Dat is toch vastheid zoeken in het Woord, temidden van de vele problemen! Onze broeder heeft bijna al zijn boeken verloren; bovendien zijn zijn ouders in de gevaar-zone achtergebleven. Maar dan tóch het zich vastklemmen aan het Woord, het indachtig worden van wat er geschreven staat! Daar kunnen we, denk ik, nog wat van leren. In alle verwarring, dreiging en oordeel moge het woord ons enig houvast zijn, in Nederland en in Peru en waar ook op deze wereld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen