Zeven dagen Tyrus (4)

Een groepje mensen komt de woonwijk van de havenstad Tyrus binnen, 't Loopt alles wat met en door elkaar. Mannen, vrouwen; nogal wat kinderen ook, meisjes en jongens. Even later verspreiden ze zich. Zo gaat ieder zijn eigen kant op.

De gemeente van Christus, die te Tyrus is! Ze kennen elkaar. Dat merk je gewoon. Dat komt vooral door een stil geheim, dat ze niet geheim willen houden: ze kennen met elkaar een Ander: de Heere Jezus.

Wat hebben ze veel aangaande Hem kunnen vragen; veel over Hem kunnen horen! Zeven dagen lang.

Dat was zo maar onverwachts gekomen. Door een schip, dat de lading kwijt moest. En apostelen aan boord had.

'Maar zijlieden keerden wederom, elk naar het zijne.'

Vrouwen en moeders gaan de huizen weer binnen. Er zal wel wat zijn blijven zitten de afgelopen week. Wellicht pakken de grotere meisjes wat mee aan. Mannen en vaders, met hun opgroeiende jongens trekken weg. Naar de havenkant met z'n pakhuizen en schepen, waar altijd wel werk is. Waar 't nooit zo rustig is als zoëven aan het strand, waar met elkaar gebeden kon worden, voor zij Paulus en Lucas uitgeleide deden naar de haven.

In de straten van Tyrus hervatten intussen kinderen hun spel. Zoals kinderen altijd en overal spelen.

Zo herstelt zich het leven van alle dag. Ieder weer terug naar het zijne; bezig met en in het zijne. Het 'eigene'; zó staat het er. De 'eigen dingen'.

Dat wil zeggen: het huishouden. De arbeid om brood. De zorg voor het gezin, met de oude zorgen, die zijn gebleven. Met nieuwe zorgen, die er ineens blijken te zijn. Het 'eigene' ook in de geestelijke strijd om zegening voor zichzelf, voor man of vrouw; voor de kinderen.

'De eigen dingen'! Die blijven. Ook na dagen van verkwikkende zegen, en gemeenschap met Christus. Toch is het alles wat anders geworden. Er valt wat ander licht over de dingen van alle dag.

Net als na de zondag, als we die wel vast willen houden. Na het avondmaal, of hoogtijdagen van geloofsbelijdenis, of na Hemelvaartsdag.

Nee, nee: de dingen zijn er, blijven er. Het 'eigene', ons toevertrouwde, met de roeping van alle dag. En we keren er naar terug. Maar de Heere is er in; of is er wéér in. Een stille verwondering trekt door alles heen. Dat 't leven van alle dag toch zó anders zijn kan...

Maar zo'n gemeente, te Tyrus of waar dan ook, heeft horizon, uitzicht. En dus richting! Een gemeente van discipelen, leerlingen van Jezus, op school bij de Heilige Geest ziet immers. Ziet door het geloof Christus aan het einde van de loopbaan staan. En daarmee is de koers bepaald. 't Gaat voort, en op Huis aan. Nee, u leest goed; 't is geen zetfout: op Huis aan.

Hoe dat troosten kan, en voort doet gaan! In de tijd, dat apostelen op een zeilschip met vrachtgoed Tyrus aan doen. Een gemeente 't met het Woord van Christus doen moet in een oud-oosterse heidense havenstad.

Ook in een tijd, waar vader wel bij scholen op een computercursus; de kinderen ermee spelen... Weet hebben van landingen op de maan, van ruimtevaart en kruisraketten. Ouders samen mét kinderen leven in een chaotische wereld, waar de ontbindende kracht van de zonde ontstellend doorwerkt. 't Wel lijkt, alsof 't Hem, Die op de troon zit, uit handen loopt. Zelfs Hij dit alles niet voorzien heeft, toen Hij scheidend met Hemelvaart getuigde: 'Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde!'

En toch: 't loopt Christus niet uit handen! Er is zo helemaal door Hem in voorzien. Niet, dat u en ik dat zo zien zitten! Wie kan nog torsen, verwerken, wat aan schrikbarends, zondigs en God-tartends ons wordt thuisgebracht...!

Maar Hij, Die sprak van macht, sprak van een macht. Hem van de Vader gegeven! Geen gestolen macht, maar verworven macht. Ook dat kostte bloed en tranen. Evenals de vloek, die weggedragen worden moest voor wat omkomen moest met al wat onderging en straks ondergaat; en dat toch niet omkomt, omdat het schuilt achter een bloed, dat 't eeuwig uithoudt.

Wat heeft Paulus daarvan gesproken in Tyrus! De dienst van de verzoening uitgericht in Geest en kracht. Vermanend en opwekkend, vertroostend en onderwijzend de zeven dagen uitgebuit... De tijd is immers altijd kort voor de nieuw-testamentische gemeente!

Maar zó dan zijn ze teruggekeerd naar 't leven van alle dag in Tyrus. Elk naar het zijne. Bemoedigd, bekrachtigd, ja vooral: getroost! Al was de troost gemengd met stille pijn om Paulus' komend lijden...

Hoe heeft dat de gemeente van onze tijd, bewust of onbewust nodig: elk bezig te blijven in, desnoods terug te keren naar 'het zijne'; gedragen door dat geloof, dat gemeenschap kent met de Levende, Die én in Tyrus, én elders betuigt: 'Ik weet waar gij woont. En Ik ken al het uwe...'.

Ging dit alles u voorbij? Raakt het ergens helemaal niet? Maar kan dat lijden? Voor uzelf? Uw man, uw vrouw, de kinderen? Tyriërs zullen ingaan in het koninkrijk Gods. Dat was beloofd, en is gebeurd. Velen zijn ze zelfs voorgegaan in het koninkrijk Gods. U behoort toch niet tot hen, die helemaal niet ingaan...?

'Maar zijlieden keerden wederom, elk naar het zijne.' Van kracht tot kracht, tot elk van hen in Sion gaat voor God verschijnen. Thuiskomt, wanneer de raad van God is uitgediend.

U zegt: 'maar dat kan voor mij niet!' Wie zegt dat, en waar staat dat? Tyrus kwam er. Wie weert u? Zullen we, 'elk bezig zijnde in het zijne', de grote vraag meedragen in het hart? Sterker nog: gedurig bespreken met de Heere, Die Zijn Geest niet weigert aan wat Hem zonder ophouden daarom bidt...

Hij, Die Tyrus wist te vinden met de vragen van die tijd, weet ook de vragen van uw hart; zo heel persoonlijk! En de vragen van de tijd, uw tijd, ónze tijd. En Hij heeft ook het antwoord. Niet u, niet ik, maar Hij, Die Zijn gemeente heenloodst door de tijden.

Het is stil geworden op het strand bij Tyrus. Niet zo lang geleden verdween een schip uit het gezicht aan de horizon. Een gemeente van ouderen en jongeren is opgenomen in het leven van alle dag, een havenstad eigen. Maar 't oog van Christus is op hen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen