Bede om de komst van Christus (3)

In deze kerstbede wordt gesmeekt om:

3. het banen van de weg.

Het volk Israël zit gevangen. Abraham weet van ons niet. Hoe moet de weg terug naar Jeruzalem ooit gebaand worden? Bergen van onmogelijkheden. Wij hebben onszelf uit het Paradijs gezondigd. Aan de ingang staat een engel met een vlammend zwaard. Bergen van schuld, bergen van zonden. We kunnen nooit terug. En zo staan wij in diepe afhankelijkheid van de Heere voor de bergen die we zelf hebben opgeworpen. En als wij die afhankelijkheid aan de Heere niet beleven, dan zegt de één: bergen? Welnee, oneffenheden. Daar stap je zo over heen. Je moet geloven. Een ander zegt godsdienstig: je kunt toch zo maar niet bidden? Je moet blijven staan voor die berg. Je kunt niet zomaar die berg opzij zetten. En mocht de Heere het nog eens een vlak veld maken. Geklets!!! In de beleving van de afhankelijkheid aan de Heere sta ik voor die bergen; jawel, maar dan blijf ik niet voor die bergen staan! In de beleving van die afhankelijkheid dan zegt geen mens: ik kan niet zalig worden. O nee, je bent begerig om alles op de Heere te wentelen. Ze willen terug. Ze willen leven met de Heere.

Hoe is dat bij u? Bij jou? Bij mij? Waarom wilt u kerstfeest vieren? Voor de gezelligheid of omdat u naar de Heere zucht? Dat is wel een groot verschil. Verschil van dag en nacht. Dat is ten diepste een eeuwig verschil.

Nu zijn er bergen. Bergen van zonde en dood. In het Paradijs was het een vlak veld. De zonde wierp bergen op tussen de Heere en ons hart. En dat God toornt op de zonde ziet u aan de berg Sinaï. Dat is een berg van heiligheid. Die berg aanraken betekent: de dood. Onneembaar. Alleen Mozes mag die berg beklimmen. De meerdere Mozes Christus Jezus beklimt de berg Golgotha. En de bliksem en de donder wordt gehoord en gezien. Wie klimt de berg des Heeren op? Het is Sions Vorst. Het is de koning van de oversten der aarde. Het is de trouwe Borg. En wanneer het klinkt: heden zult gij met mij in het Paradijs zijn dan vervlieten, dan sidderen, van wankelen de bergen. De Schepping ontstelt. De bergen van zonden zijn geslecht. De weg terug is gebaand, terug naar het Vaderhart Gods. Hoe wonderlijk!!! De Heere is gekomen tot Israël. De Heere, in wiens hand het hart der koningen is om het te neigen als waterbeken, heeft Cores' hart (het hart van de koning van Babel) geneigd om Israël vrij te laten. De Heere heeft de gevangenen Sions wedergebracht. Hij is nedergedaald van de hemel ter verlossing. Niet om dat volk. Niet om de rest die zich bekeerde.

Niet om hun schuldbelijdenis. Maar om Zijn welbehagen. Om Zijn eeuwige beloften, om Zijn gegeven Woord te volbrengen. Zonder slag of stoot heeft de Heere deze weg terug gebaand. Waarom? Om uit dat volk de ware Verlossing voort te brengen. Om de vertroosting Israels, Israels grote Koning Jezus Christus te verwekken. Zonder slag of stoot. Al die bergen die u omringen, die ons de pas afsnijden, die kunnen zomaar versmelten door de Zone Gods. Dan ben ik verbonden door de ladder Jacobs met de hemel. En die ladder is Christus. En als Christus de berg Golgotha heeft beklommen, beklimt Hij de olijfberg om zegenend heen te varen met al Zijn schatten van vergeving en eeuwige zaligheid. En het is de Heilige Geest die de weldaden van Christus toepast in zondaarsharten. Het is de Geest van Christus die voert in een effen land. God heeft in mensen een welbehagen. Dan heb ik niks op de Heere tegen. De hemel is geweken en ik aanschouw Gods vriendelijk Aangezicht. Altijd? O nee, menigmaal is er de smekende bede: och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederkwaamt, dat de bergen van Uw Aangezicht vervloten.

En nou een vraag. Hebben we dat gehoord en leerden we er mee instemmen? Wat dan? Dat wij staan onder eis van bekering: scheurt uw hart en niet uw klederen. Niet de vrome bekeerde mens uithangen; geen ach en wee roepen, maar ons hart scheuren. In de wetenschap: ik kan dat niet, ik wil dat niet. En we gaan zuchten: Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederkwaamt. Dan is het onmogelijk geworden in mijn leven om zalig te worden; om kerstfeest te vieren. En ik ga zuchten: Och, schonkt Gij mij de hulp van Uwen Geest; Och, scheur de hemelen. In de genade word ik aktief. Ik ga bidden, ik ga worstelen, ik ga zoeken. En dan volgt op deze Adventsbede en Kerstbede uit Jes. 64 de verhoring. Bethlehem laat ons zien: Ziet hier ben Ik. Ik ben Uw heil. Golgotha laat ons zien: Ik zal niet op u toornen. Ik zal niet op u schelden, want Ik vind in gunst en niet in wraak Mijn lust, de hitte van Mijn gramschap is geblust. Roept dan maar zomaar de Naam des Heeren in tot uw zaligheid. Zalig, wanneer Hij inkomt ter verlossing en mijn hart gaat innemen. Dan leer ik Christus kennen als de enige volkomen Zaligmaker. Christus wordt mij dierbaar. Ik houd van mijn vrouw, maar meer van de Heere. Ik houd van mijn kinderen, maar meer van de Borg. De Geest neemt ons bij de hand, leidt ons tot Christus en doet ons Hem met ons ganse hart aannemen tot Heere en Heiland. Zalig, wanneer de Heere ter verlossing gekomen is in Christus. Moet je dan elk jaar Advent hebben en kerstfeest? Ja nou. Gods gemeente blijft Adventsgemeente. Ook met kerst. De macht der zonde is er nog en ze heeft nog veel te lijden van Satans macht en vreselijk woeden. Maar het gaat naar de volkomen verlossing. De hemelen zullen nog eenmaal scheuren; dan zal de bazuin Gods klinken en dan komt de Zoon des Mensen terug op de wolken des hemels met grote kracht en heerlijkheid. Het goddeloze volk, ook het goddeloze kerkvolk, ook goddeloze ambtsdragers, zullen verdelgd worden. Maar het hoeft niet, want het is kerstfeest. Heden is het de welaangename tijd, de dag der zaligheid. Roept de Naam des Heeren in, al is het dan maar alleen met uw verstand. De Hemelen zijn geopend in de kerstnacht, boven Golgotha. En ik zeg: Kom! En de Bruidegom zegt: Ja, Ik kom haastelijk. Hier hebt U Uw 'kerstboom'. De Levensboom Jezus Christus. 'Ik heb groten lust in Zijn schaduw, en zit er onder, en Zijn vrucht is mijn gehemelte zoet. (Hoogl. 2 : 3). Kerstfeest: Hij, Die de Weg is heeft de weg gebaand. En dan zegt de Kerk des Heeren: Halleluja.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen