Apart genomen

Hebt u even een moment? Een moment om dit te lezen?

De Heere Jezus is in Bethsaida. De plaats waar onder anderen Filippus, Andreas en Petrus, drie discipelen van Jezus vandaan kwamen. In Bethsaida komen er wat mensen op Hem toe. Ze brengen een blinde met zich mee. Ze hebben gehoord, dat de Heere Jezus door één aanraking zieken had genezen. Op wat ze van Hem gehoord hebben gaan ze door. Is dat niet een kenmerk van geloof?

Veel mensen horen van Jezus maar leggen het naast zich neer. Daar begint het waar wij op het gehoorde doorgaan. Daartoe wordt er ook gepredikt. Degenen, die de blinde bij Jezus brachten vragen Hem de blinde de handen op te leggen. Andere zieken waren ook door één aanraking genezen . Ze vragen het eerbiedig. Maar de Heere Jezus geneest hier niet door één aanraking. Niet omdat Hem de macht daartoe ontbreekt. Vele malen staat er dat een genezing door Hem terstond geschiedt. Dat terstond is zelfs een kernwoord in het Marcusevangelie. Ook de blinde Bartimeus werd terstond door Jezus ziende gemaakt. Dat Jezus dat kan wordt geenszins betwijfeld. Maar hier wordt de genezing heel uitvoerig beschreven. De plaats waar wordt aangeduid. Het is in Bethsaida. En de manier waarop. Eerst bevochtigt Jezus de ogen van de blinde. Dan legt Hij hem tweemaal de handen op. Het is twee keer, dat Marcus een genezing zo beschrijft. De genezing van de dove in hoofdstuk 7 en hier. Het valt ook op, dat de genezing van de blinde in fasen geschiedt. Eerst trekt hij zijn oogleden op, dan ziet hij de mensen als bomen wandelen en ten slotte ziet hij helder en ver. Dat is niet omdat de Heere Jezus niet in één aanraking deze man ziende kan maken. Waarom dan? Waarom is het alsof de genezingen van de dove en de blinde met enige moeite geschieden? Zo uitvoerig worden beschreven?

Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament wordt ongeloof aangeduid met doofheid en blindheid. Door Jesaja, Jeremia en Ezechiël zegt de Heere herhaaldelijk 'ogen hebben jullie maar je ziet niet, oren maar je hoort niet'. Daarin klinkt een aanklacht. De Heere sprak vele malen Zijn Woord en Hij verrichtte vele grote werken. Maar het volk bleef stokdoof en stekeblind. De hardnekkigheid van het ongeloof wordt hiermee aangeduid. De diepte van de schuld. We zijn door onze zonde niet maar wat bijziend of hardhorend. Maar stokdoof en stekeblind. Dat kom je ook tegen in de omgeving van deze genezing. Niet lang geleden heeft de Heere Jezus een menigte gespijzigd met slechts weinig brood en vis. Ook daarin heeft Hij zich als de Messias betoond. Zoals de Heere Israël spijzigde in de woestijn doet Hij dat hier.

Komt het dan tot een belijdenis. Een belijdenis van de discipelen? Nee dat niet. Het is zelfs zo, dat als zich een tweede keer velen verzamelen om Christus en Hij zegt, dat de menigte niet zo naar huis kan, omdat ze zouden bezwijken op de weg. Het is dan, dat de discipelen zeggen: 'Hoe zal iemand zovelen te eten geven in de woestijn?'. Alsof er niets gebeurd was. Niemand zegt: 'Dat kunt U toch weer'.

Het ongeloof is enorm hardnekkig. Niet alleen in de wereld, maar ook onder de discipelen. Ook vlak in de buurt waar Hij in taal en teken Zich openbaart. Ook bij u en mij. Stokdoof en stekeblind. De zondeval is van een onpeilbare diepte. Na twee wonderbare spijzigingen vragen de farizeeën zelfs om een teken. Maar de discipelen zijn inmiddels toch wel overtuigd? Dat dacht u maar! Als ze op het schip naar de overzijde varen en Jezus hen nog waarschuwt voor de zuurdesem van de farizeeën, zitten ze ermee, dat ze slechts één brood hadden meegenomen. Alsof nu niet twee keer een menigte van weinig brood en vis gespijzigd was. Tweemaal hetzelfde teken. Wat is het ongeloof hardnekkig.

Niet alleen bij de farizeeën, maar van de discipelen. Niet alleen in de wereld, maar in de gemeente, bij mensen die Gods Woord hoorden en Zijn daden zagen. Bij u, bij jou. Niet wat bijziend en hardhorend, maar stokdoof en stekeblind. Daar stuit de Heere Jezus op. Daarom zijn de blinde en dove, die genezen worden, tekenen van de hardnekkigheid van het ongeloof met name van de discipelen. Tegen hen is het dat Jezus zegt: 'Oren hebben jullie maar jullie horen niet, ogen maar jullie ziet niet'. Tegen hen zegt Hij dat op het schip, na Zich in taal en teken te hebben geopen­baard. Door de blinde niet in één aanraking te genezen maakt de Heere Jezus duidelijk hoe diep de zondeval is, hoe hardnekkig het ongeloof. Hoe stekeblind en stokdoof u en ik zijn als Hij ons aantreft. Vandaar dat deze twee genezingen van de dove en de blinde zo uitvoerig beschreven worden. Hierin wordt gepredikt hoe de Heiland daarmee worstelt.

Het herstel van de zondeval geschiedt niet als door één aanraking, als was het een simpel werk. De Heere Jezus moest ervoor komen in de wereld. In kribbe en kruis. Hier in deze genezing ook wordt het herstel verkondigd. Het herstel van stekeblinde mensen. Mensen die van zichzelf het zicht op het werk en de persoon van Christus niet hebben.

Het valt op, dat Marcus in dit gedeelte drie verschillende woorden voor zien gebruikt. Daarin zit een toeneming in het zien. Van vaag naar helder en klaar. Hier wordt verkondigd hoe Hij tot geloof brengt. Zich geeft. Het begint in deze genezing en het helen van de dove, met het apart nemen. Op zichzelf zou dat al genoeg moeten zijn. Als we in de buurt van Zijn Woord en werken mogen verkeren. In die persoonlijke omvang met Hem getrokken worden. Maar dat is niet genoeg, omdat wij zo diep zijn gevallen. Toch begint het daar wel. Nee het blijft daar niet bij.

Onder de handen van Christus neemt het zicht toe, in fasen. Dat heeft een diepe betekenis. Bij het begin beginnen. U wordt apart genomen. Als u gedoopt bent is het al gezegd in het formulier, 'in Christus geheiligd', d.w.z. apart genomen. Je kunt daar niet mee volstaan. De Heere Jezus wil er ook niet mee volstaan. Maar onder Zijn Woord apart genomen, daar mag wat verwacht worden. De verwachting van het volle zicht. Ik weet niet hoe het met u is.

Als de blinde gevraagd wordt hoe het zicht is, antwoordt hij: 'Ik zie de mensen, want ik zie ze als bomen wandelen'. Ik weet niet hoe helder uw zicht op Christus is. U moet ook maar eerlijk zeggen, als het nauwelijks helder is. Eerlijk zeggen als u nog stekeblind bent. Daar wil de Heere Jezus beginnen .' Tegenover Hem behoeven we ons niet beter voor te doen dan we zijn. Hij weet niet alleen raad met wat bijziende mensen. Maar met stekeblinden. Daartoe kwam Hij ten hemel af.

We zijn een nieuw jaar ingegaan. Zondag aan zondag mag er weer gepredikt worden over het Woord en de werken van Christus. Zondag aan zondag wil Hij u en mij apart nemen. Daar wordt het zicht dat ontbreekt geschonken. Waar u onder Zijn handen vandaan loopt blijft u stekeblind. En stekeblind gaat u verloren. Naar Zijn belofte mag u verwachting hebben van Woord en sacrament.

Hoevele keren hebt u gehoord en gezien, net als de discipelen? In de prediking van Zijn Woord neemt Christus u en mij apart, worstelt Hij om herstel, volledig zicht op Hem. Het meest hardnekkige ongeloof wil Hij overwinnen. Met de meest verstokte verblinding weet Hij raad. Apart genomen. Dat werd u als u dit las. Daar begint het, bij de genezing van de blinde.

Loop niet onder Zijn Woord vandaan. Stel u daar, naar Zijn belofte met verwachting onder. Het volledig zicht begon bij de blinde in het apart genomen zijn. Het volledig horen bij de dove in het apart genomen zijn. Zo begon het immers met de drie apart genomenen uit Bethsaida, Andreas, Filippus en Petrus ook.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen