Zuchtend christendom

'Wat zucht je?' Lange tijd is er geen woord gewisseld. De gedachten hebben zich vermenigvuldigd. Er zijn ook heel wat zorgen. Jij weet niet meer hoe je uit de problemen moet komen. Dan is er op eens een diepe zucht. Vandaar: 'Wat zucht je?'

In de tekst voor deze meditatie horen wij van 'een zuchtend christendom'. Eerst iets over deze bekende psalm. Wat wordt er in deze psalm uitgezongen? Is het misschien Israël, dat zingt van haar verlossing uit Egypte? Of zingt dit volk van haar verlossing uit Babel? Is koning Hizkia aan het woord na zijn ziekte en zijn banden tot de dood? Anderen menen dat het David moet zijn geweest, gered uit doodsgevaren. De dichter noemt zichzelf in ieder geval een eenvoudige. Daarmee zet de Heere dit woord naast u. Daarom staat er: De Heere slaat eenvoudigen gade. Het zwakke, het onwijze, het onedele, het onmachtige. U, die aldoor moet zuchten.

Waarom moet de dichter zuchten? Hij spreekt van banden des doods. Was er onderdrukking, oorlogsgevaar, ziekte. Zeker is, dat de dichter oog in oog gestaan heeft met de dood. De banden des doods beknelden hem. Ja ook daardoor deden de angsten der hel hem alle troost missen. De keel werd hem toegeknepen. Het hart was vol onrust. Het gevoelde zich wegzinken in een moeras of in een diepe put. Grote benauwdheid en droefenis. U zegt: hier kan ik inkomen. Ik was zeer ernstig ziek. Ik was in groot gevaar op de weg. Ik merkte een ogenblik, dat er maar één stap was tussen mij en de dood. Ik dacht dat ik mijn kinderen, mijn ouders, mijn man of vrouw nooit meer zou terugzien. Ik meende zo voor de Heere te moeten verschijnen. Mogelijk is dit voor u nog de angstaanjagende werkelijkheid van vandaag. 'k Wou vluchten maar kon nergens heen, zodat mijn dood voor ogen scheen!

Och Heere. Och... Daar is de zucht. Een zucht uit een hart vol smart. Waarom zucht u zo? Velen, juist ook in de kerk roepen: ach en wee! Zij menen daartoe alle reden te vinden in de toestand in de maatschappij, soms ook in het onderwijs. Anderen roepen ach en wee over de situatie in de kerk, en in de gemeente. Weer anderen zuchten vanwege de nood in het gezin en het per­soonlijk leven. Het is toch wat! De vraag is echter of hierbij wel de harten geraakt zijn. Wij kunnen immers zuchten en klagen zonder bewogenheid in het hart. Met dit zuchten komen wij niet veel verder dan onze eigen nood en we komen niet boven de erbarmelijke toestanden uit. Och... Zo echter klinkt de zucht van onze psalm niet. Hier klinkt het als in psalm 38 : 10: 'Heere! Voor u is al mijn begeerte; en mijn zuchten is voor U niet verborgen!' Om zo te zeggen: Deze zucht heeft een adres!

Och, Heere. Het is een zucht... en een Naam. Heere! Dat is de God van het verbond. Bij Hem legt de dichter de klacht van zijn hart neer. Bij Hem, Die gezegd heeft Ik zal zijn, die Ik zijn zal. Ik riep de Naam des Heeren aan. De Naam van de Heere geeft aan wie Hij is. De eeuwig Trouwe. Hoevele namen heeft deze Heere en het zijn evenzovele deugden van Hem: Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der eeuwigheid, Vredevorst. De dichter weet het ook en daar pleit hij op: 'De Heer is genadig en rechtvaardig en onze God is ontfermende!' Bij deze God belandt zijn zucht. Wilt u als zuchter of klaagster daar eens op letten?

Deze Heere hoort mijn stem, mijn smekelingen mijn klagen. Hij neigt Zijn oor. Zou de Heere mijn zuchten wel verstaan? Geen nood. Hij buigt Zich over een ellendige heen, zodat Hij het zwakke prevelen van uw mond en uw zucht toch nog verstaat. Hij neigt Zijn oor. Een zucht en een Naam. Ik riep de Naam des Heeren aan.

Daar is de bede. Bevrijd mijn ziel. Met zijn hele persoon is de dichter in nood. Bevrijd, verlos en red. Bevrijd van al die banden en angsten en benauwdheden en droefenissen. Red mij van alle schuld en alle zonde. Het is een noodkreet der ziel. In diepe nood is de taal kort. Lezer leg daar uw nood dan maar in. Deze Heere doorgrondt de harten en kent uw leven. De Heere weet wel waar jij dag en nacht mee worstelt. De Heere kent uw vragen wel in bange twijfel. Och Heere bevrijd mijn ziel. Voer mij uit mijn gevangenis. Maar, zegt iemand, mag ik wel bidden en waarom zou de Heere horen? Hierom!

Deze woorden lagen eenrnaal op de lippen van de Heere Jezus Christus na het laatste avondmaal. Nadat zij de lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar de Olijfberg. Deze woorden lagen op zijn lippen en wa­ ren in Zijn Middelaarshart. Hij heeft ook geroepen. Zijn roepen is ook gehoord... maar de Heere gaf bij Hem geen verandering.

Zijn smart was die van de hel. Zijn banden waren tot de dood, Hij moest definitief alle troost missen, opdat wij zouden kunnen roepen en zuchten en verhoord worden: Och Heere bevrijd mijn ziel. Zo mogen zuchters pleiten op Christus. Zuchtend christendom. Niet zuchten om het zuchten, maar zuchtend ons verlaten op de Naam van onze trouwe Verbondsgod. Kent u iets van deze eersteling des Geestes. Wij weten dat de ganse schepping wacht op de verlossing van de boze en daarom zucht het ganse schepsel als in barensnood. Ja, zegt de Romeinenbrief, ook degenen, die de eerstelingen des geestes hebben, zuchten. Toch zegt iemand: Ik kom er niet uit, wist ik maar te bidden. O geen nood. De Geest zucht mee. 'Want wij weten niet wat wij bidden zullen, gelijk het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen!' Hij wil u leren zuchten. Hij wil u leren bidden. Hij wil u leren vertrouwen op de Naam des Heeren.

Och, Heere! bevrijd mijn ziel. Zuchtend christendom. Zij hebben op de Naam des Heeren leren vertrouwen. U ook al?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen