Van terzijde bezien

'k Wil u laten delen in mijn vreugde over Nederlandse oecumene langs de Duitse autobaan. Iets knots...

Voorop gesteld: de ouderwetse maar niet verouderde uitdrukking 'Men herkent een christen aan zijn gewaad, zijn gelaat, zijn daad en zijn praat' pas ik heel ruim toe. Als ik een 'geknotte' dame tegenkom, meen ik vrijwel altijd te weten tot welke kerk ze behoort. Die gedachte - volgens vele anderen een kronkel! - kwam óók weer boven, toen ik die dame zag achter het stuur van haar even sterke als oogstrelende Mercedes, zoals ik die 's zondags voor de kerk, waar ik me mee verwant voel, in diverse kleuren geparkeerd zie staan. Echter op het moment, dat ze stopte en uitstapte, kreeg ik een Benz...! Ze droeg een lichtblauwe broek, waaruit voeten staken met nagels, die evenals van haar handen een kleur hadden, waarvan zelfs een brandweerwagen nog wat kon leren. Voor de zoveelste keer in m'n leven heb ik mezelf uitgescholden voor 'domoor' en me voorgenomen nooit weer zulke rare gedachten te koesteren bij het zien van dames met knot. En nu langs de autobaan in Duitsland gebeurde het...

Kort na ons reed een Nederlandse auto de 'Rastplatz' op, waarvan de bestuurder hoopvol naar ons keek. Toen mijn vrouw en ik na een kopje koffie uitstapten om met het oog op de regen snel van plaats te verwisselen, sprong de goede man er ook uit. 'Eh... ook op weg met vakantie, denk ik' zei hij, uiterst aimabel. Dat was niet zo moeilijk te zien. De twee jongens zaten zo keurig ingeklemd tussen koffers en tassen (vakwerk van pa!), dat de bewoners van de Bijlmer Bajes meer leefruimte hadden dan zij.

Kijkend naar mijn vrouw's knot, vervolgde hij onderzoekend: 'Bent u eh... ook eh... lid van de Gereformeerde Gemeente? ' Toen kreeg ik moed: ik was toch niet de enige, die zulke knotse conclusies aan haar haar verbond. Maar nu kreeg hij een Benz, toen wij antwoordden: 'Nee, mijnheer, wij zijn hervormd'.

Zijn gezicht was geschikt voor een portretstudie. Het verried evenveel teleurstelling over het feit dat hij het mis had, als verrassing over het feit, dat ook hervormde dames nog wel eens geknot door het leven gaan, nu grensoverschrijdend in de dubbele zin. Waarschijnlijk heeft op mijn gezicht zo iets zieligs gelegen, dat hij heel vriendelijk en duidelijk om mij een beetje te troosten zei: 'O, 't is niet zo belangrijk hoor. Wij hopen morgen in de buurt van Interlaken bij een hervormde dominee te kerken'.

En zowaar: dat wederkerige 'Goede reis en fijne vakantie toegewenst!' was geen gewone groet meer, maar het had oecumenische diepgang gekregen.

En u ziet het: Nederlandse oecumene langs de Duitse autobaan neemt geen vakantie. Knots genoeg...!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen