Van terzijde bezien

Expansie is een mooi woord voor een kwalijke zaak. Het mag in de natuurwetenschappen een normale uitdrukking zijn, in de poIlitiek wordt het bedenkelijk als men aan machtsvergroting denkt. Maar het ergste is het wanneer expansie bedreven wordt op het erf der kerk.

Jaren geleden heeft men de Gereformeerde Bond dit verwijt gemaakt. Men zocht uitbreiding van het aantal gemeenten, daar waar altijd 'andersoortige' dominees hadden gestaan. 'k Heb er zelf altijd m'n schouders over opgehaald. Immers, naijver vind je in de kerk helaas ook, waarschijnlijk net zo onuitroeibaar als de hanepoten, die ds. Doornenbal destijds in de Oener pastorietuin aantrof. Aan de andere kant: zielen winnen voor de Koning der kerk met een gereformeerde prediking is geen verkeerde zaak. In de veelheid der onderdanen... Juist!

En toch ben ik zo zoetjes aan bang geworden, dat degenen, die dat verwijt maakten, gelijk hebben. Even ten zuiden van Dordrecht krijg je het gevoel, dat je opnieuw aan Europoort toe bent. Gigantische opslagtanks trekken de aandacht. Maar het ergste vond ik wel die letters daarop: GB. Bij de ingang van het terrein, waar stond: 'Hier melden', kwam een man in zwart pak naar ons toe en vroeg met een gezaghebbende stem: 'Wat wilt u?' 'Zie je wel', zei ik tegen m'n vrouw, 'ingenieurs in de theologie en dominees op de raffinaderij om een beetje raffinement te leren'.

We hadden dorst gekregen en besloten met de juniores in het dichtstbijzijnde dorp wat te gaan drinken. 'Joh, ik moet eigenlijk wat geld halen bij de bank. Je kunt toch moeilijk 2 koffie en 2 cola met cheques betalen', zei m'n vrouw. Zo gezegd, zo gedaan. We gingen naar de bank en... ja hoor! Bondsspaarbank. Het prikkelde me zeer en het lag me in mijn mond om te vragen, of ik een van de hoofdbestuursleden mocht spreken. Het geroep van de jongens: 'Pa, kom nou', weerhield me er echter van.

Aan de rand van het dorp was een gezellig uitziend restaurant, waar we ons wat zouden verpozen en verfrissen. Bondshotel stond er op het bordje bij de deur. Het was voor mij een preek apart. En als een actuele toepassing kwam iemand naar ons toe - keurig in het zwart! - en vroeg: 'Zegt u het maar...!' Bijna had ik gevraagd om koffie en fris met preek, maar het werd uiteindelijk toch koffie en fris met cake. Toen het op afrekenen aankwam, bleek de man verdwenen. Waarschijnlijk naar z'n studeerkamer gegaan. Hij stuurde nu wel een diakones, ook keurig in het zwart met een wit evaatje voor.

Die dag kon ik niet meer ontspannen bezig zijn. Thuisgekomen greep ik naar de post. ­ De belastingaanslag was een soort prikkellektuur. Maar van dat boekje kreeg ik een steek... 'Adresboekje Gereformeerde Bond 1984/1985'. Expansiebewijs van het zuiverste soort! Zie pagina 15.

Tussen Tholen en Tiendeveen-Nieuw Balinge in heeft men Thusis (Zwitserland) ingelijfd. Men heeft er vrijmoedigheid toe gevonden, omdat in Friesland tegen de Afsluitdijk aan ook Zurich is gelegen. Toen ik tegen het hoofdbestuur zei dat ik er in 'De Waarheidsvriend' over zou schrijven, werd geantwoord dat men dan naar de kantonrechter zou stappen.

Het enige, waar ik nu nog benieuwd naar ben, is welke kantonrechter dat zal zijn: een Nederlandse of die van het Kanton Wallis, waartoe Thusis behoort.

Enfin, ik wacht af...

Moraaltje van dit verhaaltje: Een goed middel om af te slanken is: je niet dik maken over wat mensen je soms verwijten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen