Het Evangelie in Samaria

Wij volgen één van de verstrooide Christenen uit de gemeente van Jeruzalem op zijn vluchtweg. Het is Filippus, de diaken waar we voor het eerst in Hand. 6 over horen. Later, in Hand. 21, horen we dat hij getrouwd is en kinderen heeft. In ieder geval heeft hij vier dochters. Zij worden daar als profetessen gekenschetst. Het gezin van Filippus was dus een gezin, waar de Heilige Geest in de lijn van de geslachten werkte en doorwerkte. Een rijk gezegend gezin. Om jaloers op te worden!

De rijke zegen in het gezin bleek echter de tegenspoed en het kruis, de vervolging en de verstrooiing, het overgegeven worden aan het woeden van de satan, niet uit, maar in te sluiten. Door de vervolging die losbrak na de dood van Stefanus, werd ook Filippus gedwongen om met zijn gezin een goed heenkomen te zoeken. En waar komt hij terecht? In de stad van Samaria. Nu niet een stad waar je het éérst aan zou denken om daar met je gezin neer te strijken. De Joden hadden geen enkele achting voor deze halve heidenen. Enerzijds mochten ze dan wel de vijf Boeken van Mozes hebben, maar anderzijds hielden ze vast aan een eigenwillige afgodendienst, die ze uit hun vroegere vaderland hadden meegebracht. Israël had Samaria om die reden afgeschreven. De Heere echter niet. Met de zending van Filippus onder de Samaritanen maakt de Heere een nieuw begin. Het Evangelie van het kruis en de opstanding van Jezus Christus moet gepredikt worden in Jeruzalem en in geheel Judea. Maar óók in Samaria en tot aan het uiterste der aarde. Deze Filippus schaamt zich het Evangelie van de gekruisigde en opgestane Christus niet, zoals alle verstrooide gemeenteleden van Jeruzalem: Hij predikte hun Christus.

Het werkwoord dat in de grondtaal gebruikt wordt is een woord, dat eigenlijk betekent: het werk doen van een heraut. Herauten kennen wij niet meer. Hooguit kennen wij ze uit verhalen of uit historische optochten. Vroeger waren ze te vergelijken met wat wij hebben in de 'Staatscourant': Alle wetten en maatregelen van bestuur werden door deze herauten bekendgemaakt. Een speciale taak was voor herauten weggelegd rond de kroning van een vorst of vorstin. In alle gebieden werd het koningschap van de nieuwe vorst geproclameerd. Het volk diende zich dan voor te bereiden op een ontvangst en ontmoeting van hun nieuwe vorst(in). In onze dagen herinnert ook nog het één en ander aan dat gebeuren. Toen koningin Beatrix in 1980 was ingehuldigd als vorstin van Nederland, was één van haar eerste werkzaamheden: het bezoeken van alle provincie-hoofdsteden en rijksdelen over zee. Daar zit de oude gewoonte achter dat alle onderdanen de nieuwe vorst(in) de eed van trouw komen zweren. Nu heeft de commissaris van de koningin de taak om het volk in zijn gebied voor te bereiden op de komst van de koningin. Vroeger was het de taak van de heraut.

Het wezen van de prediking komt nu overeen met de zojuist genoemde taak van een heraut. Preken is dus geen ellenlang verhaal afsteken. Het is geen beschouwing houden over het één of ander uit de Bijbel of naar aanleiding van de Bijbel. Preken is het volk proclameren dat Jezus, de Nazarener, de gezaghebbende vorst is over hun leven. Preken is proclameren dat Hij in aantocht is. Preken is het volk voorbereiden op die komst. Proclameren wat Zijn recht en Zijn gerechtigheid is.

Van nature kunnen wij deze Koning niet ontmoeten. Er moet nogal wat gebeuren voordat de wegen voor deze Koning begaanbaar zijn en Hij Zijn intocht kan houden. Wie maar iets van Gods recht en gerechtigheid heeft leren kennen, bemerkte dat er bergen van zonde en schuld tussen ons en onze Koning in zijn. Bergen van zonde en schuld, die wij zelf niet kunnen wegwerken. Om vlak veld tussen God en ons te krijgen zullen we uit moeten gaan juist naar deze Koning Hij is door Israels God gegeven tot een schuldoffer voor ónze ongerechtigheden. Koning Jezus is zo'n wonderlijke Vorst! Hij gaf Zijn leven tot losprijs van Zijn volk. Hij kocht de Zijnen met Zijn bloed. Maar dat niet alleen. Hij reinigt hen ook met dat bloed van alle zonde en ongerechtigheid. En... Hij verwierf voor hen de levendmakende Geest, opdat Zijn volk een gewillig volk gemaakt wordt. Een volk tot Zijn lof en dienst bereid... Zit u om zo'n Koning verlegen? Dan is dat een blijk van het heilswerk, dat God in u begonnen is. U zult dan niet vreemd zijn aan de aanvechtingen, komend van de kant van de antichrist, van de kant van de we­reld, vlees en bloed. Houd echter moed: Hij Die in u een goed werk begonnen is, zal niet laten varen het werk van Zijn handen: Hij zal het aan u voleindigen: Als u níet om Hem verlegen zit, dan moet u wel mét Hem verlegen zitten. U voelt het goed aan dat als Jezus Koning wordt in uw hart en leven het uit is met uw koning-zijn. U zult dan naar Zijn wetten moeten horen. En dat strijdt met uw drang naar autonomie: U wil zélf de wet maken. U voert een verwoede vrijheidsstrijd. Het zal echter een zinloze strijd blijken te zijn. Vroeg of laat zult u Jezus tóch als Koning moeten erkennen. Het is echter véél beter nu gewillig te buigen onder Zijn gepredikte Woord, dan straks neergelegd te worden tot een voetbank onder Zijn voeten. Kust de Zoon, opdat Hij niet toorne, en gij op de weg vergaat, wanneer Zijn toorn maar een weinig zou ontbranden!

Zó heeft Filippus het Koningschap van Jezus de Nazarener geproclameerd in de stad van Samaria. En met welke gevolgen! De prediking blijkt harten te treffen en zinnen te strelen. Calvijn zegt in zijn commentaar: De eerste prikkel die van het Evangeliewoord uitgaat is dat men er acht op slaat. Men laat het niet als een boodschap-aan-een-ander aan zich voorbijgaan. Dit Evangelie heeft met mij en mijn zaak te maken. Enerzijds worden de zonden en de wonden van ons leven ontdekt maar anderzijds mag men op die plaats van gericht ook stof tot blijdschap horen. Deze prikkel houdt aan en men krijgt de smaak van het Evangelie van Jezus de Christus te pakken. Men wil er méér van horen en méér van weten. Waar nu die eerste prikkel gevonden wordt (waar men zich dus eendrachtig aan het gepredikte Woord houdt), daar schenkt de Heere een tweede prikkel: Hij bevestigt Zijn Woord door tekenen en wonderen!

Die wonderen hebben tweeërlei nut: In die wonderen doet God ons ervaren dat Zijn Woord, dat Hij laat prediken niet zomaar een mensenwoord is. Van Zijn Woord gaat kracht uit. God legt a.h.w. in het wonderteken Zelf getuigenis af: Het is Mijn Woord. Sla er dus acht op. Lever je er maar gerust aan uit. Anderzijds is het wonderteken een bevestiging van het zwakke en aangevochten geloof. Let u goed op de (volg)orde?! God doet de wonderen niet als eerste stap op de weg naar het geloof. De eerste stap is de prediking van Zijn Woord en belofte. Dat Woord, die belofte hebben we met eerbied en opmerkzaamheid te ontvangen. Calvijn merkt dan op: De reden, waarom er tegenwoordig zo weinig wonderen meer gebeuren is het gebrek aan geloof in Gods Woord!

Waar echter het geloof in Gods Woord en belofte gevonden wordt, daar wil de Heere het bevestigen en versterken door tekenen en zegels. Opdat het geloof tot vruchten komt. Vruchten, waarin de Vader en Zijn werk verheerlijkt worden. Eén van die vruchten van het geloof wordt ons in de stad van Samaria met name onder de aan­ dacht gebracht: de blijdschap. Gróte blijdschap komt daar zelfs. Waar de Heere het leven uit de duisternis trekt en stelt in het vriendelijke licht van Zijn aangezicht, dat Hij ons toont in Zijn Zoon de Heere Jezus Christus, daar komt blijdschap, dat kan niet anders.

Izak da Costa schrijft in zijn Bijbellezingen: 'In die blijdschap ligt voor ons de proef op de som of het Evangelie werkelijk tot ons gekomen en door ons aangenomen is. Het Evangelie van Jezus Christus is naar Zijn aard en wezen een blijde boodschap'. Heeft de prediking van Jezus de Christus al blijdschap geschonken? Of gaat u uw levensweg in de schaduw van de lol. De lol, die de wereld te genieten geeft, klinkt zo akelig hol als je erop klopt. Hol is ijdel. Hol is de voorbode van de dood...

Het is één van beide: Of uw leven wordt gevuld door de blijdschap in en door de Heere Jezus Christus óf je leeft in je eentje voor de lol, die de wereld je biedt, maar zo'n akelige leegte achter laat... Waarmee is uw leven gevuld?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen