Gereformeerde Bond: Pro life, tot de bom valt?

Enkele opmerkingen bij het artikel van dr. S. Meijers in de Waarheidsvriend van 3 oktober jl. getiteld Pro life, oftewel de eerbiedwaardigheid van het leven.

1. De definitie die de staatscommissie heeft gegeven van het begrip euthanasie zegt niets over zelfbeschikkingsrecht, in tegenstelling tot wat dr. S. Meijers beweert. Een beter alternatief geeft dr. Meijers niet.

2. De minderheidsnota is niet geschreven door Jeukens en Klein, maar door de hoogleraren drs. W. C. M. Klijn en mr. drs. W. Nieboer.

3. Dr. Meijers schrijft niemand bang te willen maken, maar schrijft wel: '(on)vrijwillige euthanasie wordt aan de lopende band toegepast'. N.B. in het rapport van de staatscommissie staat dat er helemaal geen goed onderzoek gedaan is naar de omvang van de vraag om euthanasie en de omvang van de euthanasie-'praktijk'. Deze opmerking is dus volkomen uit de lucht gegrepen en onverantwoord.

4. Hetzelfde geldt voor de beschuldiging dat de verpleegkundige de klus mag opknappen en de arts zijn handen schoon wil houden. Collega Kenter heeft zelf gestaan voor zijn daden.

5. Het leven mag worden teruggegeven aan de Gever van het leven, aldus dr. Meijers. Hij doet daarbij een volkomen onterecht beroep op het plaatsvervangend lijden van Jezus Christus; alleen Jezus Christus kon Zelf het leven afleggen.

Deze opmerking dat het leven aan de Gever teruggegeven mag worden is vergelijkbaar met het stuk dat de Bond van Nederlandse Hervormde Vrouwenverenigingen op Gereformeerde Grondslag en de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk hebben gepresenteerd op de hoorzittingen van de staatscommissie (19 juni 1984). Daarin werd gesteld: 'Er is recht op zelfdoding in het perspectief van het offer of in het perspectief van een totale zinloosheid doordat de structuren waarbinnen men leeft totaal verdorven zijn. Te denken valt bijvoorbeeld aan een situatie, die kan ontstaan bij een atoomvernietigingsoorlog'. Dus recht op zelfdoding op grond van de situatie!

Blijkbaar hebben de besturen van de genoemde verenigingen een andere mening dan de auteurs van de minderheidsnota, deze schrijven: 'Wij moeten niet overgaan tot enige vorm van rechtvaardiging van (hulp bij) actieve directe levensbeëindiging, op grond van de toestand van de betrokkene al dan niet resulterend in een verzoek'.

'Een dergelijke grensoverschrijding zou een historische vergissing betekenen', en geeft aanleiding tot het ontstaan van een land zonder grenzen.

Dr. Meijers en de voornoemde besturen gaan die grens over door zelfdoding (onder bepaalde voorwaarden) te rechtvaardigen. Bovendien vinden ze blijkens de hoorzitting, dat artsen en verpleegkundigen uiteraard(!) moeten worden ingeschakeld.

Ik sluit me liever aan bij wat de heren Klijn en Nieboer hebben geschreven: Nooit rechtvaardiging, hooguit verontschuldiging in uitzonderlijke situaties ('extreem perplexe situaties bij een infauste prognose'), anders wordt de waardigheid van de menselijke persoon (niet de eerbiedwaardigheid van het leven) ontkent.

6. De Rijssense pro-life-arts zal levensverkortend handelen niet in het pakket van zijn medisch handelen hebben.

7. In tegenstelling tot wat beweerd wordt: de wet is nog niet gewijzigd.

8. Het artikel van dr. S. Meijers eindigt met Nietzsche die aan het winnen zou zijn op punten. Nee, Nietzsche wint niet! Christus heeft overwonnen (ook de dood), leest u maar Openbaring aan Johannes hoofdstuk 1 vers 11 tot 18.

Bussum, 22 oktober 1985

W. L. H. Smelt, anesthesioloog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen