Boekbespreking

Rondom de Bijbel, een catechisatieleergang, eindredactie: dr. T. Brienen, Uitg. Buijten & Schipperheijn. Deel 1: De Bijbel, 52 blz. (voor multimap), ƒ 7, 40 (bij aantallen korting).

Rondom de Bijbel is een serie van 12 catechisatie-boekjes van verschillende medewerkers uit de Chr. Geref. en de Ned. Geref. Kerken, onder eindredactie van dr. T. Brienen. Dit deeltje 1 is bedoeld voor de jongste groep. De andere 11 deeltjes zullen in een tijdsbestek van 3 à 4 jaar verschijnen. Als de serie compleet is, zal ze bestaan uit 4 deeltjes voor de jongste catechisanten (de Bijbel, Leer ons bidden, De kerkdienst en Kerk in de wereld), 4 deeltjes voor de middengroep (O.T., Leer ons geloven. Kerkgeschiedenis en De decaloog) en 4 deeltjes voor de oudste groep (N.T., De sacramenten, Huwelijk en tucht, Kerken). Een goed doordachte opzet. Elk deeltje zal tussen de 50 en 100 pagina's bevatten, losbladig, systeem multimap. De indeling van elke les is als volgt: Gespreksvragen (om de aandacht te krijgen). Bijbelstudie, Toelichting (vrij uitvoerig), Lesvragen, Bijbeltekst (om uit het hoofd te leren?), Leskern en Vragen of Opdrachten.

Dit eerste deeltje is een goede start. Het is helder geschreven, begrijpelijk, praktisch, met de nodige schema's, illustraties, invuloefeningen, 2 puzzels en een rebus. Laat ieder die catechisatie heeft te geven van deze serie kennis nemen. Vele predikanten en catecheten hebben moeite met de catechese. Het is ook geen sinecure om in onze tijd de jongeren te boeien en ze datgene mee te geven dat hun hele leven met hen kan meegaan, zonder dat ze afhaken. Hier krijgt elke catecheet in ieder geval de nodige, impulsen en ideeën.

Een paar vragen bleven bij mij over: Wat is de bedoeling van de Toelichting? Wordt die tijdens de les gelezen? Methodisch is dat m.i. minder juist. Bovendien is de toehchting erg lang van stof. Of is het de bedoeling dat de jongere deze thuis leest? Doet hij of zij dat? M.i. kan de toelichting weg (de catecheet heeft nl. zelf ook nog wat te zeggen) of ze kan drastisch verkort worden. Tweede vraag is: dit 1e deeltje heeft 6 lessen. Ik neem aan, gezien de prijs, dat men er een heel jaar mee bezig is. Betekent dat 3 à 4 avonden voor 1 les? Dat is erg veel! Krijgen dan zaken als ontstaan en vertalen van de Bijbel niet een veel te zwaar accent (plm. 6 avonden)? Is dat niet veel meer zaak van de school dan van de catechese? Misschien was het beter series van 10 à 12 lessen te maken, maar dan beknopter. Derde vraag: komt bij de opzet van de serie het gebed en de kerkdienst niet meer bij de midden en oudste groep aan orde? En het N.T. en de sacramenten niet bij de jongste- en middengroep? Dat vind ik de zwakke zijde van deze brede opzet. Overigens: ik haast me om te zeggen, dat ik veel waardering voor deze uitgave heb. Mijn vragen willen alleen stimuleren tot steeds weer doordenking. Hartelijk aanbevo­len.

H. Veldhuizen

Dr. H. Blijham: Bedreigd leven — bedreigd bestaan, uitg. Buijten en Schipperheijn, Amsterdam 1984, 158 blz., ƒ 22, 50,

Dit boek is geschreven door een psychiater die verontrust is over toenemende bedreiging van het menselijk leven. Abortus provocatus en euthanasie zijn daar de symptomen van. Opmerkelijk dat prof. Douma dit werk van een buitenkerkelijke van een aanbevelend 'woord vooraf' kon voorzien. Maar na lezing van het boek is het begrijpelijk. Blijham doet een beroep op echte menselijkheid, humaniteit. Hij wijst op het grote gevaar van een technicistische benadering van de medemens: in plaats van echte nabijheid en aandacht worden medisch-technische 'oplossingen' en medicamenten aangeboden. Iedereen zou kennis moeten nemen van de 25 korte signalementen en 2 uitvoeriger beschrijvingen die Blijham vanuit zijn praktijk geeft van de psychische schade aangericht bij vrouwen die een abortus provocatus hebben ondergaan. Bij sommige van deze vrouwen werd het Existentieel Emotioneel Stress-syndroom aangetroffen, een ernstig ziektebeeld dat optreedt na onmenselijke gebeurtenissen en voor de mens wezensvreemde ervaringen. Schrijnend is het bewijsmateriaal dat de auteur hier op tafel legt van het feit dat er in de abortus-huizen niet of nauwelijks onderzoek wordt gedaan naar de psychosociale achtergrond van de vraag om abortus. In dit verband spreekt hij van een actieve kunstfout in een vorm van een beschadigende ingreep, met slechts negatieve gevolgen. Bij abortus zijn er alleen maar slachtoffers, dit geldt zowel de moeders als de kinderen.

Wanneer onder de veelbelovende aanduiding 'verantwoorde euthanasie' (P. V. Admiraal) een brochure wordt aangeboden met uitsluitend technisch-methodische informatie over euthanatisch doden, ziet Blijham hierin terecht een symptoom van de reductie van de mens tot 'een object, een dingmatig iets, te beschrijven in anatomische en fysiologische termen'. De mens is oneindig veel meer, hij is oorspronkelijk geschapen naar het beeld Gods en ondanks de zondeval een uniek schepsel. Dat laatste komt er bij Blijham vanuit zijn filosofisch standpunt helaas niet uit. Christenen zullen méér willen zeggen dan hij. Maar hetgeen Blijham hier naar voren brengt als een alarmerende stem uit de praktijk mag niet genegeerd worden. Zeer aanbevolen!

J. Hoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen