Ik geloof de wederopstanding des vleses...

Op heel nadrukkelijke wijze werden wij hier in Kenya bij dit geloofsartikel van de Kerk bepaald. Op dinsdag 12 november zou ik met een evangelist in het plaatsje Lusumu op huisbezoek gaan. De onderlinge afstanden tussen de hutten zijn vaak groot en daarom gaan we meestal op tijd weg. Daar aangekomen en juist het wankele bruggetje over, ontmoette ik enkele gemeenteleden die mij vertelden, dat ze op weg waren naar een familie waar een kind van 9 jaar begraven zou worden. De betrokken familie kende ik goed en daar de gehele gemeente er naar toe ging, liep ik met de anderen mee. Ik kon op dat moment niet vermoeden, precies een week later in het vliegtuig te zitten op weg naar Nederland om mijn vader te gaan begraven.

Daar in Lusumu waren de voorbereidingen voor de begrafenis al in volle gang. De regen werd die dag vroeg verwacht en daarom had de evangelist besloten om eerst de eigenlijke begrafenis te doen en dan daarna de rouwdienst. Van alle kanten kwamen de mensen aanzetten om deze plechtigheid bij te wonen. Bij het graf zaten de vader en de moeder van het kind dat gestorven was, beiden met een bloem in de hand. Hier in Afrika is het de hele gemeenschap die haar dode begraaft. Onder het zingen van liederen getuigend van de opstanding der doden werd de kist in het graf gelegd. Dit graf was gemaakt enkele meters van de hut vandaan. Nadat de evangelist met de anderen het Onze Vader had gebeden, pakten enkele mannen een schop en begonnen de groeve dicht te gooien. Na een poosje namen enkele anderen dit werk over totdat iedereen een beurt had gehad.

Diep trof mij weer dit gebeuren. Wat opvalt is de saamhorigheid. De hele christelijke gemeenschap uit het plaatsje was aanwezig. Op de snijpunten van het leven zie je hoe hier in Afrika men zowel in vreugde als in verdriet met elkaar meeleeft. Terwijl de begrafenis plaatsvond waren achter de hutten enkele vrouwen bezig om in grote potten op een houtvuur de thee klaar te maken voor de maaltijd na de begrafenis. Weer anderen hadden eten, gepakt in bananebladeren, meegebracht. Binnen de gemeenschap is men hier nooit alleen.

Wat ook opviel was de wijze waarop deze begrafenis plaatsvond. In dit gebied worden nog heel vaak traditionele elementen, die haaks staan op het christelijke getuigenis, mee ingevoerd. Vaak is het zo, dat hoe ho­ger de sociale status van de overledene is, des te uitgebreider zijn dan de begrafenisrituelen. Wel hier waren we bij een christelijke familie en alles was uiterst eenvoudig en het hele gebeuren werd gevoed vanuit de verwachting, de hoop. Traditioneel Afrikaans geloof gelooft niet in de opstanding der doden. Wel is er de gedachte dat de geest van de dode de levenden op een negatieve of positieve wijze kan beïnvloeden. Hier werd bij deze begrafenis het bijbelse getuigenis aangaande de opstanding der doden in woord en lied uitgesproken en gezongen. Het waren de vrouwen uit de gemeente, die tot ver in de middag om het graf heenlopend hiervan zongen.

Weer trof mij het feit, dat alweer een kindergraf werd gedolven in die gemeente. Het zijn er al zoveel geweest dit jaar. Veel kinderen, maar ook mensen in de kracht van hun leven. Ook jonge moeders die tijdens de bevalling sterven. Het leven is ook hier zo broos en als zodanig wordt het ook ervaren en over gesproken. Verstoken van de meest elementaire medische verzorging, geen juiste voeding etc. maken, dat zovelen zo jong sterven. Hoevele gezinnen zijn er niet waar al enkele kinderen van zijn overleden. 'God weet het' wordt dan vaak gezegd. Het lijkt soms of dit alles er wat gelaten uitkomt, maar ik heb gezien dat er intens verdriet is, alleen de Afrikaner uit het op een andere wijze. Vorige maand vertelde een man mij dat hij drie kinderen had en voegde hij er aan toe: 'Twee zijn er al naar huis'.

God weet ervan. De Heere kent de nood en de levensomstandigheden van deze mensen. Inderdaad Hij weet het en het is het Woord des Heeren alleen dat in deze snijpunten van het leven, ook op het punt van de dood, ons verkondigt dat Christus een keer heeft gebracht in het ritme van de dood. God blijft in de opstanding van Zijn Zoon de nood en de ellende van de wereld altijd voor. In dat geloof is het voor de mensen hier in deze jonge gemeente ook alleen maar mogelijk om bij de gedolven kindergraven te zingen van de opstanding der doden. Dit is vrucht van de evangelie prediking. Dit evangelie trekt de mensen uit de telkens terugkerende cyclus van geboren worden, leven en weer te sterven naar het feit, hét heilsfeit, dat Christus ook de dood heeft aangegrepen en overwonnen. Geconfronteerd met zovele machten hebben de mensen hier in Afrika ook iedere keer te maken met de macht van de dood. Wij geloven, dat de dood in Christus zijn meerdere gevonden heeft en daarmee is zijn macht gebroken. Dit alles betekent niet, dat de dood als macht al heeft afgedaan. De laatste vijand is de dood. Maar temidden van de vele machten mogen wij hier verkondigen: Jezus is Heere! Aan Hem is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Wereldwijd. Deze absolute suprematie van Christus mag dan de Zijnen voor het oog vaak verborgen zijn, maar het is door het geloof waardoor wij hebben te wandelen, waarin de kracht van Christus' opstanding en het onderpand van de Geest zich in ons leven doet gelden. In de opstanding van Christus is de opstanding van hen die in Hem geloven verankerd.

Tijdens de rouwdienst mocht ik spreken over de opwekking van de jongeling te Naïn. Hoe komt in deze geschiedenis niet uit de ontferming van Christus. Je ziet ze luisteren, al die mannen, vrouwen en kinderen zomaar in de open lucht, luisteren en even later weer zingend. De dienst werd besloten met het uitspreken van de Twaalf Artikelen van het algemeen ongetwijfeld christelijk geloof. Zo werd getuigd en beleden hier in dit kleine plaatsje, ergens in Oost-Afrika: 'Ik geloof de wederopstanding des vleses; en een eeuwig leven'.

J. Kommers

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen