Ten dage als gij daarvan eet

Toen de redaktie van 'de Waarheidsvriend' mij het verzoek deed om een artikel te schrijven aangaande mijn beroep, heb ik er lang over nagedacht voordat ik daar op inging, te meer daar er op enkele vragen moest worden ingegaan.

De eerste vraag die werd gesteld is: Wat zijn de mooie kanten van mijn beroep? Laten wij dan trachten in de eerste plaats met Gods Woord, de Bijbel, te beginnen. Als we zien naar de woorden boven dit artikel, dan weten de meesten van ons ook wat er op deze woorden volgt; 'Ten dage als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven'. En hoe is het gegaan met de mens, geschapen door God om te leven, hebben we genomen wat door God verboden was. We hebben daardoor hét oordeel, ja, de dood over ons leven gehaald. Zo is het een ieder mens gezet te sterven, en daarna het oordeel. Maar door het eeuwige wonder, dat God Zijn Zoon naar deze verloren wereld heeft willen zenden, is er voor een verloren volk nog verlossing en eeuwig behoud te verkrijgen. Een zaak voor ons allen om dagelijks biddend mee bezig te zijn, opdat sterven erven zou mogen worden en we voor eeuwig God zouden mogen loven en prijzen.

'Waren er geen zonden, zo waren er geen wonden.' Zo is het want hoe diep zijn de wonden, die worden geslagen wanneer ons een geliefde ontvalt door de dood? Vlees kan vlees niet missen. Ook al mag er verwachting zijn betreffende de toekomst van de overledene, dan nog snijdt het diep in en is het een groot verdriet.

Om dan in te gaan op de vraag die eerder genoemd werd, zult u begrijpen dat het een erg moeilijke vraag is. Want wat is het mooie van een overlijden, ook gelet op de woorden die we aanhaalden uit Genesis en de betekenis gaan, verstaan van de val, die volgde op de zonde? Dan kunnen wij op deze vraag niet zeggen dat het een mooi beroep is. Nee het is door de zondeval een noodzakelijk iets geworden. Gaan we het echter bekijken vanuit onze medemenselijke en sociale aspekten, dan kunnen we stellen dateer wel mooie kanten aan zijn. Hoewel het een intrieste zaak is als iemand overlijdt, dan mogen wij toch trachten de nabestaande terzijde te staan in alle moeilijke dagen, hen te helpen, alles te regelen en te begeleiden; en daar groeien soms hele fijne en goede kontakten door. Vooral wanneer er gesproken mag worden over iemand, die verlost is heengegaan; als je dan ook in deze tijd mag zien dat de Heere nog door wil gaan om toe te brengen tot het volk dat het Zijne is. Wanneer alles met orde en piëteitvol mag verlopen, dan mag ik zeggen een dankbaar beroep te hebben. Maar over mooi spreek ik liever niet.

Knelpunten

'Of er knelpunten zijn in mijn beroep?' Jazeker zijn die er zoals in ieders beroep. Al te uitgebreid kan ik daar in het korte bestek van dit artikel niet op ingaan, maar zaken waar wij als dienstverleners toch steeds meer en meer, ook in kerkelijk Nederland, mee geconfronteerd worden zijn onder andere de verschillende verdwijnende gebruiken. Daarnaast zijn er ook nog de nieuwe invloeden zoals: tijdens de begrafenisplechtigheid de kist niet te laten dalen, bloemen in toenemende mate en de crematies. Dit zijn zoal zaken waar wij principieel vaak veel moeite mee hebben. Maar het in aanraking komen met andersdenkenden komt men op alle terreinen van het leven tegen. Laten we daarom niet meteen met ons oordeel klaar staan. Want ook daar kunnen we als gebrekkige getuige door onze houding of door een goed gesprek soms de mensen nog wel eens op andere gedachten brengen. Daarvoor zijn wij niet in de eerste plaats, o nee, maar er is wel veel mogelijk ook in dat opzicht.

Het is echter beslist niet aan ons, wanneer een dierbare betrekking (een medemens) is heengegaan, meteen met onze principes te komen. Nee, de medemens moet geholpen worden in zulke moeilijke uren en dagen. Het gebeurt echter wel wanneer we ontboden worden bij kerkelijk meelevende mensen en men, bijvoorbeeld, de wens kenbaar maakt dat men tijdens de begrafenis de kist toch maar liever niet wil laten dalen, dat wij er dan vanuit Gods Woord op menen te mogen wijzen dat wij onze doden begraven, dit in navolging van Christus.

Betreffende de crematies, waar ik persoonlijk nogal wat bezwaren tegen heb wil ik niet al te veel uitwijden, aangezien daar al veel over geschreven is, hoewel er, gezien de toename, ook in kerkelijke kringen, nog veel meer over geschreven zou moeten worden. Wel wil ik stellen dat het door de gemeenten gevoerde beleid betreffende de financiële kant van begrafenissen, en de vaak hoge kosten die deze met zich meebrengen, bepaalde groeperingen sneller overgaan tot cremeren, omdat dan de kosten aanzienlijk lager liggen.

Grenzen

De laatste vraag, gesteld door de redaktie van 'de Waarheidsvriend', is: 'Waar liggen de grenzen als het gaat om mijn christelijke verantwoordelijkheid en dat wat mijn beroep van mij vraagt?' Daarop zou ik graag willen antwoorden, met hetgeen ik van C. H. Spurgeon las, namelijk: 'om bereid te zijn voor de komst van Jezus behoeven wij ons beroep, onze dagelijkse werkzaamheden niet op te geven, behoeven wij niet altijd opwaarts te staren naar de hemel; maar met genade in ons hart zullen wij goed doen door kalm en standvastig de weg van de dienst Gods te blijven bewandelen'. Daar ligt voor mij voldoende in. Want waar liggen de grenzen als het gaat om onze christelijke verantwoordelijkheid betreffende ons beroep? De één legt de nadruk meer op het éne en een ander vindt dat ontoelaatbaar. Hiermee doel ik dan in alle liefde, op hetgeen wij in ons beroep vaak tegenkomen en waar we persoonlijk principiële bezwaren tegen hebben, o.a. de crematies. Laten we dan allemaal in wat voor een beroep we ook zijn geplaatst, dienstverlenend of maatschappelijk, acht geven op de woorden van Spurgeon: 'Het leven is kort; de tijd vervliegt, de dood komt snel, het oordeel is gewis, de eeuwigheid lang. Wat gij dus begeert te doen, doe het biddend'.

Woudenberg e.o.

W. Blokhuis (uitvaartverzorger)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen