In memoriam ds. J. Vermaas

Dominee Jacob Vermaas is niet meer. Althans niet meer hier, bij ons, in het strijdperk van dit leven. De Heere heeft hem geroepen om tot Zijn vreugde en heerlijkheid in te gaan. Wij gedenken hem met weemoed: gedurende vele jaren heeft hij immers onder de hervormd-gereformeerden een grote plaats ingenomen. Wij gedenken hem met dankbaarheid: wat heeft hij zich in zijn lange leven volijverig ingezet voor het gereformeerd karakter van en gereformeerde arbeid in onze vaderlandse kerk!

Geboren in 1902, aanvaardde hij in 1929, na volbrachte studie aan de rijksuniversiteit van Utrecht, het ambt van predikant in de gemeente van Ter Aa. Vandaar ging hij in 1932 naar Hoogeveen, vier jaar later haar Huizen. Vervolgens diende hij de hervormde gemeente van Amersfoort (1946), Bodegraven (1951), Veenendaal (1956) en wederom Huizen, van 1962 tot zijn emeritering in 1967. Daarna is hij nog jarenlang, tot 1983, werkzaam geweest als geestelijk verzorger van het bejaardencentrum 'ten Anker' te Huizen. Na heel korte ziekte werd hij op de 30e januari 1986 door de Heere naar huis gehaald.

Tot lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond werd ds. J. Vermaas gekozen in 1939 en hij is dat gebleven tot 1974, dus gedurende 35 jaren. En welke bewogen jaren waren dat! In de dertiger jaren waren er in de Gereformeerde Bond grote tegenstellingen, niet in het minst vanwege verschil van inzicht inzake de houding tegenover de reorganisatie-voorstellen van de Hervormde Kerk. Mede als gevolg daarvan trad o.a. ds. J. G. Woelderink af als lid van het hoofdbestuur. In deze vacature werd ds. J, Vermaas op de jaarvergadering van 1939 met grote meerderheid gekozen. Kort daarna brak de tweede wereldoorlog uit, waaronder ook ons land en volk zo diep geleden hebben. Daarna kwam de periode van opbouw van ons land en herstel van de Hervormde Kerk. Intens heeft hij de vijf jaren onder de Werkorde, de jaren van overleg en discussie die voorafgingen aan de invoering van de Kerkorde van 1951 beleefd en ook de jaren van neergang daarna. In al deze zeer bewogen jaren heeft hij mede leiding gegeven aan het hervormd-gereformeerde deel van onze kerk en aan ambtelijke vergaderingen, bijv. als praeses van de classicale vergadering van Gouda en als lid van het breed moderamen van de generale synode. Bovendien is hij jarenlang voorzitter geweest van de Hervormde Jongelingsbond op gereformeerde grondslag en bestuurslid van de Hervormde Bond voor Inwendige Zending op ger. grondslag. Gedurende een reeks van jaren (van 1950 tot 1973) heeft hij als penningmeester binnen het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond gefungeerd en dat deed hij met grote bekwaamheid, tot een jaar voor zijn aftreden deze taak werd overgenomen door de heer ir. L. van der Waal.

Groot was de jaren door zijn betrokkenheid voor sociale vraagstukken. Toen in 1974 de aanzet werd gegeven voor een Gereformeerde Sociale Academie ('de Vijverberg' te Ede), werd ds. Vermaas bestuurslid. Het is niet zo heel verwonderlijk dat het H.M. de Koningin behaagde deze volijverige pedikant reeds in 1956 te benoemen tot ridder in de Orde van Oranje Nassau. Nu is aan dit arbeidzame leven, dat gedragen werd door een grote liefde tot de Heere Jezus en Diens kerk in Nederland, waarvoor hij zich heeft ingezet opdat zij zou leven en handelen naar de Schrift en haar belijdenis, een einde gekomen en is onze broeder geroepen tot hoger arbeid, buiten de sfeer van zonde en gebrek, van lijden en strijden. Geroepen tot de aanschouwing van het Lam Gods, dat hij in zijn aardse dienst zo gaarne predikte en aanprees en tot de dienst van Hem in alle volkomenheid.

Moge mevrouw Vermaas-de Jong met haar kinderen en kleinkinderen in deze dagen en hierna wanneer de lege plaats zich pijnlijk doet gevoelen de troost en sterkte des Heeren krachtig ervaren. Ik besluit dit In Memoriam, dat geschreven is naast het meer persoonlijk getinte stuk van de hand van de huisvriend van de overledene, de heer ir. J. van der Graaf, met een aanhaling uit de lezing van ds. J. Vermaas op de jaarvergadering van de Ger. Bond in 1974, toen hij afscheid nam als lid van het hoofdbestuur. 'Weet u wat we nodig hebben? Door de kracht des Geestes en des Woords de stilte tot God, het gebed, de oefening des geloofs, de verborgen omgang met de Heere. Daarin moeten we worden geoefend en het moet worden beoefend. We hebben nodig in de gemeente het persoonlijk contact, de gemeenschap in het geloof, het pastoraat juist ook door de ambtsdragers. Het huisbezoek bij de gemeenteleden. We hebben nodig de strijd tegen de zonde, wereld en satan naar binnen en naar buiten. We hebben te weerstaan alles waardoor de Heere en Zijn Woord wordt aangerand. Maar: tracht dit niet te doen met wapenen van eigen makelij. Het kan alleen en het mag alleen in geloofsverbondenheid met de overste Leidsman en Voleinder des geloofs. Het zal alleen gelukken met de wapenen, die de Koning der Kerk ons verschaft. Daarom: Doet aan de gehele wapenrusting Gods...'. Voor ds. Vermaas is nu de strijd ten einde en hij mocht ingaan in Gods vrede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen