De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

6 minuten leestijd

Enkele weken geleden zond het bestuur van 'De Poort', stichting voor levens-en gezinsvragen, een brief, voorzien van een adhesiebetuiging van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, aan diakonieën van hervormd-gereformeerde gemeenten. Ter informatie van de lezers laten we de brief, die voor zichzelf spreekt, hier volgen.


'Het Bestuur van bovengenoemde Stichting wil zich gaarne met het volgende tot u richten:

Met de stijging van de levensstandaard namen o.a. ook het materialisme, het egoïsme en de eenzaamheid toe. Deze factoren hebben in toenemende mate tot ontwrichting van onze samenleving geleid. De problemen zijn aan onze kerken niet voorbij gegaan. Een interkerkelijke stichting, opgericht in 1977, met als participanten:

— de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk,

— de Christelijke Gereformeerde Kerken,

— de Gereformeerde Gemeenten,

heeft deze nood onderkend en zich beijverd deskundige hulpverleners aan te trekken, die bereid waren om buiten hun eigen werkkring en werktijd op vrijwillige basis op Bijbels verantwoorde wijze hulp te bieden.

Ondertussen werkt bovenvermelde Stichting, kortweg "Buro de Poort" genoemd met meer dan 10 vrijwilligers en enkele vaste medewerkers in parttime dienst.

In 1984 zijn er 171 en in 1985 zijn er 355 contacten geweest. Naarmate "Buro de Poort" meer bekendheid krijgt, neemt het aantal en de zwaarte van de hulpvragen toe. Deze hulpvragen hadden onder meer betrekking op huwelijksproblemen, relatiestoornissen tussen ouders en kinderen, waaronder incest, homo-sexuele geaardheid, depressies, enz. In de meeste gevallen werden de hulpvragers door kerkeraden op "Buro de Poort" gewezen. Het bureau, dat in Schiedam gevestigd is, had zijn werkterrein tot voor kort voornamelijk in Zuid-Holland. Omdat er ook elders in den lande een sterke behoefte bestaat aan een Stichting, die werkt overeenkomstig Bijbelse normen en waarden, liggen er vergevorderde plannen klaar om ook elders in gelijke mate hulp te bieden. Weliswaar is ook elders in den lande regionaal soms wel sprake van een verantwoorde hulpverlening, maar er zijn ook vele streken, waar dit niet het geval is. "Buro de Poort" wil als landelijk orgaan in deze leemte voorzien.

Het betreft hier niet het algemeen maatschappelijk werk, maar veel meer de moeilijke gevallen op het gebied van de levens- en gezinsproblematiek, waarvoor een gespecialiseerde deskundigheid vereist is. De (vrijwillige) medewerkers van "Buro de Poort" zijn dan ook mensen, die voor het grootste deel opgeleid zijn als psycholoog, ortho-pedagoog, arts of maatschappelijk werker met een voortgezette opleiding.

Dankbaar zijn we voor de financiële steun, die we tot op heden van particulieren, instellingen en kerken ontvingen. Ondertussen worden er pogingen gedaan Rijkssubsidie te krijgen. Zolang we deze nog niet hebben zijn we voorde noodzakelijke uitbreiding van onze werkzaamheden op kerkelijke financiële steun aangewezen. We beseffen, dat er maar al te vaak een beroep op u als kerkeraad wordt gedaan. We hebben echter gemeend alleen dan verantwoord te kunnen werken als wij ons initiatief om tot de vorm van een RIAGG (Regionaal Instituut voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg) op Gereformeerde grondslag te komen door u financieel gesteund weten. Dat is het geval ais elk van de drie participanten zich in 1986 garant wil stellen voor f 100.000, —.

Inmiddels ontvingen wij van de Stichting ADZ (Algemene Diakonale Zaken) van de Gereformeerde Gemeenten bericht, dat zij hun bijdrage willen leveren. Om te kunnen beoordelen of het door ons gestelde bedrag kan worden bereikt, verzoeken wij u bijgaande antwoordbrief, gaarne vóór 10 maart a.s., ingevuld te willen zenden aan onze penningmeester, de heer J. van Hoorn, Juliana van Stolberglaan 21, 3241 GL Middelharnis.

Onderstaande adhesiebetuiging van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond wil de noodzaak hiertoe onderstrepen.

Wij bevelen ons verantwoordelijk werk in uw gebed en belangstelling aan.

Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk betuigt gaarne adhesie aan de werkzaamheden van "Buro de Poort" en wekt de diakonieën in Hervormd-Gereformeerde Gemeenten op dit noodzakelijke werk financieel te steunen.'

***

Pastoor Menno Simons verliet in 1536 de Roomse Kerk en sloot zich toen bij de Doopsgezinden aan, kort nadat Munster, waar het nieuwe Jeruzalem door de dopersen zou worden gevestigd, door de legers van de bisschop was ingenomen en honderden dopersen waren gedood.

In de Leeuwarder Courant stond nu een 'ingezonden stuk' van Menno Simons te Witmarsum. Het blad Zwingli, waaruit we dat ingezonden stuk overnemen, vermoedt achter die inzender ds. J. W. Schneider, remonstrants predikant te Hilversum. Het stuk gaat over het inhouden van deferisiebelasting en dientengevolge een publieke verkoping bij prof. dr. H. B. Kossen. Het draagt als opschrift 'In Menno's geest?' Hier volgt het.

'Vervuld van liefde, maar soms ook met zorg, aanschouw ik de ontwikkelingen onder mijn geestelijke nakomelingen. Zo heb ik gelezen dat een hoogleraar van de kweekschool voor predikanten onder de Mennisten geweigerd heeft de belasting te betalen, die de overheid van hem vordert. Hij meent aldus "in Menno's geest" te handelen, volgens een bijdrage van zijn hand in de krant van 4 januari jl.

Nu hebben wij altijd beleden dat het ambt van de overheid één ordening van God is. Ik moge hier in herinnering brengen wat ik in dat verband eens geschreven heb (in mijn "Weemoedige ontschuldinge ende verantwoordinge" van 1552):

''Daarom zijn wij haar (de overheid) ook altijd gehoorzaam geweest, voorzover dat niet tegen God en Zijn woord inging. Dat verlangen wij ook ons hele leven te doen, want wij zijn zo bot en grof niet, dat wij niet weten wat ons des Heren woord leert en daaromtrent opdraagt. Tol en accijns betalen wij, zoals ons Christus leert en zoals Hij ook zelf gegeven heeft. Voor de Keizerlijke Majesteit, voor koningen, heren en vorsten en voor allen die in hoge ambten gekozen en beroepen zijn, bidden wij".

Wel meen ik dat de overheid haar grenzen overschrijdt, als zij met haar zwaard kerkelijke twisten beslecht of theologische knopen doorhakt. Daarin waren wij onze tijd vooruit, want ook hier in Friesland meenden Roomsen en Calvinisten, dat de overheid geroepen was ketters te vervolgen.

Ook meen ik dat het Christenen niet vrijstaat in de strijd voor het Rijk van Christus een ander zwaard te gebruiken dan het zwaard des Geestes, dat is - volgens de apostel Paulus - het woord van God. Daarom: Geen kerkgeld voor geweld!

Maar zolang wij het vertrouwen hebben, dat de overheid, die men in de tegenwoordige verhoudingen zelf kiest, in dienst van het recht wil staan en alles wil doen om een internationale rechtsorde tot stand te brengen en een oorlog te voorkomen, moeten wij de belastingpenningen betalen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 maart 1986

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 maart 1986

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's