Lijden: 'Zijn in de dingen Mijns Vaders’(4)

Jezus ondergaat de kruisstraf. Hij spreekt aan het kruis nog zeven korte woorden. Het is eerste is vandaag het onderwerp voor de overdenking. Jezus is er in dit woord als de biddende Hogepriester die voorbede doet voor overtreders. Het kruis tekent ons de diepte van de zonde, openbaart ons de laatste dingen. Hier zien wij hoe de Christus Zijn ziel heeft uitgestort in de dood, hoe Hij met de overtreders is geteld geweest, hoe Hij veler zonden gedragen heeft, ja hoe Hij voor de overtreders gebeden heeft. Welke houding past ons bij dit kruis? Door schuld verslagen, geknield, vervuld met diepe eerbied en heilig ontzag en ook vervuld van dankbaarheid en verwonderd, want Hij bidt voor mij.

Jezus is gekomen aan het einde van de via dolorosa, een kale heuvel, een schedel gelijk, is het eindpunt. Daar zal het kruis worden opgericht. Jezus in het midden, tussen twee misdadigers, als de ergste van de drie daarmee getekend, terwijl Hij onschuldig is.

Daar in die laatste uren is het eerste woord wat klinkt uit Zijn mond: 'Vader vergeef het hun'. Dat is een gebed. Wie zou dat verwacht hebben? Een gebed misschien wel, maar voorbede? Het is de Zoon van God, Die roept. Temidden van de smart die er is, klinkt niet een klacht, niet een gebed voor Zichzelf als eerste. Hij denkt in de smart in de eerste plaats aan onze zonden en aan het gericht van God. Hij doet een beroep op het Vaderhart als de Zoon. Doet een beroep op de liefde van God. Hij bidt van Zichzelf af. Straks komt de klacht; 'Mijn God, Mijn God (niet Mijn Vader) waarom hebt Gij Mij verlaten'. Straks komt ook de overgave; Vader in Uw handen beveel ik Mijn geest. Maar eerst de voorbede. Hij is de eerste die roept voor u en voor mij, voor overtreders. Is Hij in Zijn roepen niet Degene die de genade bewerkt? Voordat één bede over onze lippen komt is Hij het die bidt. Als er een gebed over onze lippen komt is het alleen door Hem.

Wat is de inhoud van het gebed? Vergeving. Wat een moeilijk woord is dat en wat een moeilijk begrip. We bidden het zelf dagelijks, maar wat is de praktijk moeilijk. Het woord, vergeven, heeft te maken met wegdoen. Vergeven, betekent dan, niet toerekenen van de schuld, het kwijtschelden van gemaakte schuld. Vader vergeef het hun. Hoe ruim is dit gebed. Er wordt niet een bepaalde schuld of zonde aangewezen, nee vergeef 'het'. Is daarin niet begrepen de stroom van ongerechtigheden die de overhand over ons heeft? Ruim is het gebed ook, omdat het op voorhand niemand uitsluit. Vergeef het 'hun'. Daarmee is niet bedoeld dat de schuld van een ieder op de voorbede van Christus is weggedaan, zonder dat er van onze kant sprake zou behoeven te zijn van geloof en bekering. Ruim is het gebed omdat we allen in de voorbede om genade worden opgenomen.

Vergeef, het is er als een indringende roep, bijna een bevel, tot de Vader. Was Jezus het, Die vroeger Zelf de zonden vergaf. Uiteindelijk is het hier de Heilige God Zelf, Die tezamen met Zijn Zoon door de zonde gekrenkt is in Zijn heiligheid en liefde, die vergeving alleen schenken kan. Wel ligt achter de bede de bereidheid tot vergeven van de Heiland. Het gaat echter om het allesomvattende kwaad wat in de kruisiging, die ene gebeurtenis, is samengetrokken. Als je ergens de zonde ziet, dan is het hier. Als deze zonde vergeven wordt, dan is alles vergeven.

Waarom zou Jezus deze bede willen bidden? We kunnen het aflezen uit het tweede gedeelte van de tekst: 'Want zij weten niet wat zij doen'. Is dat een verontschuldiging? Nee zo mogen we het nooit zien. De onwetendheid is dus niet een grond voor vergeving. Zonde blijft zonde. Zonde is, doel missen. Ook het doel van God missen in onwetendheid, blijft het schenden van de wil van God. Zonde is ten diepste, blindheid voor de dingen van God. Voor Gods bedoeling met ons leven. Dat komt in de lijdensweg van Jezus steeds weer openbaar. Het niet weten wat we doen. Als we de verborgenheden van God werkelijk verstaan zouden hebben, dan zouden we de Heere der heerlijkheid niet gekruisd hebben. Het niet werkelijk beseffen, dat we ons vergrijpen aan de Zoon van God. Op Golgotha wordt echter alle onwetendheid weggenomen. Dit is wat de zonde voortbrengt. De blindheid wordt echter niet weggenomen, zonder dat Hij voor ons de toevlucht heeft genomen tot de Vader.

Daarin ligt dan ook de grond voor de verge­ving. Hij kan het bidden. De Zoon bidt de Vader op grond van het volbrachte werk dat Hem was opgedragen. Het gebed om vergeving rust in de verzoening. Hij heeft gebeden om de vergeving, maar de kracht ligt hierin, dat Hij geleden heeft. Het offer van de Zoon is het, dat de Vaderlijke gunst van God, voor overtreders heeft verdiend. Zo wordt vergeving niet het aanrekenen van schuld, maar het toerekenen van gerechtigheid, de gerechtigheid van Christus. Diezelfde gerechtigheid van Christus is nog de grond van de vergeving vandaag.

U hebt wellicht gewacht op het antwoord op de vraag, voor wie de Zaligmaker om vergeving gebeden heeft. We hebben in de eerste plaats te denken aan de soldaten die geroepen werden om Hem te kruisigen. Daarmee vervult Hij in hoogste zin het gebod wat Hij Zelf heeft gegeven. Ik zeg u hebt uw vijanden lief, zegent ze die u vervloeken, doet wel degenen die u haten en bidt voor degenen die u geweld doen en die u vervolgen.

We hebben echter in de afgelopen tijd meer gezien, dan het woeden van de heidenen alleen. Was er ook niet Israël in de gedaante van de leidinggevenden onder het volk. Was het niet het volk zelf dat riep: Kruist Hem. Maar, wie zou zich er niet in begrepen hoeven te weten? Wij misschien niet omdat wij toch niet meedoen? Is het niet zo, dat een ieder van ons alleen maar leven kan van vergeving, omdat elke zonde ook die van vandaag de kruisdood van Christus bevestigt?

Wat is het doel van het gebed. Vergeef, dat is in de eerste plaats stel uw oordeel uit. Geef nog tijd tot bekering en geloof. Geeft dat gezien wordt, verstaan wordt wat hier gebeurt aan het kruis. Dat door deze dood het leven wordt bereid. Verzoening wordt bewerkt tussen de Heilige God en onheilige mensen. Doel van het gebed is dat overtreders zullen leven in een verzoende verhouding met God. Dat u en ik de vrede zullen kennen die alle verstand te boven gaat. Door dit gebed, nee meer; door het werk wat achter dit gebed ligt, wordt vernietigd wat de duivel met zijn verblindende werk heeft aangericht en wordt opgeheven waarmee God werd beledigd.

De verhoring van het gebed wordt al gezien bij het kruis zelf. De hoofdman over honderd roept het al uit: 'Waarlijk, deze Mens was rechtvaardig'. Na de Pinksterdag roepen 3000 uit het volk: 'Wat zullen wij doen mannen broeders'. Zo zijn de belijders van Christus er gekomen, zo zijn ze er ook in deze weken, jongeren en ouderen. Geknield bij het kruis. Levend van de genadige vergeving van hun zonden.

De vrucht van de vergeving gaat in hun leven nog verder als zij ook zelf de bede om schuldvergeving in het Onze Vader overnemen en ook anderen vergeven. Zo is er ook de aansporing voor allen die de verschijning van de Heere Jezus Christus hebben liefgekregen, om elkander te vergeven gelijk ook God in Christus ons vergeven heeft.

Jezus Christus is ook nu Degene die bij de Vader voor u en voor Mij de voorbede doet. Daarmee blijft Hij in de dingen van de Vader tot het einde, omdat Hij er in moet zijn. Blijft u met Hem daarin?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen