Boekbespreking

Drs. J. A. van Delden, Israël is Gods volk!, 79 biz., ƒ14, 50, Buijten en Schipperheijn, Amsterdam 1985.

Is het volk der joden nog steeds het volk van God? Of is de kerk in de plaats van Israël gekomen? Mogen wij een massale bekering van het joodse volk tot Jezus Christus verwachten? Deze vragen komen ter sprake in het onlangs verschenen boekje 'Israël is Gods volk!' Het werkje is van de hand van de vrijgemaakte drs. J. A. van Delden en werd uitgegeven als Telosboek. De titel doet vermoeden dat de schrijver een pleitbezorger is van een visie, waarin gerekend wordt met een blijvende plaats voor het joodse volk in het heilshandelen van God. Dat blijkt bij nader inzien echter een grote vergissing te zijn. Het begrip Israël in de titel heeft een dubbele bodem. Het Israël, dat de eer toekomt Gods volk te heten, is niet het joodse volk, maar de kerk bestaande uit joden en heidenen. Ondertussen wil Van Delden niet gerekend worden tot de aanhangers van de vervangingsleer. Israël als geheel is niet door God verworpen en vervangen door de kerk, omdat er altijd een overblijfsel naar de verkiezing der genade zal zijn. Het verbond met Israël is doorgegaan. Echter: niet met alle joden, maar met de uitverkoren rest. Van een toekomstige bekering van het verharde deel van Israël wil de schrijver niets weten. Hun verwerping van Jezus als de Messias wordt door hem opgevat als de zonde tegen de Heilige Geest (p. 32). De verwerping van het verharde deel van Israël is definitief (p. 57). Allen, die wel rekenen met een heilvolle toekomst voor het joodse volk, worden in dit boek beplakt met het etiket 'Israëlist'. Gemakshalve worden daarbij allen die met verwachting voor Israël leven op één hoop gegooid, alsof er onderling geen fundamentele verschillen van inzicht zijn. De toon waarop over het 'Israëlisme' gesproken wordt, is bepaald onsympathiek, soms zelfs ronduit laatdunkend. 'Het merkwaardige van het Israëlisme en de Israëlisten is de emotie en de ijver, waarmee dit deel van de christelijke leer wordt gebracht. Er is een hele strategie ontwikkeld ter bevordering van het Israëlisme, er zijn Israëlistische aktiegroepen, er zijn zelfs stickers gedrukt met de leuze 'Israël - Israël' (p. 33). 'Het Israëlisme biedt een invalspoort voor chiliasme, het stimuleert tot een verkeerde methode van bijbeluitleg. Bovendien is het citeren van de Bijbel door Israëlisten vaak beschamend eenzijdig' (p. 59). Mijn bezwaar tegen de opvatting van Van Delden is, dat hij het O.T. zozeer vergeestelijkt, dat hij de concrete, aardse aspekten van de profetieën geheel en al uit het oog verliest. De beloften van het O.T. hebben in Christus weliswaar hun diepste, maar nog niet hun totale en definitieve vervulling gevonden. Binnen dit zgn. 'tegoed' van het O.T. hebben ook de beloften voor Israël als volk hun plaats. Bovendien wordt naar mijn inzicht in het N.T. steeds het joodse volk bedoeld, wanneer over Israël gesproken wordt (de enige uitzondering is wellicht Gal. 6 : 16), en niet het geestelijke Israël, bestaande uit joden en heidenen. Wat betreft het geheimenis aangaande Israël uit Romeinen 11 : 25, 26 heeft de auteur over het hoofd gezien, dat daar niet alleen gesproken wordt over een gedeeltelijke, maar ook over een tijdelijke verharding van Israël. Op grond daarvan kan ik deze kerntekst niet anders lezen dan als een machtige belofte, dat God in de toekomst nog grote dingen zal doen temidden van het joodse volk!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen