Emmaus

Emmaus

Blijf bij ons, Heer. Verouderd is de dag.
Bestendigheid is aan zijn licht ontnomen.
Ziet Gij de schemer sluipend naderkomen?
Aan saamgezonken einder wacht de nacht.

U worde in de schutse van ons huis
in de berookte schouw het vuur ontstoken.
Blijf bij ons. Stille sterren zijn ontloken.
De luide dag ging heen zonder geruis.

* * *

Voelden wij, toen Gij ons de schrift ontsloot,
de harten niet als felle fakkels branden?
Olie op schrijnend zeer, lagen Uw handen
op onze droefheid over 's Heren dood.

Gij leerdet ons, dat smart een sleutel is,
die aan een hemeldeur is aangemeten.
Zouden wij niet het brood der tranen eten,
als Gij het zegent, mede aan de dis?

Blijf bij ons. Heer, verouderd is de dag.
De zekerheid van licht wordt ons ontnomen.
Wij zien de schemer sluipend naderkomen.
Aan saamgezonken einder wacht de nacht.

Wie U herkent in 't breken van het brood,
verrezen, aan het maal mee aangezeten,
trekt naar de eeuw'ge stad in heerlijk weten:
Hij ging ons voor, Hij overwon de dood.

Uit: Cor Bouchette, Wierook, Kok, Kampen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen