Emancipatie in het onderwijs

'Maatschappelijke sexe-ongelijkheid wordt o.a. door de waarden en normen in ons land in stand gehouden.'

'Er moet een reorganisatie plaatsvinden van het maatschappelijk gebeuren.'

'We moeten uitgaan van een samenleving van mensen en niet van een samenleving van mannen en vrouwen.'

Dit zijn enkele markante uitspraken van mevrouw Ria Jaarsma, gedaan op de conferentie 'Emancipatie in het onderwijs' op 15 maart 1986. Deze conferentie werd door het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen georganiseerd in 'Leeuwenhorst Congres Center' te Noordwijkerhout. Met een hoofdbestuurslid van de Bond van Ned. Hervormde Vrouwenverenigingen op g.g. woonden we deze conferentie bij.

Al gedurende enkele jaren is het onderwijsemancipatiebeleid één van de prioriteitsgebieden van onze regering. Dit beleid wordt financieel gestimuleerd door de overheid. Het woord 'emancipatie' betekent bevrijding. De emancipatiebeweging strijdt in hoofdzaak voor de bevrijding van de vrouw. De leden van de emancipatieraad, benoemd door de staatssecretaris van emancipatiezaken, brengen gevraagd of ongevraagd advies uit over het emancipatiebeleid in ons land.

Man en vrouw 

Eeuwenlang is onze cultuur bepaald door de stelling: man en vrouw zijn niet gelijk, maar vullen elkaar aan. In het huidige streven naar emancipatie wordt deze scheppingsorde ontkend. Volgens de scheppingsorde vullen man en vrouw elkaar aan. Dat houdt in, dat ze gelijkwaardig zijn. We kunnen niet alle vormen van 'rolwisseling' tussen man en vrouw als onbijbels afwijzen.

Vrouwen in leidinggevende functies en mannen als verplegers kunnen zeer positief werken. Dit mag echter niet ten koste gaan van het gezinsverband en het ouderschap. Onze kinderen 'moeten' opgroeien onder de voortdurende zorg en verantwoordelijkheid van de ouders (als ze die mogen bezitten) of verzorgers. Kinderen hebben immers een plaats nodig, waar ze zich geborgen voelen.

Kostwinnerschap

Het ziet er naar uit, dat het straks niet meer mogelijk is om binnen het huwelijk uit te maken wie de kostwinner is. Dit is het gevolg van de toenemende individualisering. Bij doorgaande arbeidsduurverkorting zal er loon ingeleverd moeten worden, zodat het inkomen zelfs onder het bestaansminimum komt. Dit geeft problemen voor zowel alleenstaanden als kostwinners van een gezin.

Het gevolg hiervan is, dat de partner niet kiest voor werk buitenshuis, maar ertoe wordt gedwongen. Het zal dus onmogelijk worden, dat één ouder kostwinner is van een gezin. Vanaf 1990 moet iedereen vanaf 18 jaar zelfstandig in zijn of haar levensonderhoud kunnen voorzien.

Gevaren!

We onderkennen nauwelijks welke gevaren deze voortgaande individualisering met zich meebrengt. Het zal leiden tot vereenzaming van zowel de man als de vrouw. Onze opgroeiende kinderen zullen geen 'thuis' meer hebben als gevolg van voortdurende afwezigheid van beide ouders. De kinderen zullen worden opgevangen in crèches. De regering vindt de mogelijkheden tot kinderopvang in ons land nog te beperkt.

Iemand zei eens: 'Een geslacht dat geen koestering geeft aan de kinderen, zal eenzaam sterven.' We zouden de gevolgen van deze ontwikkelingen in communistische landen eens moeten nagaan. Het zou een bewustwording kunnen zijn van de grote gevaren die de geborgenheid van het gezin bedreigen.

Wat gaan we ook als christenouders vaak slordig om met de scheppingsordening van God. We sluiten onze ogen voor bepaalde ontwikkelingen en laten niets horen. Laten we deze ontwikkelingen ook medebepalend zijn bij het uitbrengen van onze stem in verkiezingstijd? We verzuimen vaak vanuit materialistische overwegingen onze taak in het gezin. We kiezen voor extra inkomen, waardoor we ons allerlei luxe kunnen permitteren. Eigenlijk bevorderen we op deze manier allerlei vormen van individualisering.

Actie

In haar openingswoord kondigde de staatssecretaris van onderwijs, mevrouw Ginjaar-Maas, het nieuwe Aktiehandboek aan. Het boek, dat aan het eind van de conferentie aan de deelnemers werd uitgereikt, heeft de ondertitel: 'het invoeren van sekse-gelijkheid in het onderwijs'.

Het handboek bevat een groot aantal voorbeelden van en suggesties voor actie, voortvloeiend uit Europese ervaringen. Het spitst zich toe op de noodzaak meer toegang te krijgen tot onderwijs- en opleidingsmogelijkheden. Allerlei stimuleringsmaatregelen zullen worden genomen om de emancipatie te bevorderen.

In mei 1986 zal de vierde nota 'Onderwijsemancipatie' uitkomen. De stichting 'Marie, word wijzer!' is bij dit alles zeer actief. De officiële doelstelling van deze stichting is: 'Het bevorderen van de onderwijsdeelname van meisjes teneinde de participatie van vrouwen aan alle facetten van het maatschappelijk leven te bevorderen.' Een omvangrijke doelstelling! Om deze doelstelling waar te maken, roept de stichting de hulp in van ouders, onderwijsgevenden, gemeente- en schoolbesturen, politieke partijen, werkgevers- en werknemersorganisaties, verenigingen, enz. Om Marie een handje te helpen, werkt een aantal organisaties mee. In de lange rij vinden we 'de Rooie Vrouwen' in de PvdA, maar ook de Nederlandse Christen Vrouwen Bond.

Roldoorbreking

In de begroting van Onderwijs en Wetenschappen 1985 wordt gesteld, dat het 'rolstereotype' gedrag van leerlingen op de basisschool zal worden aangepakt. Op deze manier overschrijdt de overheid o.i. de grenzen van verantwoordelijkheid m.b.t. opleiding en opvoeding.

Op verzoek van de Stichting voor de Leerplanontwikkeling (SLO) is door de stichting 'Marie, word wijzer' lesmateriaal ontwikkeld, waarin de typische rolverdeling tussen jongens en meisjes, mannen en vrouwen aan de kaak wordt gesteld. Zo verscheen bij de Openbare Bibliotheek te Groningen 'De pop van Willem', een keuzelijst van 'roldoorbrekende' kinderboeken voor kinderen van 4 tot 12 jaar (basisschoolleeftijd!). Het lesmateriaal, dat op de scholen wordt gebruikt, laat volgens de emancipatiebeweging veel te wensen over en moet zo snel mogelijk worden aangepast.

Uit onderzoeken van de stichting 'Marie, word wijzer' blijkt onder andere dat in de leerstof:

— mannen vaker voorkomen dan vrouwen,

— mannen een beroep hebben en ook vader kunnen zijn,

— vrouwen overwegend moeders en huisvrouwen zijn, maar bijna nooit een betaalde baan buitenshuis hebben,

— mannen op de voorgrond staan, de plannen bepalen en domiant zijn,

— vrouwen bangelijk zijn, veel thuiszitten,

— vrouwen negatief en mannen positief worden afgeschilderd.

Het totale beleid op de scholen moet worden bijgesteld. Mevrouw H. May, betrokken bij het emancipatiebeleid binnen de Europese Gemeenschap, stelt zelfs, dat de onderwijsinspecties toezicht moeten houden op naleving van de plicht om het beleid in de scholen bij te stellen. Wanneer dit niet gebeurt, moeten de betrokken scholen volgens mevrouw May gekort worden op de financiële vergoeding. Ze hanteert hierbij de leus: 'U kort meisjes, wij korten u!'.

Ons antwoord

Na voorgaande beknopte uiteenzetting zal ons duidelijk moeten zijn, dat we ons moeten verzetten tegen het emancipatiestreven in deze vorm. Het huidige emancipatiestreven stelt de scheppingsordinantie op zijn kop. De oorsprong is een totaal onbijbelse visie op de verhouding tussen man en vrouw en de maatschappelijke positie van de vrouw. Tot in het absurde moet 'het aan elkaar gelijk zijn' van man en vrouw worden doorgedreven. Het feminisme gaat in tegen het gezag van de Bijbel. Als deze ideologie ons door de wetgever wordt opgelegd, zijn we in een benarde positie terechtgekomen.

We doen een klemmend beroep op u om te doen wat in uw vermogen ligt om deze ontwikkelingen te keren en het patroon van bijbelse waarden en normen in acht te nemen. Het gaat hierbij niet alleen om het kwaad te keren, maar vooral ook om een nieuw tegenwicht te vormen.

Daarom vragen we concreet:

* Laat tot u doordringen wat de gevolgen zijn van deze dreigende ontwikkelingen.

* Praat erover met uw familieleden, vrienden, kennissen en collega's om hen de ogen te openen.

* Stel deze zaak aan de orde binnen de organisatie, instelling, vereniging, kerk, school, enz., waaraan u als (bestuurs)lid of op andere wijze bent verbonden.

* Neem, wanneer u in de gelegenheid bent, zitting in de ouderraad of medezeggenschapsraad van de school, die door uw kind(eren) wordt bezocht.

* We moeten, niet om geëmancipeerd mee te willen doen, vanuit onze overtuiging kamerleden en andere verantwoordelijke regeringspersonen wijzen op het Woord van onze God. We moeten hen laten weten, dat grote groepen vrouwen niet achter het emancipatiestreven staan, maar aan huwelijk, gezin en moederschap op bijbelse gronden de hoogste waarde toekennen.

Wat ligt hier een geweldige taak voor ons. Vaak zijn we geneigd te zeggen: 'Het zal zo'n vaart niet lopen!' Vergis u niet, want het emancipatiebeleid in ons land heeft reeds resultaten geboekt. Er wordt steeds meer financiële steun gegeven aan emancipatie-activiteiten, die gezinsontwrichtend werken. Bij deze activiteiten staat een humanistische en neo-marxistische levensvisie centraal. De structuren van onze samenleving moeten veranderd worden: de vrijheid van emancipatie moet worden verheven tot emancipatiedwang.

We moeten de krachten bundelen om deze ontwikkelingen een halt toe te roepen. Zou een congresdag, waar christenen samenkomen om met elkaar na te denken over 'emancipatie en onderwijs', een middel kunnen zijn? Graag willen we u deze vraag in overweging geven en bevelen deze zaak in uw voorbede aan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen