'Een geopende deur en veel tegenstanders'

Een geopende deur

Deze woorden vloeien uit de pen van de apostel Paulus, aan het einde van zijn eerste brief aan de gemeente van Korinthe. Terwijl hij zich nog bevindt in Efeze verlangt hij zeer om de gemeente van Korinthe te ontmoeten. Geen ontmoeting in een vluchtig kontakt op doorreis, maar gedurende een heel winterseizoen. Toch kan daar voorlopig niets van komen. Want Paulus is in de stad Efeze een grote en krachtige deur geopend. Gods knechten kunnen niet gaan en staan waar zij zelf willen. Gods Geest laat het een waar dienstknecht van Christus niet toe dat hij eigenmachtig beslist. Als een prediker op zijn plaats is, slaat hij de ogen opwaarts om op God te letten. Immers God zendt Zelf Zijn knechten tot wie Hij wil en wanneer Hij wil. Paulus heeft ongeveer twee jaar in Efeze gearbeid met veel zegen. Hem was een deur geopend in Efeze. Die deur had hijzelf niet geforceerd. Maar die deur was geopend door de verhoogde Christus. Het openen van die deur was een Goddelijk werk geweest. U en ik lezer! hebben in Adam de deur naar God toe dichtgegooid. En nu gaat de deur alleen open door een soeverein en aanbiddelijk wonder Gods. In het paradijs vraagt God aan Adam: 'Waar zijt gij?' Adam had de deur dichtgesmakt. God zet de deur liefdevol wijd open. De discipelen hadden met Pasen de deuren gesloten om de vreze der Joden. Op hun Jezus hadden ze weinig krediet meer, want Die lag voor hun besef in het graf. Maar Jezus komt dwars door de gesloten deuren heen en zegt plotseling als Hij in hun midden staat: 'Vrede zij ulieden!' Het openen van uw gesloten deur is het werk van Hem, Die de sleutel Davids heeft. Hij opent en niemand sluit. Maar hij sluit en ook niemand opent. Voor Paulus staat de deur open. Zowel de deur van zijn hart als de deur in de gemeente van Efeze. De deur van Paulus' hart was al geopend toen hij op reis was naar Damaskus. Toen zijn deur nog dicht zat haatte hij elke christen, die van vrije genade leven mocht. Maar toen God krachtdadig zijn deur opende, wilde hij Gods ware volk wel omhelzen. Als een zendeling of prediker een gesloten hartedeur heeft, is hij geen echte dienstknecht van Christus. Dan heeft zo'n zendeling of prediker diep in zijn hart een afkeer van het werk van de Heilige Geest in de harten van Gods gunstelingen. De geopende deur in de gemeente van Efeze betekent voor onze apostel en ruime gelegenheid om het Evangelie van vrije genade te spreken. Zolang die Evangelie-deur wijd open staat spreekt hij zo gemakkelijk in die gemeente. Wat is het noodzakelijk dat wij gebed hebben voor zending en prediking, opdat God Zijn knechten de deur des Woords zal openen om te spreken de verborgenheid van Christus (Col. 4:3). Welke knecht Gods weet er niet van dat alles toegesloten is. Dan spreken ze wel over de zaken, maar niet uit de zaken. De verborgenheid der godzaligheid is groot. Velen denken vandaag over het preken zo gemakkelijk en oppervlakkig. Zoals de aannemer een huis bouwt, houdt de dominee een preek. Ieder in zijn vak. Maar hoe weinigen beseffen dat in de preek heilgeheimen geopenbaard worden. Meer dan eens spoort de apostel de gemeente daarom aan tot waken en bidden, opdat hem het Woord gegeven worde in de opening zijns monds met vrijmoedigheid des Evangelies bekend te maken (Ef. 6 : 19). Lieve lezer! hoe vaak komt het voor dat u de Evangeliedienaar vol bidt, opdat hij u vol mag preken? Hoe vaak komt het voor dat u aan de Heere smeekt of er een woord voor u bij mag zijn? Dat komt net zo vaak voor als dat u leeg bent. Want hongerigen worden met goederen vervuld, maar rijken leeg weggezonden. Daar in Efeze waren veel armen van geest. Daar waren veel bidders en bedelaars. Daar waren veel hongerigen, die dagelijks (!) opgingen naar de school van Tyrannus om daar Paulus te horen spreken (Hand. 19 : 9). Omdat er zovelen begerig waren naar al de rechten van Gods mond, die biddend onder de preek zaten, kon Paulus zo gemakkelijk spreken. Heerlijk op de kansel en heerlijk onder de kansel. Daar weidt mijn ziel met een verwonderd oog. Daar is de dienaar uitdeler van de verborgenheid van Christus. Daar deelt hij met milde hand uit de volheid van Christus. Daar vloeit hem een schat van wijsheid uit de mond. En daar zitten dwazen onder, die de Wijsheid indrinken als een droge spons. Ze hangen aan Paulus' lippen. Hebt u zo wel eens gekerkt, lezer? Een waar dienstknecht van Christus weet of hem een deur geopend wordt. De ogen van de hoorders zeggen vaak al voldoende. Maar ook in het huisbezoek wordt daar onderzoek naar gedaan. In welke stad of vlek zij inkomen, dienen zij onderzoek in te stellen wie daarin waardig is. Dan moeten zij daar blijven, als zij uit de gesprekken en levenswandel merken dat de Heere door hun Woord kennelijk de deur des Woord geopend heeft. Maar zo zij niet ontvangen worden, noch hun woorden gehoord worden, moeten zij het stof van hun voeten schudden. Gods knechten ondervinden uit de vrucht op hun prediking of de deur geopend of gesloteen wordt. Paulus mag zelfs gewagen van een grote en krachtige deur. Zeer velen werden door Paulus' prediking tot God bekeerd. In Hand. 19 lezen we dat God ongewone krachten deed door de handen van Paulus. De apostel mag het instrument zijn in Gods grote Rechterhand, om Gods Kerk te bouwen. Een grote deur wordt geopend omdat er grote werken Gods geschieden. In de gemeente van Efeze trof de apostel kinderen Gods aan, die niet verder geleid waren dan de prediking van Johannes de Doper. Dat was een prediking van wet en oordeel geweest. Die prediking was geweest ontdekkend en afsnijdend. En die zielen in Efeze lagen krampachtig onder de wet te zuchten. Op de vraag van Paulus of zij de Heilige Geest ook ontvangen hadden, antwoordden zij, dat zij zelfs niet wisten dat er een Heilige Geest was. En dan ontvangen zij door middel van de prediking van Paulus de Heihge Geest. En waar de Geest des Heeren is, daar is vrijheid. Toen mochten die zielen wandelen in de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods. Ze ontvingen de Geest der aanneming tot kinderen, waardoor zij mochten roepen: 'Abba, Vader'.

De wet was hen geworden tot een tuchtmeester naar Jezus Christus. Een grote deur was geopend. Want toen hieven zelfs de heidenen aan: de Heere heeft hen wat groots gedaan! Een krachtige deur was geopend. Want het Evangelie was hen geworden een kracht Gods tot zaligheid. Het sloeg van de een op de ander over. Ze werden allen door het vuur des Geestes aangestoken. Het Woord des Heeren wies met macht en nam de overhand (Hand. 19 : 20). Vuur is niet tegen te houden. Een vonk kan een dorp doen branden, Gods Geest werkt onwederstandelijk. En die Geest gebruikt als middel het gepredikte Woord. Want hoe zullen zij geloven, van Welke zij niet gehoord hebben? Gaat u nooit naar de kerk? Kom, ga met ons en doe als wij! Gaat u slechts eenmaal per zondag naar Gods Huis? Kom, ga voortaan tweemaal! Wat werd het daar in Efeze een goede tijd onder het Woord. Er vielen eeuwigheidsbanden tussen de dienaar en de hoorders. Als zij later afscheid moeten nemen van Paulus, geschiedt dat onder vele tranen. Hoe kan het ook anders, waar zij zoveel liefdetranen geschreid hadden onder zijn bediening? Een grote en krachtige deur geopend onder een prediking van de volle raad Gods. Paulus hield niets achter.

Daarom was hij ook vrij van het bloed van alle Efezenaren. Zowel vrij van het bloed der gelovigen als vrij van het bloed der vijanden. Want die waren er ook. Maar daarover graag een volgende maal, zo de Heere wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen