Boekbespreking

Tussen uitdaging en traditie. Kerkelijk belijden in historisch en oecumenisch perspectief, Boekencentrum 1984, 152 blz., gelijmd, ƒ 39, 50.

Dit boek is een feestbundel ter ere van prof. dr. A. J. Bronkhorst, hem aangeboden bij zijn afsclieid in 1984 als hoogleraar aan de Faculteit der Godgeleerdheid van de Rijksuniversiteit te Utrecht.

Het boek begint met een 'Levenskroniek' geschreven door dr. A. de Groot. De Groot memoreert hoe Bronkhorst diep beïnvloed is door de theologie van Karl Barth, al werd hij niet diens slaafse volgeling. Mij trof De Groots mededeling omtrent de theologische student-Bronkhorst: 'Met de gereformeerde rechtzinnigheid van de hoogleraren Severijn en Noordtzij had hij geen enkele affiniteit...'. Een veelzeggend zinnetje!

Hierna volgen artikelen van dr. A. W. J. Houtepen, dr. W. Nijenhuis, dr. J. Reiling, dr. J. F. Lescrauwaet, dr. M. R. Spindler, dr. A. J. Pieters, dr. P. Staples, dr. C. P. van Andel en dr. A. A. Spijkerboer. Zoals men ziet: een bont gezelschap. Geheel in overeenstemming met Bronkhorsts oecumenische instelling en activiteiten.

Een paar opmerkingen. Dr. Van Andel schrijft over het Samen op weg-proces en maakt daarbij de opmerking dat er binnen Samen op Weg nog nooit iemand gepleit zou hebben voor het loslaten van de confessionele substantie die achter artikel X van de kerkorde ligt (129v). Met andere woorden: Waar maakt het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond zich zorgen over. Van Andel moet het ons maar niet kwalijk nemen, maar zijn geruststellende woorden maken geen diepe indruk opons. Wat bedoelt hij met de 'confessionele substantie'? Valt die confessionele substantie samen met heel de inhoud van de Confessie? Er is in heel deze bundel geen enkel artikel dat ons de zekerheid geeft dat het inderdaad'zo is; ook niet het artikel van Van Andel zelf

Dr. Houtepen schrijft over de 'beweging van Jezus', en hij kan daar heel wat bij onder brengen. Van confessionele bepaaldheid bij hem geen spoor. Zijn betoog is een pleidooi voor pluralisme. De belijdenisgeschriften uit de tijd van de Reformatie mogen, zo zegt hij, niet gemaakt worden tot een 'geloofsregel'. Voor mij betekent dat: kerkelijke ongebondenheid.

Irriterend is de bijdrage van dr. Nijenhuis. Hij noemt het meer rooms dan reformatorisch om in de huidige kerkelijke situatie te willen belijden 'in overeenstemming van de belijdenis der vaderen'. Hij vergelijkt dat met het bewaren van voedsel in de ijskast. Opmerking mijnerzijds: Bij Nijenhuis blijkbaar geen enkel begrip voor de bezorgdheid die in de gemelde formulering tot uitdrukking wordt gebracht voor het bewaren van het zuivere en ongerepte Evangelie, wat allerminst het bewaren in een ijskast is, maar een leven eruit en ernaar. Maar wat wil men ook, zelfs de Schrift wordt door Nijenhuis in de Traditie getrokken. Is dat dan soms reformatorisch? Op dit punt zou ik willen zeggen: meer rooms dan reformatorisch!

In deze bundel staan in de diverse artikelen natuurlijk ook wel fragmenten die leerzaam zijn'. De lezers zullen uiterst selectief te werk moeten gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen