Hij arm — wij rijk

Als ik het goed zie, bevat deze tekst (en de omgeving van onze tekst) 3 aspecten: ethische, christalogische en pneumatologische (d.w.z. de leer van de Heilige Geest betreffende). En rondom kerst is het belangrijk al deze 3 zijden te belichten. Eerst de ethische vragen: 2 Korinthe 8 en 9 gaan over een inzameling voor de 'heiligen' in Jeruzalem (vers 4). De gemeente in Jeruzalem bevond zich in armoedige omstandigheden. En nu gaan de dochtergemeenten kollekteren voor de moedergemeente Jeruzalem. Het Evangelie wat vanuit Jeruzalem verbreid naar alle kanten, overal waren gemeenten van Christus ontstaan, en nu gaan deze jonge gemeenten op hun beurt de materiële nood van Jeruzalem helpen lenigen. Daar is iets van wederzijdse assistentie. Zo mogen geestelijke en materiële weldaden gedeeld worden onder kerken in verschillende landen, ook vandaag d.m.v. de zending, werelddiakonaat en vele instanties meer. Laten we royaal bijdragen als aan het einde van het jaar nog een beroep op ons wordt gedaan. Wij geven uiteindelijk van onze overvloed. Dat is in andere landen totaal anders. Paulus noemt hier de gemeenten in Macedonië (vers 1-5), ze waren arm en toch gaven ze 'boven vermogen'. Ze wisten het: van geven wordt je niet armer, maar rijker. *

Nu wil Paulus de gemeente van Korinthe nog meer op wekken om actief te participeren in de grootse financiële actie voor Jeruzalem. Hij wijst ze op de geestelijke gaven die ze in overvloedige mate hadden ontvangen (vers 7): geloof, kennis, hefde. In 1 Korinthe 12-14 leest u uitgebreid van deze gaven. Maar hij wil ze vooral stimuleren door te wijzen op Christus en op wat Hij gedaan heeft. Dan komen we bij het christologische aspect. En bij het hart van onze Heere Jezus Christus. 'Genade' betekent hier liefdesdaad, liefdewerk, het gaat hier om vrijwillige liefde van Christus, om de daad die Hij stelde. Het gaat hier niet zozeer over de Vader Die Zijn Zoon gaf of over de Heilige Geest Die Christus in de schoot van Maria deed gevormd worden, maar over Christus Zélf. Voluit staan hier Zijn namen: Heere Jezus Christus. Namen die door de engel, werden genoemd: Hij zal 'Jezus' heten. Redder (Lukas 1 : 31). Heden is gekozen de 'Christus', de 'Heere', (Lukas 2 : 11), de Machtige, de verwachte Messias. Namen om van te zingen. Alle gelovigen zeggen het: ij is onze Heere Jezus Christus. Hém mogen we toebehoren door het geloof. Dan is het: Hij alléén. Laat er maar een streep gaan door mijn naam. Als Zijn naam maar erkend wordt!

Want wat hield nu dat liefdewerk van Christus in? Er staat: Hij was rijk. Het is moeilijk om dat nader uit te leggen. Filippensen 2 zegt dat Christus Gode-gelijk was, dat Hij in volkomen harmonie met de Vader verkeerde. Hij was de geliefde Zoon, Hij was 'thuis' bij de Vader. Johannes 1 zegt: 'Het Woord was bij God en het Woord was God'. Er was die eenheid, die volkomen liefde tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Johannes 17 spreekt ontroerend van de heerlijkheid die Christus bij de Vader had eer de wereld was. Ja, Hij was rijk, rijk in eer, in aanbidding, in macht: Hij hoefde maar te spreken en het was er. Hij was schatrijk. Een hemelse rijkdom had Christus, die niet te beschrijven is. Paulus was eens opgetrokken in de geest naar de derde hemel en hij ervoer onuitsprekelijke dingen, hemelse vrede. Johannes op Patmos blikte in de hemel en kwam diep onder de indruk van het hemelse Jeruzalem. Soms zien Gods kinderen de hemelpoort open staan. In hele bijzondere situaties geeft God dat. Wat is dat rijk! Christus was rijk, zondermeer, volkomen!

Maar Christus deed vrijwillig afstand van dit alles. Hij is arm geworden. Dat komt in de wereld haast niet voor. Vooral dictators die met geweld aan de macht zijn gekomen, doen geen afstand van hun hoge positie. Om een paar leiders te noemen: Pinochet, Fidel Castro, Bouterse — ze blijven zo lang mogelijk zitten. Ze wanen zichzelf ook onmisbaar. Veel hoogmoed speelt daarbij een rol. Maar bij Christus is dat zo anders. Uit liefde tot Zijn Vader, tot vervulling van de Schriften ('zie, Ik kom om Uw wil te doen') en bewogen over Zijn gemeente, verliet Hij de heerlijkheid. Hij werd arm, in het Grieks duidt dat op een beginpunt, op een bepaald moment. Wanneer dan? We kunnen denken aan Zijn vleeswording, aan Zijn menswording, aan de armoedige situatie in de stal van Bethlehem. Maar de armoede is vooral dit dat Christus kwam onder de vloek en het oordeel, want het mensenbestaan was vervloekt door de zonde (Genesis 3). Arm — dat was verder: Zijn leven: 'De vos­sen hebben holen, de vogelen van de hemel nesten, maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd neerlegge', klaagde Hij. Een bedelaarsbestaan — het Griekse woord wordt gebruikt voor bedelaar; dat impliceerde: afwijzing, spot, laster, lijden. En dat zien we vooral aan het einde van Christus' leven: angst en nood. Gethesmané, waar de angst der hel Hem alle troost deed missen. Het kruis, de vloekheuvel: 'Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? 'Ja, dat is Hij Die eerst deelde in de vreugde van de hemel; nu de angst van de hel. Eerst: bij de Vader; nu verstoten van Hem. Hij Die koning was van de oceanen, moet roepen om een druppel water: 'Mij dorst'. Ja, Hij is arm geworden, straatarm. Het is eigenlijk niet te zeggen hóé diep Hij neerdaalde — nog dieper dan waar wij mensen verloren lagen. De vreugde van de hemel is niet uit te zeggen, evenmin de angst van de hel. Alleen degenen die verloren zijn gegaan, die in de plaats van de pijniging zijn, verstaan het.

Maar ervaren we er dan niets van? Ligt al het heil volstrekt buiten ons? Dat zien we in ons derde aspect: de pneumatologische zijde. Dat is het werk van de Heilige Geest. 'Opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden.' Dat rijk worden is hier: teruggebracht worden tot God, tot Zijn gemeenschap. Dat is nodig, want onze mensheid is ver van God af; we zijn straatarm aan geestelijk leven, aan kennis van God, aan omgang met Hem. We proberen onze armoede te bedekken (weg drinken, weg redeneren), maar dat helpt niet. Er is één weg: met onze armoede en schuld gaan naar Zijn armoede, bij Hém je leegheid en zonde brengen. En dan ervaren dat Hij het onze overneemt. Door Zijn armoede. Er is geen andere weg. Door Zijn vernedering, door Zijn offer, is er de weg naar de rijkdom. Dat betekent voor ons: buigen én aanbidden. Ja, ook aanbidden. Want wat een liefde dat Hjij voor mij Zich ontledigde. Wat is een christen dan rijk, en wat moest een christen royaler en blijmoediger leven. Rijk in God, rijk voor dit leven en het toekomstige. Uitzicht op de heerlijkheid die Christus had bij de Vader!

Nu zegt Paulus met zekerheid: 'gij weet'. Gij weet van deze genade. De Korinthiërs hoorden het Evangelie en de Heilige Geest deed het hen verstaan. 'Gij weet' wat heerlijk deze wetenschap. Ik hoop dat u met kerst verdiept wordt in dit 'weten', dit verstaan van het heilswerk van Christus. Dan moet u maar naar het Woord luisteren, en de Heilige Geest in u laten werken. En vooral op Christus zien, want Zijn werk was volkomen. Dan gaat u instemmen met heel de gemeente van Christus: 'Wij weten dat Deze is de Zoon van God de Heiland der wereld'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen