De Logos

Wie op de achter ons liggende feestdagen voor zichzelf of in het gezin de Kerstgeschiedenis gelezen heeft, heeft daartoe vanzelfsprekend zich gewend tot het Evangelie naar Lucas. Deze Evangelist heeft immers een breed verhaal geschreven van en rondom de geboorte van de Heere Jezus. Mattheus bijvoorbeeld begint met de vermelding van het geslachtsregister van de Heere Jezus, maar staat slechts summier stil bij het eigenlijke feit van zijn geboorte. Wat hij ervan schrijft is helemaal verweven met het plan van Jozef, om Maria heimelijk te verlaten, en hoe de engel des Heeren hem verscheen in een droom met de bijzondere openbaring, gebaseerd op het profetisch getuigenis, met als resultaat: 'en heeft zijn vrouw tot zich genomen'. Marcus gaat helemaal voorbij aan de geschiedenis van de geboorte van de zaligmaker. En Johannes dan?

Deze Evangelist maakt wel melding van de geboorte, maar op een heel aparte manier. Let maar op de hierboven aangehaalde tekst. 'En het Woord is vlees geworden'. Het verdient onze aandacht, hoe hij schrijft over 'het Woord'. Johannes wordt genoemd de Evangelist van de Logos, dat is het Woord. De vraag komt als vanzelf op: Wat stond Johannes voor ogen met 'het Woord'. Om deze vraag te beantwoorden, kunnen we het beste luisteren naar de Schrift zelf. En dan keer ik terug naar het begin van het hoofdstuk, waarin dit vers staat. Daar lees ik het volgende: 'In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God en het Woord was God. Dit was in den beginne bij God'. Het boek Genesis wordt ingezet met: 'In den beginne schiep God de hemel en de aarde'. Maar, wat Johannes schrijft, voert ons verder. Het Woord ziet op de zoon van God, Die zelf gebeden heeft voor Zijn kerk om de heerlijkheid, die Hij bij de Vader had, eer de wereld was. Het Woord was bij God, het Woord was God in de zin van God uit God, Licht uit Licht, niet geschapen, noch gemaakt-, maar gegenereerd. De enige natuurlijke zoon van God. De eeuwige! • .

'En het Woord is vlees geworden.'

Elders in de Bijbel staat: 'God geopenbaard in het vlees' 1 Tim. 3 vers 16. Het gaat hier over de vleeswording van het Woord. Wat is daarover al veel te doen geweest! Gestreden is er over de Godheid van Christus, maar niet minder over Zijn ware mensheid. Dat moge u duidelijk worden uit enige vragen en antwoorden uit het bekende Kort begrip: Is dan Zijn Godheid veranderd in mensheid? Neen; want de godheid is onveranderlijk. (In een noot wordt verwezen naar Joh. 1 vers 14). Heeft Hij dan zijn mensheid uit de hemel gebracht? Neen; maar Hij heeft die aangenomen uit de maagd Maria door de werking des Heiligen Geestes, en is alzo ons. Zijn broederen, in alles gelijk geworden, uitgenomen de zonde.

'En het Woord is vlees geworden.'

Het Woord is dus niet veranderd in vlees. Dan zou het Woord opgehouden zijn het Woord te zijn. En dat kan niet. Het is vlees geworden in de zin van 'deelachtig' geworden. Zo zou er ook hebben kunnen staan: n het Woord is bloed geworden, maar dan in de zin van bloed 'deelachtig' geworden. Welke betekenis moeten wij nu hechten aan vlees? Wel, dat ziet op de ware mensheid — we kunnen ook zeggen de ware menselijke natuur — die Hij heeft aangenomen uit Maria. En dan belijdt de oude kerk het geloof in die Christus met de woorden: Die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria'. Voor de Heere Jezus was dit de ingang in de poort van het lijden. Niet gedwongen door engelen of mensen, maar geheel vrijwillig is Hij deze weg gegaan. 'Die in de gestaltenis Gods zijnde, geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn. Maar heeft Zichzelf vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is de mens gelijk geworden; En in gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelf vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot de dood, ja, de dood des kruises, Filipp. 2 : 6 t/m 8.

Christus is de poort van het lijden ingegaan met Zijn heilige ontvangenis en geboofte uit de maagd Maria. Ja, Hij heeft Zich vernederd tot in de allerdiepste versmaadheid en angst der hel, toen Hij riep aan het kruis: 'Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? '

Wat betekent nu Zijn vernedering voor u en mij?

Het moet toch een doel hebben! Nu, dat leert ons de Bijbel heel duidelijk. namelijk, om Zijn volk zalig te maken van hun zonden. Het Woord is vlees geworden tot eeuwige zaligheid van zondaren. Ja, zegt u mogelijk, ik wilde wel één van dat volk zijn! Die wens kan ik begrijpen. Wie zou dat niet willen? Zeker als we komen te liggen voor de poort van de dood.

Ik voor mij geloof, dat we met deze vraag niet moeten beginnen. Ik weet een betere vraag. Het is de klassieke vraag van onze catechismus: Hoe zijt gij rechtvaardig voor God? Op zulk een vraag moeten we een antwoord hebben. Gelukkig wanneer we niet meer van onder zulk een vraag uit komen kunnen. Ja, dat we moeten zeggen: 'ik heb niets om voor God te bestaan' — ik ben een verloren zondaar, om gevonden te worden alleen in Christus. Dan begint het als muziek te khnken tot in ons hart: 'en het Woord is vlees geworden'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen