Pastoraat en welzijnszorg (2)

Maalstroom

In deze maalstroom van het leven ziet de pastor zich geplaatst, waarbij de zuigkracht van de maatschappij zich ook op onze gezinnen richt en ook onze Gereformeerde Gezindte niet ongemoeid laat.

Het dringt van buiten af op en vindt van binnen weerklank, wanf wij zijn allen mensen van gelijke beweging, bij wie alle ongerechtigheid leven kan.

Als wij dan daarbij nog bedenken, dat onze Gezindte een populatie heeft van een kleine half miljoen zielen dan is het vanzelfsprekend dat daarbij óók alles leeft en letterlijk alles voorkomt, niets uitgezonderd van wat er in de wereld rondom ons leeft, en dat daarvan ook het nodige in de gemeenten voorkomt. Wij dienen op de hoogte te zijn van alles wat er leven kan, opdat, als er bepaalde dingen op ons afkomen wij geen vreemdelingen zijn.

Wij moeten op de hoogte blijven van de problematiek en de verleidingen die er zijn te onderkennen en te herkennen. Hoe komt het dat jonge mensen met hun problemen naar een bepaalde predikant of ambtsdrager willen? 'Omdat hij me begrijpt en weet waar ik het over heb.' Dit betekent niet dat er alles haarfijn van geweten moet worden, maar een hulpvrager heeft duidelijk door of er kennis van gedragen wordt. Hier ligt het spanningsveld tussen opdracht en uitwerking.

Moet ik er als pastor op ingaan en zo ja, in hoeverre? Moet ik in deze alles doen en kan ik dat? Voel ik niet de noodzaak dat ik assistentie nodig heb? Bij de gezondheidszorg is dat vanzelfsprekend! Maar is dat bij alle maatschappelijke problemen ook? Kan ik dan delegeren? Is dit dan geen capitulatie van mijn roeping?

Hoe dan ook, alles kan in uw gemeente voorkomen; tot het allerergste toe. Daar behoeven we niet aan te twijfelen. Dan kunnen we dicht bij huis blijven. Bij ons eigen hart. Want uit het hart komen voort boze bedenkingen, doodslag, hoererij, overspel en wat dies meer zij. Uit mijn hart? Ja, van binnen uit. Het wordt niet aangedragen door de Boze; die kan het wel activeren en hoe! Maar het leeft bij mijzelf.

De praktijk

Schrikt u, toont u zich ontzet, verbijstert het u als er iemand tegenover u zit en zijn zonden vertelt, soms zulke grove zonden? Verdriet, ja verdriet doet het altijd. Maar reageren: hoe heb je dat nu kunnen doen? of bittere teleurstelling laten blijken.

Nu, dan is u niet alléén teleurgesteld of ontzet of verbijsterd. Nee, dan is de mens, die tegenover u zit, het ook. Want de predikant spreekt toch zondag aan zondag over zonde en wat er in een mens leven kan; de mens die eens zo goed en naar Gods evenbeeld geschapen was, maar nu zo diep gevallen is, dat hij de dood, ja zelfs de verdoemenis onderworpen is, onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Tot alle kwaad! En nu toont de predikant zich ontzet?

Onze houding

Het is vanzelfsprekend dat we de situatie, waarin zo'n mens gekomen is, niet hebben te accepteren. Natuurlijk niet. Maar die mens zelf wèl. Zegt Paulus ook niet 'wij zijn mensen van gelijke beweging'. Wie ben ik? Laten we vanuit dit gegeven en in deze gestalte met elkaar naar de praktijk gaan en de genoemde lijn, vanuit de zorg voor het welzijn, volgen.

Om te beginnen dus de zorg voor het lichamelijk welzijn, de gezondheidszorg. Vervolgens de zorg voor het psychisch welzijn, de geestelijke gezondheidszorg. En als laatste de zorg voor het maatschappelijk welzijn, de welzijnszorg.

De gezondheidszorg

Er is in enkele tientallen jaren heel veel veranderd op dit terrein. Denk eens aan de ontwikkeling van de medicamenten.

Als we bedenken dat in het tweede boek Cronieken reeds gesproken wordt óver de apothekerskunst, dan zijn er in eeuwen tijds slechts geringe ontwikkelingen geweest. Want in de vijftiger jaren, bij het begin van mijn praktijk, stonden er nog pas ongeveer honderd middelen ten dienste. Allopathische middelen dan wel te verstaan. En nu, 35 jaar later, geeft de geneesmiddelenklapper geen honderd, maar zo'n tweeduizend middelen aan. Het eerste bacteriedodende middel was er pas in 1935, en penicilline aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een explosieve ontwikkeling!

Niet alleen op medicamenteus terrein was er grote vordering, maar vooral de medisch-technische ontwikkelingen zijn enorm.

Wat een vlucht heeft de röntgenologie niet genomen, nadat de Zwitserse natuurkundige Röntgen ze in 1895 ontdekte. En de echografie, het onderzoek met onschadelijke geluidsgolven.

Wat te zeggen van de huid- en orgaantransplantaties, nl. van hoornvlies, nier (de eerste in 1954), hart (de eerste in 1967) e.a., waaruit de donorbank en het codicil ontstonden.

Te denken valt aan de nierdialyse, de beademingsapparatuur, het scanonderzoek. Het klinisch-chemisch onderzoek, waarbij de samenstelling van bloed, urine, faeces, sputum e.a. tot in de kleinste onderdelen bepaald wordt. Allemaal ontwikkelingen van de laatste decennia.

Hoe is de narcosetechniek ontwikkeld; tot voor kort slechts aether en lachgas en nu een heel arsenaal waardoor de chirurgische mogelijkheden met sprongen vooruit gingen.

Verder noem ik het hormonale gebeuren, de anticonceptie en het probleem van de onvruchtbaarheid.

Kortom, een adembenemende ontwikkeling en dan is de opsomming nog verre van compleet!

Het is zaak, dat we beseffen hoe bevoorrecht we zijn vergeleken bij onze voorouders, die ondragelijke pijn leden, ziekten met zich mee sleepten, waarvoor toen geen kruid gewassen was en hun kinderen vrij massaal zagen sterven.

Dat is de ene kant maar anderzijds is het een groei, die beklemmend is, deze groei van de medische macht. Voor velen is het het dogma van deze tijd.

En daar staan we dan midden in de ontwikkeling der tijden. De oudere, die er in meegegroeid is, de jongere die niet anders weet. Maar, jong of oud, we worden er allen door geïmponeerd.

Afgeleid

Sla eens een blik in de verloskamer van een ziekenhuis; wat een apparatuur om zo'n bed! Slaan we echter de blik terug, in het Woord van God, dan staat er zo eenvoudig 'en zij baarde', in de tent van Abraham, in de stal te Bethlehem.

Laten we ons dan ook maar niet te sterk laten imponeren. In het baringsmechanisme heeft God, voor het oog van de leek onzichtbaar, de allerhoogste techniek gelegd, de natuurlijke baringstechniek. En zij baarde.

Dan is alle apparatuur om dat verlosbed alleen perfectie en veiligstelling. Hoe belangrijk ook! Anders zou je je nu af moeten vragen hoe je ooit een bevalling hebt durven doen, zomaar in het vooronder van een schip of ergens op een zoldertje.

Medische kennis is imponerend, maar medische kennis is geen echte medische macht. Het is een kennis, die God in Zijn algemene genade geeft. Het is een macht, die afgeleid is van Gods Almacht. En al zou kennis macht betekenen dan geeft dat geen enkele indicatie om ons op de berst te slaan.

Want met alle kennis en kunde die er is weten we geen raad met het feit dat er plotseling een nieuwe ziekte opduikt. We kunnen denken aan Aids, wereldwijd en met een groot besmettingsgevaar, en tot op heden is er geen enkele therapie, is de zieke ten dode opgeschreven.

Waar is dan de medische kunde en macht? Onze kunde is dan onkunde en onze macht machteloosheid.

Gods Almacht spreekt en het is er.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen