Doxa

Wanneer het volk Israël verkwikt is in Elim — u weet wel: een heerlijke oase met twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen — gaat de reis verder.

Men komt in de woestijn tussen Elim en tussen Sinaï. Niet voor niets spreken we over de woestijnreis! Een zware beproeving voor het volk. In plaats van kracht te zoeken met stil te zijn en te vertrouwen, zwicht al gauw het hele volk. Men begint te murmureren tegen Mozes en Aäron. 'Och, dat wij in Egypteland gestorven waren door de hand des Heeren, toen wij bij de vleespotten zaten, toen wij tot verzadiging brood aten. Want gij hebt ons uitgeleid in deze woestijn, om deze ganse gemeente door de honger te doden' (Exodus 16 : 3).

In plaats van Zijn gramschap uit te gieten over het wederstrevig volk, blijkt de Heere des ontfermens gedachtig te zijn. Mozes ontvangt de belofte: 'Ik zal voor u brood uit de hemel regenen'. ledere dag vers, en op de zesde dag een dubbele portie met de oog op de sabbath. En wat zeggen Mozes en Aäron tot het volk? Deze woorden: 'En morgen zult des Heeren heerlijkheid zien' (7a). En dat is ook gebeurd. 'Zo ziet, de heerlijkheid des Heeren verscheen in de wolk' (10 slot).

Dat is de eerste plaats in de Bijbel, waar sprake is van de Heerlijkheid, te weten van Jehova, Israels God. In de grondtaal staat het woord 'kabód', dat is heerlijkheid.

Zo wordt nu in de tekst hierboven gesproken over 'Zijn heerlijkheid'. In de grondtaal staat 'doxa', dat vertaald is met het woord 'heerlijkheid'. Zijn heerlijkheid. Gelet hetgeen hieraan vooraf gaat, hebben wij te denken aan de heerlijkheid van de logos, het Woord, dat vlees geworden is en onder ons gewoond heeft. De heerlijkheid van Hem, Die waarachtig God en waarachtig mens is. Dat is toch iets heel bijzonders! Iets nieuws! Nu niet meer de Heerlijkheid des Heeren in de wolk in de woestijn, en zoals later in de tabernakel en nog later in de tempel — u weet het toch wel, dat de wolk rustte boven het verzoendeksel op de ark des verbonds in het heiUge der heiligen, waar niemand mocht ingaan, dan de Hogepriester en dan nog slechts éénmaal per jaar? Neen, de tijd der schaduwen is vervuld. Zijn heerlijkheid.

U vraagt zich mogelijk af, wat we wel te verstaan hebben onder de Heerlijkheid van het vlees geworden Woord. We denken hierbij aan Zijn glans, kracht en majesteit.

Enige voorbeelden wil ik u in de herinnering brengen. Met zijn discipelen gaat de Heere Jezus in een schip. Zij wilden overvaren naar de andere kant van het meer. Onderweg viel de Heere in slaap. En terwijl Hij ligt te slapen, breekt er een storm los. Het water sloeg over boord en kwam in het schip. Er is nood, zo zelfs, dat ze hun Meester wakker roepen: Meester, Meester, wij vergaan. Hij opgestaan zijnde, bestrafte de wind en de watergolven, en zij hielden op en er werd stilte. Maar, wat zeggen dan de discipelen? 'Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam?' (Lucas 8).

Op de bruiloft te Kana verrichtte Hij een wonder. Water in wijn veranderd! En dan tekent de Evangelist van de Heere Jezus het volgende aan: 'en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard' (Joh. 2 : 11).

Tot de geraakte, die op een bed neergelaten werd voor de voeten van de Heere Jezus, zegt Hij: 'Zoon, wees welgemoed uw zonden zijn u vergeven'. In hun hart hebben de Schriftgeleerden hun antwoord klaar: 'Deze lastert God'. En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: 'Waarom overdenkt gij kwaad in uw harten? Want wat is lichter te zeggen: De zonden zijn u vergeven? Of te zeggen: Sta op en wandel? Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde, de zonden te vergeven (ten zeide Hij tot de geraakte): Sta op, neem uw bed op, en ga heen naar uw huis' (Mattheus 9).

Wat door de Oude kerk gezongen is tot de heerlijkheid van God de Vader, mag nu gezongen worden van de Zoon, Het vleesgeworden Woord: 'De Heer is groot', een heerlijk God; een Koning, Die het zaligst lot, ver boven alle goôn kan schenken'.

Zijne heerlijkheid. 'En wij hebben Zijne heerlijkheid aanschouwd.'

'Wij' staat er. In de aanhef van zijn eerste brief zegt Johannes hetzelfde: 'Hetgeen van de beginne was, hetgeen wij gehoord heb­ ben, hetgeen wij gezien hebben met onze ogen, hetgeen wij aanschouwd hebben, en onze handen getast hebben van het Woord des levens'.

'Wij', dat ziet op Johannes en zijn medeapostelen en op allen, die een even dierbaar geloof met hen verkregen hebben.

De grote massa had geen oog voor Zijn heerlijkheid. Tot Petrus zei de Heere in Cesarea: 'Zalig zijt gij, Simon Barjona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is'. Dat is dus iets bijzonders. Dat is een wonder.

Tenslotte nog dit: In de tekst van overdenking wordt niet gesproken van 'gezien', maar van 'aanschouwd'. En wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd. Zou dat nog iets te zeggen hebben? In een verklaring op dit vers las ik het volgende: aanschouwen is zien met bewondering. Dat neem ik graag over. Welk een geweldige ontboezeming van Johannes!

Kunt u er in meekomen? Zo ja, zing dan maar:

'De Heer is groot, een heerlijk God, Een Koning, Die het zaligst lot, Ver boven alle goôn, kan schenken.'

Ps. 95 VS. 1 berijmd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen