Pastoraat en Welzijnszorg (5)

In Gods barmhartigheid kan zoveel in stilte opgelost worden en in stilte begeleid worden.

Wat is het bovendien groot wanneer bepaalde zaken niet in de openbaarheid komen. Niet alleen voor de persoon zelf of voor het gezin, maar ook voor de kerk van Christus, want de naam van Christus wordt dan gelasterd.

Dan ziet men dat mannen van het ene op het andere moment, zelfs zonder ontwenningskuur de drankfles laten staan.

Of men ziet dat huwelijken, die zo stuk waren dat herstel menselijkerwijs onmogelijk leek, uitgroeien tot harmonie. Want bij de Heere zijn alle dingen mogelijk.

Ook ziet men homosexuelen het sexuele verkeer opgeven, of homofielen de strijd aanbinden tegen hun geaardheid. Want die zijn er wat!

Drie tot vijf procent van de bevolking is homofiel. Dat wil zeggen ook binnen de Gereformeerde Gezindte nog altijd zo'n 3000-5000; een nood die in elke gemeente voorkomt.

En de man die bij Gods Woord is opgegroeid is daar anders onder dan iemand, die in de wereld zijn geaardheid de vrijheid mag geven.

Stel dat het ons eigen kind is dat met deze mededeling inzake zijn geaardheid bij ons aanklopt. Het kan voor degene, die dit niet kent, zo on-invoelbaar zijn, maar wie zijn wij om een ander te oordelen. Die oninvoelbaarheid zal nog sterker van zich doen spreken in zaken van incest, die door de algemene openheid in publicaties ook in onze kerken meer en meer aan de dag komt.

Begeleiding

Niet altijd zal het zo zijn dat predikanten die mensen, die met moeilijkheden tot hen komen, zelf kunnen begeleiden. Ze hebben hen met liefde en warmte ontvangen, hen aangehoord en met hen gesproken, met hen gebeden en de nood de Heere voorgelegd en met moed gaat de hulpvrager aan het herstel werken. Groot is dan de teleurstelling als men na verloop van tijd niet uit de impasse is geraakt en er van de problemen in werkelijkheid niets blijkt te zijn opgelost. Want ernstige conflicten, waarin neurotische factoren complicerend werken, liggen duidelijk moeilijker; factoren dus waarbij men zich afvraagt: wat moet ik daar nu aan doen?

Dan is verwijzen de enige weg. Maar ondersteuning van de pastor zal steeds van grote betekenis blijven. Ook als er verwezen moet worden, want velen in de geestelijke gezondheidszorg en in de maatschappelijke dienstverlening werken vanuit het humanistisch mensbeeld.

Aanvaarding

We hebben al gesteld dat we de hulpvrager als mens altijd hebben te aanvaarden, maar de situatie waarin hij leeft niet. Dan gaan we namelijk uit van de Bijbelse norm, de basis van de Christelijke hulpverlening.

Bij het humanistisch denkbeeld echter worden beiden aanvaard, zowel de mens als zijn situatie. Accepteer je homofiel zijn! Accepteer dat je niet meer van je vrouw houdt! Een mens heeft in vrijheid te leven. Zelfverwerkelijking is het hoogste goed. En daarom zal de pastor, bij verwijzing, niet van uw verantwoordelijkheid af zijn.

Natuurlijk zal men proberen in eerste instantie te verwijzen naar verantwoorde hulpverleners, maar het zal niet altijd mogelijk zijn. Dan zal ook medebegeleiding noodzakelijk blijven. Gelukkig zijn er stichtingen van protestants-christelijke maatschappelijke dienstverlening of protestantchristelijke maatschappelijke werkers waar men zonder zorg naar kan verwijzen.

Maar op het terrein van de psychologie en vooral de psychiatrie is dit veel moeilijker. Er zijn zo weinig werken op dit terrein in onze gezindte. We hebben dan ook een taak om onder onze jeugd deze studierichting te adviseren. Het zal blijken meer en meer nodig te zijn.

Ook onder ons zijn intussen hulpverlenende instanties ontstaan waar men terecht kan voor verwijzing van levens- en gezinsproblemen.

Met name: 'De Poort' vanuit de Gereformeerde Gezindte; 'De Brug' vanuit de Christelijke Gereformeerde Kerken; 'De Vluchtheuvel' vanuit de Gereformeerde Gemeenten; 'De Schuilplaats' als particuliereninitiatief; 'De Driehoek' vanuit de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt.

Men kan zeggen: wat een gedeeldheid toch weer! Ja, helaas, het is een weerspiegeling van de gedeeldheid op het protestants-christelijk erf. Maar gelukkig is er wel de samenbindende factor: de Bijbelse hulpverlening aan onze naaste in nood. Daarom ontmoeten we elkaar in het LWOGG. Dit is het Landelijk Welzijnsoverleg Geref. Gezindte, dat een gemeenschappelijk gespreksplatform is, waar we elkaar ontmoeten en elkaar leren kennen. De concurrentiegedachte mag hier immers niet leven.

Nog even terugkomend op de zojuist genoemde stichtingen. Het zijn stichtingen met 1e lijnszorg, behalve 'De Brug' en 'De Poort', deze geven 2e lijnszorg, gespecialiseerde zorg (ter verduidelijking: zoals in de gezondheidszorg de huisarts de 1e lijnszorg geeft en de specialist, waarnaar de huisarts verwijst, de 2e lijnszorg).

Welnu, 'De Brug' is voornamelijk gespecialiseerd in de jeugdwelzijnszorg, terwijl 'De Poort' zich meer en meer aan het specialiseren is op het terrein van levens- en gezinsvragen.

In de puzzle-woordenboeken staat als synoniem voor het woord 'welzijn' heel opmerkelijk, het woord 'heil'. Moge al dit welzijnswerk onder Gods zegen zijn tot heil van onze naaste in nood. En dan niet alleen tot leniging van psychische nood, maar bovenal tot geestelijk heil en tot uitbouw van Gods koninkrijk.

Ter afronding

In de gezondheidszorg heet de hulpvrager: patiënt. In de welzijnszorg heet de hulpvrager: cliënt. En bij de patiënt of cliënt is de hulpverlener zelf ten nauwste betrokken. Niet minder zal er betrokkenheid mogen zijn bij de hulpvrager van de pastor, want bij hem heet de hulpvrager broeder of zuster, dichterbij kan het niet.

Zo staat de pastor, de een meer de ander minder, midden in de totale zorg, een zorg waarin bijzonder veel van hem gevraagd wordt, temeer daar het in het gros van de gevallen verdriet en narigheid is.

Maar niet alleen op de predikant zelf wordt een beroep gedaan, ook op de vrouw van de predikant. Ook van haar wordt veel gevergd. Dit wordt dan gevraagd naast de zorg voor het huishouden. Al die telefoontjes, het ontvangen van mensen, het opvangen van spanningen! Want nogmaals het is meer verdriet dan blijdschap dat binnenkomt. En dan altijd paraat moeten zijn op mogelijke en onmogelijke tijden. Al met al is het een belasting die niet gering is. Temeer daar menige pastorie te kampen heeft met onvoldoende hulp; want ook de domineese moet tegenwoordig, in tegenstelling tot vroeger, haast alles zelf doen. Bovendien is er het opgroeiende gezin, dat alle zorg nodig heeft en de nodige begeleiding (want een pastorie is een glazen huis), zodat er een duidelijk samenspel nodig is in de vorm van aandacht voor elkaar, helpen van elkaar, het opvangen van elkaar om geen spanningen binnenshuis te kweken.

Wat is het goed om op geregelde tijden afstand te nemen van ambt en pastorie. Met een goede indeling, onvoorziene omstandigheden voorbehouden, moet het kunnen, zomaar regelmatig enkele dagen rust.

Tussen medemensen

Zo staan we als mensen tussen medemensen. De medemens, die ons om hulp vraagt en daarvoor geen knieval hoeft te doen. Als Cornelius neervalt aan de voeten van de grote apostel Petrus, zegt deze: 'Ik ben ook zelf een mens'. En daarom zij dat gevoelen in ons, hetwelk ook in Christus Jezus was, die de mensen gelijk is geworden. Omdat de mens als God wilde worden en daardoor zijn welzijn verbrak, wilde God mens worden en daardoor werd hulp bereid voor ellendigen en voor degene die geen helper heeft, om geholpen te worden ter bekwamer tijd.

Dit is, in alle eerbied gezegd, de Goddelijke zielszorg, de Goddelijke hulpverlening. Dit is een onbegrepen hulp, een alles opofferende hulp, een ongevraagde hulp. Tot éénmaal de harmonie weer hersteld is. Dan zal de zorg voor het lichamelijk welzijn een einde vinden want niemand zal meer zeggen: ik ben ziek.

Dan zal ook de zorg voor het psychisch en geestelijk welzijn een einde vinden, want er zal geen vervloeking meer tegen iemand zijn.

Dan zal tevens de zorg voor het sociale welzijn een einde vinden, want dan zal ieder de Heere dienen in volmaaktheid.

Dan zal de kandelaar van Gods Woord niet meer behoeven te schijnen en ook de pastorale zorg een einde vinden, want de heerlijkheid Gods zal verlichten, want het Lam zelf is haar kaars.

Dan zal het schepsel weer leven in volmaakt welzijn met zijn Schepper, Gode tot heerlijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen