Dr. D. Martyn Lloyd-Jones: Een lijfarts van zielen(4)

Hoofdwerk of nevenarbeid

Zagen we een vorige keer dat Lloyd-Jones door middel van de prediking der genade, de kerk opnieuw bekend wilde maken met het edele goud uit de reformatorische en puriteinse schatkist, ditmaal zullen we bemerken dat hij hiervoor ook nog andere middelen ter hand heeft genomen. Allereerst valt te denken aan 'The Puritan Conference' (de Puriteinse Conferentie), die jaarlijks in de maand december gehouden werd. Deze samenkomsten stonden jaren lang onder leiding van Lloyd-Jones, die zich vooral tijdens de diskussies ontpopte als een eminente voorzitter en een meesterlijke vraagbaak. De thema's van de lezingen behelsden vaak predikers, stromingen en leerstukken uit de reformatorische en puriteinse periode. Er was volop ruimte voor bespreking van de onderwerpen, maar onder het strenge oog van de meester was er geen plaats voor veel praten en weinig zeggen! Kenmerkend voor het optreden van 'the Doctor' tijdens een plenaire zitting is het volgende voorval: De vraag is opgeworpen of het niet de grootste tijd is, om het ambt open te stellen voor de vrouw, immers zij vormt de ruggegraat van de gemeente. Lloyd-Jones' antwoord is meer fenomenologisch (uitgaande van de verschijnselen) dan theologisch: 'Ik ben het niet met de spreker eens. We hebben geen vrouwen nodig op de kansel. Ons probleem is juist dat we al genoeg oude wijven op de kansel hebben!'

Vervolgens moet gewezen worden op de medewerking die hij verleende aan de oprichting van 'the Banner of Truth trust'. De vereniging beoogt nationale en internationale verspreiding van reformatorische literatuur. Zij probeert zoveel mogelijk werken te herdrukken, die moeilijk te verkrijgen zijn, maar inhoudelijk alleszins de moeite van het lezen waard zijn. Er is een speciaal fonds voor predikanten, evangelisten en zendelingen die zelf niet over geldmiddelen beschikken om deze boeken aan te schaffen. Naast deze literatuurverspreiding geeft de stichting een maandblad uit, waarin eveneens vruchten worden aangeboden, die voortspruiten uit reformatorische wortel. Verder organiseert 'The Banner of Truth' jaarlijks een vierdaagse conferentie in Leicester in maart/-april. Ook vanuit Nederland wagen telken jare een aantal predikanten uit de gereformatorisehe gezindte de overtocht naar Engeland om diep onder de indruk te geraken van de inhoud van de lezingen en de geestelijke sfeer tijdens de samenkomsten.

Tenslotte wil ik nog wijzen op het aandeel van Lloyd-Jones in de oprichting van een christelijke bibliotheek in Londen. Tijdens de oorlogsjaren en daarna ontstaat er een massale uitverkoop tegen weggeef prijzen van de Waarheid. Duizenden theologische boeken en religieuze geschriften komen langs de weg te staan, teneinde meegenomen te worden door ijverige vuilnisman­nen. Juwelen gedevalueerd tot oud vuil, schade en drek in een seculariserende samenleving! Lloyd-Jones duidt dit als een teken der tijden. Niet om dit gelaten en verwaten aan te zien, maar veeleer om dit kwaad een halt toe te roepen en te redden wat er nog te redden valt. Hij besluit om alle nog bestaande waardevolle literatuur bijeen te brengen, zodat ieder die dat wenst deze kan lezen en bestuderen. 'The Evangelical Library', zoals de Engelse benaming luidt, is tot op heden een lustoord voor allen die zich thuis voelen op het erf van de reformatoren en die vrij kunnen ademen op het veld van de puriteinen.

Geschiedenis en aktualiteit

Lloyd-Jones heeft zijn gemeente en zijn studenten onophoudelijk gewezen op het nut en het profijt, dat gelegen is in de bestudering van de kerkgeschiedenis. Geen geschiedenis als blote feitelijkheid, opgehangen aan de naakte kapstokken van jaartallen, maar geschiedenis als historische handeling van de levende God met levende mensen, die van Hem spreken, nadat zij gestorven zijn. Geschiedenis, die gebeurtenissen en personen vlees en bloed geeft en het verleden aktualiseert. Hoe menigmaal weerklonk uit Lloyd-Jones' smidse de hamerslag, die het aambeeld trof, waarop het geschiedenisbeeld gesmeed werd, dat eertijds vorm kreeg in de vuurgloed van de Geest en de vuurproef van vervolgingen. We luisteren even naar hem als hij de studenten van het theologisch seminarie van Westminster, het belang van kerkgeschiedenis op het hart drukt: '...Wanneer ik ontmoedigd, overwerkt en vermoeid raak, maak ik altijd een uitstapje naar de achttiende eeuw! Met andere woorden, dan lees ik de verhalen uit die tijden waarin de Geest zo krachtig werkte. Het is de meest opbeurende ervaring. Het is een versterkend middel bij uitstek. Voor een prediker is het van onschatbare waarde. Hoe meer hij uit de kerkgeschiedenis leert, hoe beter prediker hij wordt! Laat hem tijdens zijn opleiding gelijkertijd vertrouwd raken met de geschiedenissen van de groten uit het verleden, de heiligen en de predikers. Het zal hem in tijden van depressie niet alleen tot een versterkend middel zijn, maar het zal hem ook nederig houden als hij verleid wordt door trots en door een geest van triomfantelijke gearriveerdheid.

Als iemand begint te preken en al (!) een of twee preken heeft gehouden, denkt hij dat hij de prediker is! De beste remedie is dan het lezen van bijv. Whitefield, Jonathan Edwards of Spurgeon. Hij zal spoedig weer op aarde beland zijn....' Bovenstaande woorden zijn vrij geciteerd uit het kostelijke boek 'Preaching en Preachers' (Prediking en predikers), dat kostbare pastorale kleinoden bevat en overeenkomsten vertoond met Spurgeon 'Pastorale Adviezen'. Op het boek prijkt Lloyd-Jones' devies, waaruit blijkt welke plaats voor hem de prediking inneemt: 'Voor mij is het predikambt het hoogste en grootste en heerlijkste waartoe iemand ooit geroepen kan worden'.

Een vurig prediker

Na alles wat er gelezen hebben, wordt enigszins begrijpelijk dat de Engelsen hun 'Doctor' de naam 'Granite on fire' (Brandend graniet) hebben gegeven. Deze titel lokt een grappige anekdote uit, waaruit blijkt dat hij zijn naam behalve spreekwoordelijk ook metterdaad waardig was...

Lloyd-Jones had ergens de maaltijd gebruikt en had na een sigaartje gerookt te hebben de lucifers in zijn vestjeszak gestopt. Met de lucifers en een dosis enthousiasme beklom hij de kansel. Toen hij midden in de preek vol vuur voorover leunde en druk met de armen gebaarde, steeg er plotseling rook op van de kansel. De vurige redenaar stond letterlijk in brand... door wrijving van de lucifers met het doosje van zijn keeltabletjes was er vuur ontstaan. De gevolgen waren meer komisch dan desastreus. De volgende dag meldde een krantekop: 'Prediker uit Wales vol vuur!'...'

Kiezen of vluchten

Zolang er in de wereld oorlog woedt, zal er in de kerk onenigheid zijn. Twist en tweedracht zijn vijanden die een schijnbaar vriendelijke verbintenis zijn aangegaan met Gods kerk op aarde. Ook Lloyd-Jones heeft te maken gekregen met de waarheid van deze leugenachtige praktijk. De reeds eerder aangehaalde Sir Fred Catherwood schrijft daarover: 'Een sterke persoonlijkheid en een krachtig leider als Lloyd-Jones kan geschillen niet vermijden. Hij geloofde, dat de Heilige Geest bij machte is om van zonde te overtuigen en te leiden tot bekering, zodat hij zich fel kantte tegen de traditie die gegroeid was uit de prediking Moody en Sankey; massale samenkomsten met zachte muziek en een emotionele oproep tot bekering. Hoewel hij publiekelijk nooit kritiek heeft uitgeoefend op speciale evangelisten, heeft hij nooit deelgenomen of steun verleend aan grootse evangelisatiecampagnes. Billy Graham heeft hem in de jaren vijftig wel eens opgezocht, maar hoewel hij de Graham-kruistochten nooit gehekeld heeft, heeft hij er evenmin ooit aan willen deelnemen!' Breedvoerig behandelt Lloyd-Jones het zogenaamde 'kiezen voor Jezus' in zijn 'Preaching and Preachers'. Het zou te ver voeren daaruit alles te citeren. Laten deze vrij vertaalde woorden voldoende zijn om zijn mening hierover te verduidelijken: 'Een zondaar kiest niet voor Christus, maar de zondaar vlucht naar Christus. In uiterste hulpeloosheid en wanhoop roept hij uit: 

Moede kom ik arm en naakt tot U de God die zaligmaakt.

Niemand komt werkelijk tot Christus, tenzij Hij tot Hem vlucht als tot zijn enige hoop en toevlucht, als tot de enige weg ter ontkoming van de aanklachten van zijn geweten en het oordeel van Gods heilige wet... Als iemand zegt dat hij, na de zaak eens goed overdacht te hebben, besluit om voor Christus te kiezen, ongevoelig en zonder ontroering, dan betwijfel ik of zo iemand wel wedergeboren is. Zomin een arme drenkeling eerst een beslissing gaat nemen of hij het hem toegeworpen touw al dan niet zal aangrijpen als zijn enige redmiddel, zomin kiest een zondaar voor Christus... Er valt alleen nog te vluchten!'

Einde of nieuw begin

In 1968 moet Lloyd-Jones een grote operatie ondergaan. Nadat hij genezen verklaard is, besluit 'The Doctor' na dertig vruchtbare Londense jaren met emeritaat te gaan. Hij is inmiddels achtenzestig jaar en hoopt nog enkele jaren met toewijding de Engelse ge­meenten in een breder kader te mogen dienen. De Heere heeft zijn hoop niet beschaamd, want het Schriftwoord, dat degenen die de Heere verwachten de kracht zullen vernieuwen, lijkt in zijn situatie letterlijk in vervulling te gaan. Met grote ijver heeft hij vele — vooral zeer kleine! — gemeenten met woord èn daad bijgestaan. Vrijwel al zijn lezingen, preken en bijbelstudies zijn gebundeld en in druk verschenen, zodat ze in grote oplaag over de wereld verspreid konden worden.

Tot op heden weerklinkt zijn vaderlijke stem, nadat ook hij het Vaderhuis is ingegaan. Op 1 maart 1981 ontving deze Engelse vader de bezegeling der overwinning en werd voor hem, die een steunpilaar voor de strijdende kerk was, het woord bewaarheid: 'Die overwint. Ik zal hem maken tot een pilaar in de tempel van Mijn God en hij zal niet meer daaruit gaan; en Ik zal op hem schrijven de naam van Mijn God, namelijk van het nieuwe Jeruzalem, dat uit de hemel van Mijn God afdaalt en ook Mijn nieuwe naam' (Openb. 3 : 12).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen