Paulus als zendeling, maar ook als diaken

Van Paulus weten we, dat hij een groot zendeling was. Toch lezen we meermalen in de Heilige Schrift, dat Paulus ook een liefdevol diaken was. Zo organiseerde hij een collecte voor de arme christenen in Jeruzalem. Riep hij de gemeenten van Macedonië en Achaje op om hun gaven te geven voor de gemeente van Jeruzalem. Waren deze twee gemeenten dan zo rijk? Was er veel bezit? Was er, zo zouden wij vandaag wellicht zeggen: 'veel dood kapitaal', waar wel wat vanaf kon? Nee, dat kunnen we beslist niet zeggen van deze gemeenten. Wel weten we van deze gemeenten, dat ze verrijkt waren met het Evangelie. Aan hen was het Woord van God verkondigd. In die zin, waren ze wel rijk en verrijkt! Immers, de grootste schat die je kunt bezitten is het geloof in de Heere Jezus Christus. Niet rijk dus in de zin van over veel geld en goederen beschikken. Ik denk, dat het ook geen gemeenten zijn met veel verenigingsgebouwen, prachtige kerken en veel landerijen. Toch geven voor broeders en zusters ver weg, in Jeruzalem! Hoe kan dat? Daar moet wat achter zitten! Paulus vertelt ons over het waarom. Hij zegt: 'U bent verrijkt geworden door de Woordverkondiging en wat is daarop nu uw antwoord?' Dat u een daad stelt! Dat u door deze verrijking aan anderen denkt! Dat u aan de armen denkt. Dat u aan Christelijke handreiking doet! Hetzelfde werd voorgehouden aan de christenen in de eerste christengemeente: 'Op elke eerste dag van de week, legge een ieder van u iets bij zichzelven weg, vergaderende een schat, naar dat hij welvaren verkregen heeft'. Dat is nogal niet wat, wanneer gesproken wordt over een schat! Dat is geen gift, maar een offer, een opgave, een opdracht! Voor wie zijn deze gaven dan wel? Voor de eigen gemeente? Neen, voor de broederen, die in Judea woonden. De dienst van de christelijke handreiking, blijkt dus een opdracht, een opgave en een offer te zijn. Zou het daardoor komen, dat de opstellers van de Catechismus deze dienst een aparte plaats geven in zondag 38? Zou het daardoor komen, dat de eerste kollekte bestemd is voor het werk van de diakonie? Maar, hoe is het dan te verklaren, dat voor hulp aan kerken in de de derde wereld, gemiddeld per lidmaat ƒ 3, — 'geofferd' wordt en het gemiddelde bedrag (landelijk gezien) aan vrijwillige bijdrage voor de kerk, aanzienlijk hoger ligt? In ieder geval ƒ200, —.

Hoe komt het, dat de kerk in de DDR, offert voor 'Brot für die Welt', terwijl men in de gemeenten zelf velen jaren moet wachten op een aannemer om iets gemaakt of gerestaureerd te krijgen? Wordt daar het Schriftwoord om de ander uitnemender te achten dan onszelf meer in praktijk gebracht, dan bij ons in het rijke westen? Het zijn zo maaar enkele vragen, die bij mij opkomen en om antwoord vragen. Zijn er dan nog wel armen, hongerigen en minderbedeelden? Een enkel bericht zegt mij genoeg: 'Per dag sterven er in de wereld 160.000 mensen de hongerdood'. Er is veel hulp nodig voor drugsverslaafden en alcoholverslaafden. Er is hulp nodig voor daklozen en vluchtelingen. Er is hulp nodig voor hen, die geen bijbel bezitten en nauwelijks over kleding beschikken. Er is christelijke lectuur nodig, in die landen waar de boekhandels vol liggen met communistische lectuur! Er is geld nodig voor landbouwprojekten, medisch werk en scholing. Laatst las ik een bericht uit een land in Afrika. Het begon verheugend, maar eindigde triest. De oogst was dit jaar gelukt. Er was regen gekomen. Het koren was gaan groeien en de aren waren vol. Een sprinkhanenplaag deed de oogst geheel mislukken! Graan uit het westen bleek wederom nodig. Kan dit allemaal van ƒ 3, — zeggen we: 'Het is toch maar een druppel op een gloeiende plaat?' Of zeggen we: 'Onze gave wordt een opgave, is een opgave omdat het een opdracht is!'

Vandaar, die eerste kollekte voor het werk van de diakonie! Want het is de taak van de diakonie om nood te lenigen. Om te zien naar hen, die geen helper hebben! Dat was ook de boodschap van Paulus, blijft de boodschap van Paulus, zolang het nog dag is. En zolang er nog eerste dagen van de week zijn, wordt ons gevraagd iets weg te leggen, een schat naar welvaren hij verkregen heeft!

Vaart U er wel bij? Geven voor de ander, een opgave! Uit dankbaarheid teruggeven! Voor wie? Voor God! Is dan toch geen opgave meer?

A. Peters.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen