Ook vandaag wordt de kerk vergaderd

De laatste jaren hebben ons berichten bereikt uit China en Korea dat daar de kerk momenteel zo onstuimig groeit. Uit Korea komen daarover heel concrete berichten. In tien jaar tijd een verdrievoudiging van het aantal gemeenten en van het aantal leden der gemeenten. Nu luidt een bekend volksgezegde 'wat men ver haalt is lekker'. Zo ligt het ook met kerkelijke zaken. We komen gemakkelijk onder de indruk van het kerkelijk leven ver weg, hetzij ver weg in de tijd, hetzij ver weg als het om de plaats gaat. Elders is het altijd beter. Zouden we er een tijdje wonen dan zouden we bemerken dat ook daar adamskinderen wonen en dat alles wat er meer is genade is. Toch mogen we ons intussen verheugen als we horen van opwekking elders in de wereld.
Want hoe is het namelijk dichtbij? Ook al willen we de situatie ver weg niet tot voorbeeld stellen omdat we er onvoldoende van weten, en ook al zijn er in ons land nog vele dingen om diep dankbaar voor te zijn dan nog moeten we zeggen dat de situatie dichtbij verre van rooskleurig is. Neem dat ene simpele krantenbericht van deze week. In Amsterdam moeten tot het jaar 1991 tien predikantsplaatsen verdwijnen. Al eerder waren er alarmerende berichten over het sluiten van kerken in de hoofdstad, twintig in getal. Men moest kiezen tussen gebouwen of pastoraat, zo heette het toen. Maar nu gaat het ook om de bemanning. De kerk is in de hoofdstad, zo moeten we helaas concluderen, een steeds meer verdwijnende grootheid. In de hele Bijlmermeer is geen kerk meer te bekennen. Wie daar tóch een kerkruimte zoekt komt terecht in de onderaardse gewelven, héél letterlijk. Maar wat van zo'n nieuwbouwsituatie geldt geldt ook voor het óúde Amsterdam. Er zijn op het geheel van de bevolking nauwelijks kerkgangers meer. De profeet Jeremia zegt in het eerste hoofdstuk van zijn klaagliederen dat de wegen naar Sion treuren, dat er geen feestgangers meer zijn. Wijlen ds. J. J. Buskes, vermaard prediker in Amsterdam, mocht dan zeggen dat Amsterdam een stad van God was, het bleek niet uit de kerkgang. Achter z'n opmerking gaat een hele theologische gedachtenwereld schuil. In zijn dagen waren er intussen nog vollere kerken dan vandaag. Maar vandaag troosten we ons ook niet met het gegeven dat er ook nu nog goed bezette diensten zijn in de hoofdstad. Het percentage mensen dat ten dode wankelt, omdat ze geen kennis meer hebben aan het Woord Gods, nadert schrikbarend het volle getal van honderd procent. Wie zou dan niet wenen?

Aangetreden
Toch staat ook vandaag een nieuwe generatie jongeren aangetreden om met hun ja-woord te zeggen dat ze deel willen hebben aan het leven van gemeente en kerk. De aantallen van degenen, die de laatste jaren belijdenis des geloofs aflegden, zijn ook in de beste gemeenten afgenomen.
Natuurlijk heeft dat ook een andere oorzaak dan kerkverlating. De gezinnen zijn in doorsnee kleiner dan vroeger. Maar als we dan zeggen dat een kleiner gezin ook de mogelijkheid geeft van grondiger aandacht, dieper bezig zijn met elkaar dan moeten we helaas nóg constateren dat kerkverlating niet te stuiten is. De kerkverlating komt als een oordeel over ons. En dat is toch de belangrijkste factor als hel gaat om vermindering van het aantal belijdeniscatechisanten.

Daarom werpen we het net maar aan de andere zijde. Gode zij dank zijn er ook vandaag nog jongeren die belijdenis doen. Ze staan aangetreden om zich te voegen bij de Militia Christi, bij de krijgsmacht van Koning Jezus. Het is door alles heen bemoedigend dat ook vandaag jonge mensen gedrongen worden de Naam te belijden. Dat ze zich niet laten ontmoedigen door geluiden van neergang elders. Zij zijn vandaag een teken ervan dat de Heere doorgaat met Zijn kerkvergaderende werk. En ook vandaag worden mensen, die aanvankelijk niet bij de gemeente behoorden, er door het werk van de Heilige Geest bij getrokken. Ook dat is een teken ervan dat de Heere doorgaat met Zijn kerkvergaderende werk.

Soms wordt de suggestie gewekt alsof opwekkingen vooral plaats vinden buiten de kerk. Het feit echter dat in onze tijd de kerk nog bestaat is een teken van opwekking op zich. Ook vandaag zijn er de duizenden en tienduizenden, die een eeuw geleden nog niet geboren waren en die nu deel uitmaken van de gemeente. De gemeenten bestaan in hoofdzaak uit mensen, die er door het kerkvergaderende werk van de Heilige Geest bij gehouden zijn en voor een deel – hoewel kleiner – uit mensen, die er door het kerkvergaderende werk van de Heilige Geest bij gebracht zijn. Samen mogen zij vandaag het lied zingen van de Heilige Geest, die ook vandaag doorgaat zich een gemeente te vormen, verkoren ten eeuwigen leven.

Vanzelfsprekend
Men zegt wel dat het vroeger gemakkelijker was om belijdenis des geloofs af te leggen dan tegenwoordig. Belijdenis doen deed men samen met anderen in een dorpsgemeenschap. Je werd er niet op aangekeken. Het behoorde bij het dorpsleven. Vandaag bestaan er echter om zo te zeggen geen dorpen meer. Het hele leven is open en bloot gelegd. En dus is het vandaag een kwestie van kiezen. Men staat zelfs voor in de kerk ook aan kritiek bloot: hoe kan jij dat doen?
Toch waag ik het erop te zeggen dat het vandaag niet moeilijker is om belijdenis des geloofs af te leggen dan vroeger. Juist in een tijd, die bol staat van eigen keuze, vrijheid, mondigheid, is het een daad als men komt tot de keuze om belijdenis des geloofs af te leggen. Achter die daad staat de genade Gods, die, terwijl duizenden heengaan ook mensen vast houdt. We mogen op hoop tegen hoop getuigenis van geven dat wat in alle schuchterheid beleden wordt alle schatten van de wereld overtreft.
In de tijd van de omwandeling van Jezus op aarde vroegen de mensen, toen ze zagen dat de één voor de ander afdroop, nadat Jezus gezegd had wie Hij was: 'wilt gijlieden ook niet weggaan'? 'Tot wie zouden we heengaan', zei Petrus toen, 'Gij hebt de woorden van het eeuwige leven'. Mensen bléven, toen anderen heengingen. Ze hadden geproefd wat de woorden van Jezus waard waren. Ze werden zelfs discipelen, apostelen, mensen die er met een boodschap, met dé boodschap van hun Meester op uitgingen. Ze waren geroepen en daarom gegrepen. In hun tijd was het waarachtig niet eenvoudig om er met het Evangelie van Gods vrije genade op uit te trekken. De eerste christenen konden ermee tot voor koningen en overheden worden gebracht en liepen het risico dat ze hun getuigenis met de dood moesten bekopen. Ze gingen er desalniettemin op uit, zonder schoenen en zonder geldbuidel zelfs. Ze waren er diep in hun hart van overtuigd dat ze geroepenen en gezondenen waren. Ze hadden belijdenis gedaan in dat ene woord: 'Gij zijt de Christus de Zoon van de levende God.'

Zo kan een mens, een jongere, die vandaag in Amsterdam gaat wonen – Amsterdam noem ik alleen maar als voorbeeld – ook bij de gemeente blijven. Vanuit de belijdenis 'Gij zijt de Christus'. Wie echt een keer door de woorden van Zijn mond geraakt werd kan het niet meer laten om naar Hem te luisteren. We moeten Zijn naam dan maar op de lippen nemen. Die naam zo rijk en goed.

Het is vandaag niet moelijker dan vroeger om belijdenis des geloofs af te leggen, áls we namelijk maar gegrepen zijn door de woorden van Christus, vastgelegd in ons hart door de Heilige Geest. Dan kunnen we op tegen allerlei alternatieve stromingen, die vandaag de mensen voorgesteld worden en die op de vrije keus van de mens berusten. Vandaag kiezen mensen daarvoor en morgen wenden ze zich weer af. We kunnen echter, als we de woorden Gods echt gehoord hebben, toch niet heengaan en we zullen dan ook niet heengaan. We kiezen omdat we gekozen zijn. Dat blijkt pas in het leven achteraf. Bij het ouder worden bemerken mensen steeds dieper dat God voor hen koos, terwijl ze zelf kozen tegen God in. Maar hij hield vast. Er ligt dan ook een geweldige troost in de uitverkiezing. Hij verkoos niet omdat mensen voor Hem kozen of zouden kiezen. Het is omgekeerd en daarom vast en zeker.

Ontmoedigend-bemoedigend
In bepaalde streken of gemeenten is het aantal jonge mensen, dat nog belijdenis des geloofs aflegt, intussen heel klein geworden. Dat kan in zulke situaties voor ouderen en jongeren dan ontmoedigend zijn. Volle kerken en grote aantallen spreken toch meer aan. Dan hebben we echter wel te bedenken dat er vele landen en gebieden in de wereld zijn waar de kerk altijd klein geweest en gebleven is. Er zijn landen waar de kerk klein blijft vanwege de verdrukking. De kerk is vaak meer dan kerk onder het kruis dan kerk in glorie geweest.

In zulke situaties is het toch beter elkaar te blijven bemoedigen dan al maar de neergang te benadrukken. Of er nu veel of weinig mensen zijn, diegenen dié er zijn vormen ten volle de gemeente. Het kan ontmoedigend zijn als dan altijd gemeenten ten voorbeeld worden gesteld waar het allemaal riog zoveel beter is. Die éne, die belijdenis aflegt in een situatie, waarin de kerk klein geworden is, mag in zijn of haar situatie een teken zijn door Gods genade van het doorgaande kerkvergaderende werk van de Heilige Geest. En in de hemel is er vreugde als één zondaar zich bekeert. De Heere rekent niet massaal maar telt enkelingen.

We mogen de belijdeniscatechisanten, die vandaag staan aangetreden, voorhouden wat we zo prachtig beleden, vinden in onze Nederlandse Geloofs Belijdenis. De kerk wordt door God bewaard tegen het woeden van de hele wereld in. Ze kan een tijdlang zeer klein en als tot niet gekomen zijn in de ogen der mensen. Maar ook in de gevaarlijke tijd onder koning Achab waren er zevenduizend mensen, die de knie voor Baäl niet bogen. En ook vandaag is de kerk weliswaar 'verstrooid door de hele wereld' maar toch is ze samengevoegd, verenigd met hart en wil in eenzelfde geest, door de kracht van het geloof.
Voor de oudere generatie zijn dit om zo te zeggen overbekende woorden, om niet te zeggen vertrouwde klanken. Maar we zullen het ter bemoediging steeds weer doorgeven aan de nieuwe generatie die aantreedt. In de kerk blijven we herhalen. Al maar herhalen wat God deed en doet en doen zal. Ook vandaag tot bemoediging, tegen het woeden van de hele wereld in. Welkom in de strijd!

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen