Perspectief

Gij, Jezus, hebt in nacht van lijden
Geopend 't helder vergezicht,
Waar 'k eeuwig mij weer zal verblijden
Waar 'k altijd wandel in het licht.

Die hoop verlicht mijn donk're wegen,
Verlicht den druk van 't zware kruis.
Met U ga ik die toekomst tegen,
Door U kom ik in 't Vaderhuis.

Gij leidt door storm en regenvlagen
Mijn wank'le tred langs vaste lijn.
Hier noodzaakt 't lijden tot veel klagen.
Daar zal ik nooit mismoedig zijn.

Geen smart is daar tot lout'ring noodig,
Daar is geen ziekte, leed of pijn,
Daar is de balsem overbodig,
De wond zal daar genezen zijn.

Daar zult Gij Zelf de tranen wisschen
Van 't oog en moegeweend gelaat,
Daar zal ik nooit Uw bijzijn missen,
Tot dolen niet meer zijn in staat.

Daar zal het oog niet zijn verzadigd
Van 't blikken in het Vaderhart,
En nimmermeer de ziel beschadigd,
Of in des vijands net verward.

Mijn Woord U niet tot oneer strekken
Daar, waar ik ben van zonde vrij.
Daar zal mij Uwe schaduw dekken,
Niets is daar tusschen U en mij.

Daar zijn geen droeve, donk're dagen
Aldaar zal ook geen nacht meer zijn,
Daar hoef ik om geen troost te vragen,
Ook zal de dood daar niet meer zijn.

Ja, daar zijn weggevaagd de zorgen.
De nevel, die omsluiert 't licht,
Daar zie 'k U in den eeuw'gen morgen
Van aangezicht tot aangezicht.
(fragment)

Uit: 'Troost Gij mij', van Regina Kleisen, uitgave De Hertog, Houten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen