Genesis en archeologie

Waarom heeft Isaäc na het bedrog door Jacob niet alsnog de zegen aan zijn oudste zoon Ezau geschonken? Het was in het oude oosten gebruikelijk een mondelinge zegen niet te herroepen. In een patriarchale samenleving zonder het bij ons gebruikelijke opmaken van een testament, waren toch waarborgen nodig voor de uitvoering van een wilsbeschikking. Omdat weinig mensen konden lezen en schrijven was de mondelinge zegen van groot belang. Zo ook bij Isaäc en Jacob. De bijbelse archeologie verschaft deze achtergrondinformatie ten einde de Bijbel begrijpelijker te maken.

Aartsvaders
Onze kennis van de oudheid is nog verre van volledig. De geschiedenis van het volk Israël maakt hierop geen uitzondering. De archeologie kan ons hierbij behulpzaam zijn. Ze verduidelijkt de gewoonten en gebruiken uit de tijd van de aartsvaders. Het is haar belangrijke taak ons nader te informeren over het vroegere sociale leven temeer daar over Abraham, Isaäc en Jacob buiten de Bijbel geen gegevens bekend zijn. Door hun nomadische leefwijze is geen andere geschreven informatie bewaard gebleven. Wel is algemene kennis, vermeld op 25.000 spijkerschrifttabletten, bekend geworden. Deze tabletten hebben nader licht geworpen op de leefwijze van de herdersvorsten in het oude Mesopotamië.

Bijbelse archeologie
In Genesis en Archeologie geeft dr. Howard F. Vos, theoloog en archeoloog, een beknopt overzicht van de archeologie, met name over die onderwerpen, die verband houden met de belangrijkste gedeelten van Genesis.
De Mesopotamische scheppingsverhalen, de Babylonische sabbat en de ligging van de hof van Eden worden bijvoorbeeld besproken in samenhang met de beide eerste hoofdstukken van Genesis. Het tweede gedeelte van het boek handelt meer over de aartsvaders. Gelukkig gaat de auteur er daarbij van uit dat Genesis niet is gefundeerd op het Gilgamesj epos of het wetboek van Hammurabi.
De vraag rijst daarbij of de archeologie de Bijbel moet bewijzen. Naar mijn overtuiging niet, de Bijbel kan – en het is ook niet nodig – door geen enkele wetenschap bewezen worden.
De Heilige Schrift bevat openbaringsgeschiedenis. Zo beschrijft Genesis hoe God de mens schiep naar Zijn beeld. Howard F. Vos meent echter, dat de archeologie er mede toe dient de geloofwaardigheid van de Bijbel te ondersteunen.

Schepping en zondvloed
Het is niet de taak van de archeologie zich bezig te houden met de vragen over het ontstaan van de wereld, de oorsprong van de mens, de duur van het verblijf van de mens op aarde of de oorsprong van de verschillende rassen en het onderzoek naar de zondvloed.
Wel kan ze allerlei oud-oosterse verhalen beschrijven die handelen over het ontstaan van de mens zoals we dit vinden bij Babyloniërs en andere volken (mythen). Naast de parallellen met het Bijbelse scheppingsverhaal (historie) toont ze ook de verschillen. Hetzelfde geldt voor andere verhalen zoals het zondvloed-verhaal, dat door mondelinge overlevering bewaard is gebleven. De verschillen zitten in de Babylonische goden en de volgorde van de verschillende gebeurtenissen.

Achtergrondinformatie
Wie Bijbel en Archeologie kritisch leest kan hierin zeker meer achtergrondinformatie vinden over het sociale leven in de antieke wereld. Het probeert een reconstructie te maken van het leven in een vroegere periode.
Archeologisch onderzoek vormt een welkome aanvulling voor een beter begrijpen van de Bijbelse boodschap. De opmerking op de omslag van het boekje is dan terecht: Archeologische ontdekkingen, die het eerste Bijbelboek verduidelijken.
N.a.v. Vos, Howard F.; Genesis en Archeologie.
Uitg. Mingus, Baarn; 123 blz.; Prijs ƒ 17,50.

J. Slot, Doorn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen